Ο π.Παναγιώτης Μίχος, εφημέριος της Αγίας Αικατερίνης Τρικάλων προλογίζει την διδάσκουσα γερμανική λογοτεχνία στο πανεπ. Θεσσαλονίκης, και παιδαγωγό κα Χριστίνα Σεραφείμ να δώσει ομιλία με θέμα «Από το τραύμα στη χαρμολύπη – Η πορεία και ο προορισμός της ψυχής». Η ομιλία αυτή αν γινόταν σε έναν άλλον χώρο θα ήτανε καλοδεχούμενη και θα αξιολογούνταν βέβαια ανάλογα με το περιεχόμενό της. Η παρουσία όμως της κυρίας με την κοσμική εμφάνιση που βλέπουμε μπροστά στο Ιερό Βήμα όπου τελούνται τα Μυστήρια της Εκκλησίας είναι πρόκληση και μονομιάς κόβει την διάθεση να θέλει κανείς να ακούσει την ομιλία της. Τί έχει να πει η κυρία Χριστίνα, η κυρία Αγγελική, η κυρία Φωτεινή, η κάθε κυρία μπροστά στο Ιερό Βήμα που κατεβαίνει ο ουρανός την ώρα της Θείας Λειτουργίας; ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ. Λίγη ντροπή, ταπεινότητα, λίγος φόβος Θεού στην πράξη και όχι στα λόγια δεν βλάπτει.
Μεγαλύτερη πρόκληση όμως είναι η στάση του ιερέα, ο οποίος ανοίγει την πόρτα του Ναού στην εκκοσμίκευση και συμβάλλει με την ΑΝΕΥΘΥΝΗ συμπεριφορά του στην αλλοτρίωση του Ορθόδοξου κηρύγματος. Το κήρυγμα αλλάζει με την συνέργεια ιερέων που δεν θα έπρεπε να είναι ιερείς. Γίνεται ρηχό και απνευμάτιστο, ψεύτικο, ένα μασάζ που στέλνει γλυκά την ψυχή στο θάνατο. Αυτό εννοούσε η προχθεσινή Εγκύκλιος για την ιερατική κλήση όταν έγραφε ότι ο ιερέας πρέπει να μπορεί να ομιλεί με την σύγχρονη πραγματικότητα;
ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΑΔΕΛΦΙΑ.
