1. Έλεγε ο γέροντας: «Ο δρόμος του Θεού είναι αυτός. Θέλετε; Ακολουθείστε». Τον άκουγαν όλοι, εμείς τα παιδιά, περίπου εκατό, στη σειρά φιλούσαμε το χέρι του.
Ο δάσκαλός μου, Παπαδόπουλος, δεν πίστευε.
Μία ημέρα όμως ήρθε στο μοναστήρι.
Τον πήρε τότε ο Γέροντας από το χέρι και τον πήγε μπροστά στον άγιο Νικόλαο, εκεί στο τέμπλο ήταν η εικόνα του.
Τον πήγε εκεί μπροστά και του έκανε «κικιρίκου», δηλαδή ξύπνα. Από εκεί και πέρα κι αυτός λίγο-λίγο γύρισε προς τη θρησκεία…
===
2. Μία γυναίκα που ήρθε στην εκκλησία, στο σπίτι της είχε μία κλώσα με τα πουλάκια. Μέσα στην εκκλησία τη θυμήθηκε. Όταν πήγε να πάρει αντίδωρο, ο Γέροντας της είπε:
«Τα πουλιά σου καλά είναι, μη στενοχωριέσαι».
Πού το κατάλαβε; Από τη Ραβίκα (Καλλίφυτο) ήταν η γυναίκα…
===
3. Ήρθε ένας χωριανός μας, από τη Σίψα, μία ημέρα, την ώρα που γινόταν Παράκληση στο εκκλησάκι του. Μπήκε και αυτός μέσα, είδε που έκαναν την Παράκληση και μονολόγησε: «Τώρα εκείνο το σανίδι τι είναι τάχα και κάνουν την παράκληση;»
Ο Γιάννης μέσα στο νου του τα σκέφτηκε αυτά. Τέλος πάντων τελείωσε η Παράκληση και όταν πήγαμε να χαιρετίσουμε την εικόνα, πήγε και αυτός. Τότε τον σταμάτησε ο Γέροντας: «Εσύ κάθισε εκεί στην άκρη, κάτι θα σου πω».
Στάθηκε στην άκρη και ο Γέροντας του αποκάλυψε:
«Έχεις να τραβήξεις πολλά, γιατί αυτό που είπες ήταν βλασφημία. Δεν το σκέφτηκες καλά, σανίδι είναι τι είναι, όπου πιστεύεις, εκεί ο Θεός είναι». Και πράγματι πολύ υπόφερε αυτός ο άνθρωπος, φτώχεια και πολλές δοκιμασίες..
Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης της Δράμας
Έλεγε ο γέροντας: «Ο δρόμος του Θεού είναι αυτός. Θέλετε; Ακολουθείστε».
Διαβάζονται Τώρα
