Ένα πράγμα φοβάται ο διάβολος μέσα στην Εκκλησία από τον πιστό…

mike
By
235 Views
3 Min Read

Η ΘΕΊΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ, Η ΘΕΊΑ ΚΟΙΝΩΝΊΑ

Όπως το σώμα τρέφεται με την υλική τροφή, έτσι και το πνεύμα, η ψυχή πρέπει να τρέφεται με πνευματική τροφή τη Θεία Κοινωνία.

Ή Θεία Κοινωνία αλλάζει την φύση του ανθρώπου και παρέχει στον άνθρωπο αγιασμό, ειρήνη, μακαριότητα.

Και άν πολλοί Χριστιανοί δεν έχουν προχωρήσει ή δεν μπορούν να προχωρήσουν στα πνευματικά, είναι διότι τους λείπει η συνεχής – τακτική Θεία Κοινωνία.

Είπε ο Κύριος:
«Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ιω. ιε΄ 5).

Μόνο ο Χριστός αλλάζει τους ανθρώπους.

Ο άνθρωπος βάζοντας, δια της Θείας Κοινωνίας, μέσα του τον Χριστό, που είναι το Φως, φωτίζεται ο νους του,
αποκτά θεία γνώση
και βλέπει τα πράγματα καθαρά,
στη σωστή τους διάσταση
και μπορεί έτσι να διακρίνει τις παγίδες του διαβόλου, που πριν δεν είχε ιδέα γι’ αυτές..

Γι’ αυτό ένα πράγμα φοβάται ο διάβολος μέσα στην Εκκλησία από τον πιστό:
Να μην Κοινωνήσει!.

Γιατί θέλει τους ανθρώπους κουτάβια. Τους θέλει πνευματικά τυφλούς.
Δημήτριος Παναγόπουλος +

Όταν γί­νε­ται η Θεία Λει­τουρ­γία, ο ίδιος ο Χρι­στός Λει­τουρ­γεί, δα­νει­ζό­με­νος το στό­μα και το σώμα του εκά­στο­τε ιε­ρέ­ως!

Ο Χρι­στός εί­ναι ο προ­σφέ­ρων και ο προ­σφε­ρό­με­νος.

Δεν θυ­σιά­ζει ο παπ­πάς το Χρι­στό,
αλλά ο Χρι­στός αυ­το­θυ­σιά­ζε­ται.

Δεν Λει­τουρ­γεί ο παπ­πάς με την βο­ή­θεια του Χρι­στού,
αλλά ο Χρι­στός Λει­τουρ­γεί με την βο­ή­θεια του παπ­πά.

Σε κάθε Θεία Λει­τουρ­γία, η Πα­να­γία γο­να­τί­ζει και μετά δα­κρύ­ων ικε­τεύ­ει το Χρι­στό και Υιό Της, υπέρ σω­τη­ρί­ας των αν­θρώ­πων που λει­τουρ­γούν­ται,
όλου του κό­σμου και των κε­κοι­μη­μέ­νων μας (σε­σω­σμέ­νοι και μη), ώστε να σω­θούν όσο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ροι!

Αυτό γί­νε­ται κάθε μέρα και εί­ναι ένα ιδιαί­τε­ρο δια­κό­νη­μα της Πα­να­γί­ας, το πιο ση­μαν­τι­κό.

Αυτή εί­ναι η τέ­λεια αγά­πη της Πα­να­γί­ας!

Εάν ο κλη­ρι­κός δεν φο­ρέ­σει τα άμ­φιά του, κατά τη Θεία Λει­τουρ­γία, υπάρ­χει κίν­δυ­νος.!

Τα άμ­φια εί­ναι προ­στα­τευ­τι­κά για αυ­τόν που τα φέ­ρει και αγια­στι­κά για τον λαό. Υπάρ­χουν πε­ρι­πτώ­σεις αν­θρώ­πων, που Λει­τούρ­γη­σαν χω­ρίς άμ­φια και έπε­σαν νε­κροί.

Δεν εί­ναι επι­δει­κτι­κά, όπως λένε με­ρι­κοί. .

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα
“Έρχομαι στον θρόνο Σου, Θεέ,
στα Άγια των Αγίων, Κύριε,
εκεί που το Εγώ μου χάνεται,
εκεί που οι σκέψεις όλες σβήνουνε.

Άγγελοι παντού τριγύρω Σου,
γονατίζουν στη μεγαλοσύνη Σου,

Σε λατρεύουν και Σε προσκυνούν
και μ’ ευλάβεια τη δόξα Σου υμνούν.

Με δέος στέκομαι μπροστά Σου
και λιώνω μέσα στη ματιά Σου.

Στα πόδια Σου μπροστά
λυγίζει η καρδιά
και χάνομαι στη φωτιά
της παρουσίας Σου,
της αγιοσύνης Σου.

Με δέος στέκομαι μπροστά Σου.! ”
Αμήν..

Ιερεας Γκελιας Αρσενιος

add
TAGGED:
Share This Article