Γράφει ο Μέτοικος
Βαρθολομαίε- Βαρθολομαίε «μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· … ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται…».
«Οι άνθρωποι έπεσαν στον πόθο του εαυτού τους, προτιμώντας να θεώνται τον εαυτό τους παρά τον Θεό», λέγει ο Μέγας Αθανάσιος στον Λόγο του κατά των αιρετικών, ενώ ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στο υπόμνημά του στις Πράξεις των Αποστόλων τονίζει πως : «Τίποτε δεν υπάρχει που να ‘ναι ισάξιο της ταπεινοφροσύνης! Αυτή είναι η μητέρα και η ρίζα και η τροφός και η υποδομή και ο σύνδεσμος όλων των καλών».
Εάν έχει δίκαιο ο Ηράκλειτος πως : «Τιμαί θεούς και ανθρώπους καταδουλούνται», τότε στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Βασιλείου & Ελίζας Γουλανδρή, κατά τη διάρκεια μιας ακόμα «Τιμητικής εκδήλωσης» από τις δεκάδες που έχουν γίνει κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας πατριαρχίας του Βαρθολομαίου Αρχοντώνη, έχει κρεμασθεί ένας ακόμη «μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ».
Θέμα και αυτής της «Τιμητικής εκδήλωσης», η ζωή και το «έργο» του επισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.
Σε τι ωφέλησε τον άνθρωπο η εκδήλωση αυτή; Ποιος ο λόγος της;
Ο Άγιος Παΐσιος μας δίδαξε πως, απ’ όλες τις «αρρώστιες» του ανθρώπου : «Η μεγαλύτερη αρρώστια είναι η ματαιοδοξία, η οποία μας μετέφερε από τον παράδεισο στη γη, και από τη γη προσπαθεί να μας πάει στην κόλαση».
Πάντως και, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, την εκδήλωση παρακολούθησε «Πλήθος προσκεκλημένων, σε απόλυτη σιωπή, συνεπαρμένο από το μέγεθος του θέματος»! Που πρόβαλε βίντεο με τη ζωή του π.Βαρθολομαίου από τα μικρά του χρόνια, τότε που σαν παιδί επιζητούσε την επιβράβευση, έως και τώρα που «προβεβηκώς τῇ ἡλικίᾳ» συνεχίζει να είναι «ένας αέναος ικέτης για προσοχή», κατά τον επιτυχή χαρακτηρισμό του ματαιόδοξου ανθρώπου από τον κάποτε πάπα Φραγκίσκο.
Παρέλκει ο τονισμός πως, ο εν ματαιότητι και κενοδοξία μετά σπουδής μεγαλυνόμενος πατριάρχης δεν είχε για τους κόλακές του καμιά αδυναμία, όπως π.χ. ο Απόστολος Παύλος που αναγνώριζε «ταις ασθενείαις» του ομολογώντας στους Κορινθίους ότι: «ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ».
Όμως, ο π.Βαρθολομαίος χωρίς ταπεινοφροσύνη και με πόθο για τον εαυτό του ανεβασμένος «εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν [ορά] πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν», γιαυτό και δεν του χρειάζεται η δύναμη Χριστού.
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ρώτησε τους μαθητές Του και τον όχλο : «τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;». Είναι επαρκές αντάλλαγμα η εφήμερη δόξα που προσπορίζει η ματαιοδοξία;
Τα «χαρίσματα» του π.Βαρθολομαίου εκθείασαν ‘ η θιασώτης της «woke ατζέντας» πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ο οικουμενιστής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Ευάγγελος Βενιζέλος, η ιστορικός κ. Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ που ζήτησε αλλαγή στη γλώσσα του Ευαγγελίου! Και ο τιμημένος από τον π.Βαρθολομαίο με το οφφίκιο του Άρχοντα Μαΐστορα ποιητής Βαγγέλης Χρόνης.
Βεβαίως και, εννοείται, ότι ο π.Βαρθολομαίος, «Γεννημένος, [κατά τον Χρόνη] ποιητής [που] συνεχίζει να ζει ως ποιητής» και, άρα όχι ως του Χριστού στρατιώτης, δήλωσε συγκινημένος και ευγνώμων για τον εκθειασμό των χαρισμάτων του, ενώ η σεμνή τελετή όπως πάντα, έκλεισε με αναμνηστικό δώρο.
«…Εδώ σ΄ αυτό το μνήμα/ κείται κάποιος /που … η ματαιοδοξία /να αρέσει τόσο του έκλεψαν / ό,τι είχε πιο δικό του/ που σχεδόν /δεν κείται εδώ κανείς», γράφει ο έξοχος ποιητής Γ. Σαραντάρης