ΓΡΆΦΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ.. ΓΡΆΦΟΥΝ.. ..έλεγε η γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς.
Ὅσα βήματα κάνει κανεὶς γιὰ τὸν Θεὸ καὶ ὅσο ἐργάζεται γιὰ τὸν Θεό, τόσο Ἐκεῖνος τὸν ἀνταμείβει.
Όταν Κάποιος ἀδιαφορεῖ καὶ λέει, ἂς τὸ κάνη άλλος .
Οταν θάρθη ἡ ὥρα οὔτε ἀποσκευὲς θἄχη οὔτε τίποτε.
Ὅ,τι κανεὶς ἐργάζεται, θὰ τὸ παρουσιάση στὸν Θεό.
More Read
Ὅ,τι δίνουμε, ὅλα τὰ δέχεται, τίποτε δὲν πάει χαμένο.
Ὅλα τὰ δέχεται, ὅπως μᾶς ἔλεγε καὶ τῆς ἀδελφῆς Εὐπραξίας η νονά.
Εἶχε δεῖ μία ὀπτασία.
More Read
Εἶδε ὅτι πέθανε καὶ ἕνας Ἄγγελος τῆς ἔδειχνε διάφορα πράγματα ποὺ εἶχε δώσει.
Ἐκείνη κάποτε εἶχε δώσει ἕνα κουβαράκι κλωστή σὲ ἕνα παιδάκι, γιὰ νὰ τοῦ φτιάξη ἡ μητέρα του τὶς φτέρνες στὶς κάλτσες του ποὺ ἦταν τρύπιες.
Ὅταν πῆγε στὸν οὐρανό, Ἄγγελος Κυρίου τὴν πῆρε καὶ τῆς εἶπε:
«Ἔλα ’δῶ, πῆγε τίποτε χαμένο ἀπὸ ὅ,τι ἔδωσες; Ὅλα, νά ’τα!».
Κοίταζε αὐτή, νὰ τὰ σπίρτα, νὰ τὸ κρεμμύδι, νὰ τὸ ψωμί, νὰ τὸ ἄλλο, νὰ τὰ παπλώματα, νὰ τὰ στρώματα, ἦταν ἕνας σωρὸς ἐκεῖ.
«Αὐτὰ δικά σου δὲν εἶναι;». «Δικά μου».
«Πῆγε τίποτε χαμένο;». «Ὄχι».
Μετὰ τῆς ξαναεῖπε:
«Ἔλα νὰ δῆς τὰ ἐκκλησάκια ποὺ τὰ καθάριζες καὶ τὰ βόλευες καὶ ἄναβες τὰ καντηλάκια, ἔλα νὰ τὰ δῆς, ἀναμμένα σὲ περιμένουν».
Ὅπως τὰ ἔφτιαχνε, ἔτσι τὰ εἶδε ὅλα στὸν οὐρανό.
More Read
Οἱ φτωχές ψυχοῦλες ποὺ τοὺς ἔδινε ψωμάκι, ποὺ τοὺς τάιζε κουρκουτίτσα στὴν πεῖνα, παρουσιαστήκανε μὲ τὶς λαμπαδοῦλες ἀναμμένες καὶ τὴν ὑποδέχονταν.
«Νά, αὐτοὶ εἶναι ποὺ τοὺς ἔδινες νὰ φᾶνε».
Δὲν πάει χαμένο τίποτε· γιὰ ἕνα νεράκι ψυχρὸ ποὺ θὰ δώσουμε σὲ ἕνα ἄνθρωπο, ἑκατονταπλάσια θὰ λάβουμε.
Ἂν διαβάζουμε τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὸ μελετοῦμε, τὸ τηροῦμε καὶ τὸ ἐφαρμόζουμε, θὰ πετᾶμε ὅταν θὰ βλέπουμε ἕνα ἄνθρωπο νὰ ἔρχεται,
γιὰ νὰ τοῦ δώσουμε ἕνα νεράκι, νὰ τὸν κεράσουμε, νὰ τὸν περιποιηθοῦμε·
πόση χαρὰ θὰ μᾶς δίνη!
Ὅ,τι δίνει κανεὶς μὲ τὸ χέρι του, ὅ,τι κάνει μὲ εὐλογία, ὁ,τιδήποτε κάνει καὶ ἀγωνίζεται, μετάνοιες θὰ κάνη γιὰ τὸν ἄλλο, κομποσχοινάκια, ὅλα θὰ τὰ βρῆ στὸν οὐρανό, ἰδίως ὅταν κάνουμε γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους.
Οἱ νεκροὶ περιμένουν καὶ ὁ κόσμος ἔχει τόση ἀνάγκη γιὰ προσευχὴ ποὺ δὲν λέγεται!
Νὰ ξέραμε τί τρέξιμο κάνουν μέρα- νύχτα οἱ Ἅγιοι, γιὰ νὰ μᾶς βοηθήσουν!
Ἐμεῖς πᾶμε νὰ διαβάσουμε ἕνα ὄνομα, νὰ προσευχηθοῦμε γιὰ ἕνα ἄνθρωπο, πᾶμε νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τὸν Θεό, νὰ βοηθήσουμε τὶς ψυχοῦλες;
Πόσοι κεκοιμημένοι εἶναι μέσα στὴν Κόλασι, πόσοι εἶναι μέσα στὴν φωτιὰ καὶ τὰ σκοτάδια».
Κάποτε ὁ Ἅγιος Εὐμένιος, ὅταν ἦταν στὸ Λοιμωδῶν, ὑπηρετοῦσε τοὺς φιλοξενούμενους, προσφέροντας διάφορα ἀναψυκτικά, γλυκά, διάφορα κεράσματα.
Τοῦ εἶπαν παπούλη κάθησε νὰ ξεκουρασθῆς, αὐτὸ θὰ τὸ κάνουμε ἐμεῖς.
Καὶ ἀπάντησε:
«Γράφουν οἱ Ἄγγελοι, παιδί μου, γράφουν».
Τί σημαίνει αὐτό, ὅτι κάθε κόπος γράφεται στὸν οὐρανό.!
ΔΌΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ
Πατερικά κείμενα
Από τον Ορθόδοξο Τύπο
facebook.com
