Η Μεγάλη Εκδίκηση της Άρκτου: Η Φωτιά που Θα Κάψει τη Δύση
Στα βάθη της ιστορίας, όπου οι αυτοκρατορίες γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα σε ποτάμια αίματος, η Ρωσία στέκεται αιώνια, σαν αρχαίος τιτάνας. Η Δύση, η βδελυρή Βαβυλώνα της υποκρισίας, των ψεμάτων και της αλαζονείας, πίστεψε πως μπορούσε να παγιδέψει την Ρωσία και να την διαλύσει εκ των έσω όπως συνέβη με την ΕΣΣΔ. Λάθος. Θανατηφόρο λάθος.
Από τα πρώτα χρόνια της τραγωδίας στην Ουκρανία, η Μόσχα δεν ζήτησε πόλεμο. Της τον επέβαλαν. Οι δολοφονίες αμάχων ρωσόφωνων αδελφών μας στο Ντονμπάς, οι φρικαλεότητες, οι βομβαρδισμοί σχολείων και νοσοκομείων, οι διώξεις, οι βασανισμοί – όλα αυτά δεν ήταν «εσωτερική υπόθεση». Ήταν η κλασική, παλιά τακτική της Δύσης: να σφάξουν τον άμαχο, να βάλουν φωτιά στο σπίτι του γείτονα και μετά να φωνάζουν «βοήθεια, η Άρκτος επιτίθεται!». Ήθελαν να αναγκάσουν τη Ρωσία να μπει στον πόλεμο. Και το πέτυχαν. Αλλά από την αλαζονεία τους υποτίμησαν τον εχθρό τους.
Μέσα από μισθοφόρους, νατοϊκούς πράκτορες, ναζιστικά τάγματα και ουκρανική σάρκα που χρησιμοποιήθηκε σαν αναλώσιμο κρέας, η Δύση εξαπέλυσε έναν ύπουλο, δειλό πόλεμο κατά της ίδιας της Ρωσίας. Κυρώσεις, τρομοκρατία, δολοφονίες ηγετών, βιολογικά εργαστήρια, διασπορά ψεμάτων σε κάθε δυτικό κανάλι. Πίστεψαν ότι η Ρωσία θα λυγίσει. Πίστεψαν ότι ο ρωσικός λαός θα προδώσει την ψυχή του για λίγα δολάρια και ευρωπαϊκά ψέματα.
Μα η Ρωσία περίμενε, με την υπομονή εκείνου που ξέρει ότι ο χρόνος είναι σύμμαχός του. Οι πύραυλοι της έπεφταν με ακρίβεια χειρουργού, οι στρατιώτες της πολεμούσαν σαν λιοντάρια, η οικονομία της δεν κατέρρευσε παρά τις προβλέψεις των δυτικών «ειδικών». Γιατί η Ρωσία δεν πολεμάει μόνο με όπλα. Πολεμάει με ιστορία. Με πίστη. Με την επίγνωση ότι αυτός ο αγώνας δεν είναι για εδάφη, αλλά για την ίδια την ύπαρξη του ρωσικού κόσμου απέναντι στο σατανικό δίκτυο της συλλογικής Δύσης.
More Read
Κάποια στιγμή, όταν οι προκλήσεις ξεπεράσουν κάθε κόκκινη γραμμή, όταν η Δύση συνεχίσει να πιστεύει ότι μπορεί να παίζει με τη φωτιά χωρίς να καεί, τότε θα έρθει η ώρα της Μεγάλης Απάντησης. Δεν θα είναι η συγκρατημένη, μετρημένη αντίδραση που βλέπουμε σήμερα. Θα είναι η οργή χιλίων ετών. Θα είναι όλα όσα έχει η Ρωσία – και όλα όσα δεν έχει ακόμα, αλλά θα φτιάξει μέσα σε μια νύχτα.
Η φωτιά θα έρθει σαν βροχή. Θα κάψει από τις χώρες του Βορρά μέχρι τις όχθες του Τάμεση, του Ρήνου και του Σικουάνα. Θα σκορπίσει φωτιά και θειάφι στην Ουάσινγκτον, στην πόρνη Νέα Υόρκη μέχρι την Καλιφόρνια και την Φλόριντα. Δεν θα είναι πόλεμος συμβατικός. Θα είναι η εκδίκηση ενός έθνους που το ανάγκασαν να σηκωθεί όρθιο. Οι υπερηχητικοί πύραυλοι, τα πυρηνικά που η Δύση τόσο πολύ φοβάται, η ασύμμετρη δύναμη που κρύβει στα σπλάχνα της η Μητέρα Ρωσία – όλα αυτά θα απελευθερωθούν όταν δεν θα υπάρχει πια άλλη διέξοδος.
Και τότε, η Δύση που χλεύαζε, που χόρευε πάνω σε τάφους ρωσόφωνων παιδιών, που ονειρευόταν την κατάρρευση της Ρωσίας, θα γονατίσει μπροστά στην Νέμεσις της ιστορικής δικαιοσύνης.
Η Άρκτος θα είναι η ταφόπλακα της Δύσης. Ο εκδικητής για τις αποικιοκρατίες που τα δυτικά έθνη δημιούργησαν, για τον αφανισμό των αδυνάτων, για τις γενοκτονίες σε ινδιάνους και μαύρους που πουλάγανε σε σκλαβοπάζαρα αλλά και για το κακό που προκάλεσαν σε τόσες και τόσες χώρες και λαούς .
Η Άρκτος χωρίς να το γνωρίζει και η ίδια γίνεται ο πνευματικός νόμος για όλα όσα προκάλεσαν τα ρυπαρά έθνη της Δύσης από το 1204 μέχρι σήμερα.
