Μεταξύ των χριστιανών -και δη των Ορθοδόξων- κυκλοφορεί η άποψη, ότι μόνον εκείνοι μπορούν, να κερδίσουν την αιώνια βασιλεία, ενώ όλοι οι υπόλοιποι -αιρετικοί, αλλόθρησκοι, άθεοι- είναι βέβαιο, ότι θα κολαστούν.
Και ερωτώ:
Μήπως αυτή η άποψη κάνει τους “μεγάλους χριστιανούς” να υποπίπτουν στο θανάσιμο αμάρτημα της υπερηφανείας;
Μήπως υπονοεί, ότι ο Θεός είναι ένας αυστηρός κριτής, χωρίς ίχνος συμπόνοιας και ευσπλαχνίας, ενίοτε δε και άδικος;
Μήπως θεωρούν, ότι μπορούν, να μπουν στη θέση του Θεού και να λάβουν αποφάσεις αντί γι’ Αυτόν ή ακόμα χειρότερα να του κάνουν υποδείξεις για το ποιον πρέπει να σώσει και ποιον να κολάσει- και πάλι δείγμα υπερηφανείας;
More Read
Κάποιοι μάλιστα επικαλούνται τη φράση του Δημήτριου Παναγόπουλου “Η κόλαση είναι γεμάτη καλούς ανθρώπους”, χωρίς να έχουν αντιληφθεί, τι ακριβώς σημαίνει.
Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα, παραθέτουμε απόσπασμα από το βιβλίο “΄Ενας ασκητής επίσκοπος”, στο οποίο ο όσιος Νήφων στο κεφάλαιο “Η μέλλουσα κρίση” αναφέρει τα παρακάτω (σχετικά με το ποιοι θα εισέλθουν στον Παράδεισο):
“Μετά απ’ αυτούς μπήκαν οι ειδωλολάτρες, πλήθος πολύ, που δεν γνώρισαν το νόμο του Χριστού, αλλά οδηγήθηκαν από τη συνείδησή τους και τον τήρησαν ανεπίγνωστα. Ήταν εκείνοι, που είχαν να δείξουν «το έργον του νόμου γραπτόν εν ταις καρδίαις αυτών, συμμαρτυρούσης αυτών της συνειδήσεως». Πολλοί απ’ αυτούς έλαμπαν σαν τον ήλιο από την αγνότητα και την καθαρότητά τους. Αυτοί αξιώθηκαν να κληρονομήσουν την ουράνια βασιλεία και την απόλαυση του Θεού. Στεφανώθηκαν και με στεφάνια υπέροχα, πλεγμένα με ρόδα και κρίνα. Ένα μονάχα έφερναν βαριά το ό,τι σαν αβάπτιστοι, ήταν τυφλοί, και δεν μπορούσαν να δουν τη δόξα και το φως του Θεού – γιατί είναι φως και μάτι της ψυχής το άγιο βάπτισμα, κι όποιος το στερηθεί, όσα καλά και αν κάνει, κληρονομεί βέβαια τον παράδεισο και κάτι δοκιμάζει από την ευωδία και τη γλυκύτητά του, αλλά δεν βλέπει τίποτα.”
More Read
Βλέπουμε επομένως, ότι εκείνοι, οι οποίοι δεν έχουν γνωρίσει το Χριστό και δεν έχουν διδαχθεί την Ορθοδοξία αλλά έχουν πράξει θεάρεστα έργα ακολουθώντας τη συνείδησή τους και μόνον, θα έχουν μια θέση στον Παράδεισο με μία μόνο διαφορά: Εφόσον δεν έχουν λάβει το άγιο βάπτισμα, θα είναι τυφλοί, θα αισθάνονται αλλά δε θα βλέπουν!
΄Οσον αφορά στη φράση “Η κόλαση είναι γεμάτη καλούς ανθρώπους”, είναι προφανές, ότι αφορά εμάς τους βαπτισμένους, τους γνωρίζοντες, οι οποίοι όμως έχουμε επιλέξει, να ζούμε μακριά από το Θεό και την Εκκλησία Του, να μη συμμετέχουμε στα μυστήρια και να βρίσκουμε την εύκολη δικαιολογία, ότι είμαστε καλοί άνθρωποι και δικαιούμαστε μια θέση στον Παράδεισο. Είναι όμως έτσι; Μπορούμε, να επικαλεστούμε άγνοια του θεϊκού νόμου;
Το σίγουρο είναι, ότι ως γνωρίζοντες το Νόμο, θα κριθούμε πιο αυστηρά, εάν δεν τον τηρούμε. ΄Ομως και πάλι ελπίζουμε στη μεγαλοθυμία του Μεγαλοδύναμου, ώστε να μη μας καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον.
Πάλι από το ίδιο κεφάλαιο του βιβλίου “΄Ενας ασκητής επίσκοπος”:
“Ύστερα απ΄ όλους αυτούς, οδηγήθηκαν μπροστά στον Κύριο εκείνοι που από τη μια μετανόησαν για τις αμαρτίες τους, από την άλλη όμως δεν έκαναν συνεπή πνευματική ζωή, με προσευχές και με νηστείες και μ’ ό,τι άλλο ορίζει η Εκκλησία μας. Ξεμάκρυναν βέβαια από τα πονηρά έργα, δεν εργάστηκαν όμως με ζήλο και ακρίβεια τ’ αγαθά.
-Και που γλυτώσατε την κόλαση, πολύ σας είναι, τους είπε ο Νυμφίος, και τους έδωσε μονάχα από μια βέργα – το σημάδι ότι δεν θα κολάζονταν – για να μη ριχτούν στο πυρ, αλλά να ταχθούν σε τόπο άφεγγο, ούτε φωτεινό ούτε ζοφερό.
More Read
Πίσω τους ήρθαν άλλοι, που είχαν κάνει πολλές αγαθοεργίες κι αμέτρητες ελεημοσύνες, επειδή όμως έπεφταν είτε σε κατάκριση και καταλαλιά των συνανθρώπων τους είτε σε σαρκικά αμαρτήματα, τάχθηκαν κι αυτοί στο κατώτατο σκότος, με την ομίχλη και την υγρασία, όπου μόλις φτάνουν κάποιες αμυδρές ανταύγειες φωτός.”
Εν κατακλείδι “άγνωσται οι βουλαί του Κυρίου” και άγνωστος ο τρόπος με τον οποίον Εκείνος θα κρίνει ζώντες και νεκρούς κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Ας μην ξεχνάμε όμως, ότι η υπερηφάνεια κολάζει, ενώ η ταπείνωση σώζει.
