της Ι. Μονής Αρτοκωστα Κυνουρίας, διηγείται:Μετά την κοίμηση του Γέροντος και χωρίς να τον έχω γνωρίσει προσωπικώς διάβασα μερικά θαύματα του και αναρωτήθηκα “Άραγε είναι σωστά;”. Το εσπέρας, όπως μπήκα στο κελί μου για να ησυχάσω, τον είδα μπροστά μου μέσα σε λευκή νεφέλη και με φωτοστέφανο. Φορούσε λευκά άμφια με πετραχήλια, που είχε πάνω σταυρούς. Άκουσα φωνή να λέει ‘ “Ο πατήρ Ιάκωβος “. Μετά από λίγες μέρες είδα την φωτογραφία του και χωρίς να διαβάσω το όνομά του τον αναγνώρισα .
***
Μια ακόμη απόδειξη για μένα πως ο π. Ιάκωβος είναι ολοζώντανος.
Πριν λίγες μέρες διάβασα για πολλοστή φορά το βιβλίο του και αποκοιμήθηκα με δακρυσμένα μάτια και το βιβλίο στην αγκαλιά μου. Τον είδα στον ύπνο μου. Μου μίλησε με τόση απερίγραπτη θεϊκή αγάπη!
– Εδώ που μένω, πάντα είναι Κυριακή, πάντα Πάσχα είναι, μου είπε και μου έδειξε το σπίτι του. Ήταν μια πανέμορφη εκκλησία σ’ ένα ψηλό μέρος και φωτεινό. Η πύλη της ανοιχτή και χιλιάδες κόσμος τον επισκέπτονταν κι ο Γέροντας χάριζε σε όλους δώρα. Η Εκκλησία αυτή ήταν χτισμένη μεσοτοιχία μαζί με μια άλλη εκκλησία που στην πύλη της επάνω έγραφε: ”όσιος Δαυίδ“. Με ποιον άλλον Άγιο θα μπορούσε να μένει ο π. Ιάκωβος;
Την ευχή του ας έχουμε όλοι μας.
Πρεσβυτέρα Καλυψώ Δημητριάδη, Αθήνα.
***
Η Ουράνια δόξα των οσίων γερόντων Ιακώβου και Ευμενίου
Νεοφύτου Μόρφου
Εμφανίστηκε σε έναν πνευματικό μας αδελφό και του είπε ο αδελφός μας αυτός :
Α, Γέροντα του λέει, σου έδωσε πολύ δόξα ο Θεός .
Του λέει :
-Ναι, είμαι ισοστάσιος με τον άγιο Παΐσιο.
Σκεφτείτε δηλαδή. Αλλά έχει έναν που είναι πιο ψηλά από όλους μας , από τους τελευταίους .
-Λέει ποιος είναι;
–Είναι ο πάτερ Ιάκωβος της Εύβοιας, αυτός είναι πιο ψηλά από όλους . Κατεβαίνει όποτε θέλει να μας δει αλλά εμείς δεν μπορούμε να πάμε τόσο ψηλά.
Και λέω κι εγώ , τι είναι τα κρίματα του Θεού! Αυτοί που εκρύβοντο τώρα τους δοξάζει περισσότερο….
Ἀπολυτίκιον ῾Οσίου ᾽Ιακώβου τῆς Εὐβοίας .
Ἦχος πλ. δ΄.
Ἐν σοὶ Πάτερ ἀκριβῶς, διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα· λαβὼν γὰρ τὸν Σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττων ἐδίδασκες, ὑπερορᾶν μὲν σαρκός· παρέρχεται γάρ, ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε ᾽Ιάκωβε τὸ πνεῦμά σου.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἰακώβου, τοῦ ἐπονομαζομένου Τσαλίκη, τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Λιβισίου τόν γόνον, καί Εὐβοίας τό καύχημα, ἐν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα, μοναστῶν φίλον γνήσιον, Ἰάκωβον τιμήσωμεν πιστοί,τόν νέον ἡσυχίας ἐραστήν, τὸν παρέχοντα ἰάσεις παντοδαπάς, τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι· Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, Δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, Δόξα τόν ἐν ἐσχάτοις χρόνοις καί καιροίς σὲ ἁγιάσαντι.
Τὸ θαῦμα τοῦ ὁσίου Ἰακώβου τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ καὶ ἡ ὁμολογία τοῦ ἁγίου Φιλουμένου τοῦ Κυπρίου (11/2017)
