Ο κίνδυνος Ελληνοτουρκικής σύρραξης

Αν ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν ξεπεράσει τον ένα μήνα, δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Τι γίνεται, αν μακροημερεύσει; Ολοι οι σοβαροί διεθνολόγοι και αναλυτές μας έλεγαν τόσα χρόνια, ότι ο Ερντογάν θα το επιχειρήσει ΜΟΝΟΝ ΑΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ, πράγμα που φαινόταν εξαιρετικά απίθανο μέχρι πρότινος. Αν όμως ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχιστεί και πέρα από ένα μήνα, είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθούν οι παραπάνω συνθήκες.

     Το ότι η Ρωσία θα συναινέσει είναι πάνω από βέβαιο και γιατί της δώσαμε πάτημα με την αποστολή όπλων στον αντίπαλο της και κυρίως γιατί έτσι θα δημιουργηθεί τεράστιο πρόβλημα στο ΝΑΤΟ. [Δηλαδή δεν θα κάνει χάρη στην Τουρκία· αυτό θα επιτάσσει το συμφέρον της. Το ότι και η Τουρκία δίνει όπλα στην Ουκρανία και μάλιστα πολύ πιο σημαντικά από τα Ελληνικά, δεν λέει απολύτως τίποτα και γιατί δεν κάνει εμπάργκο στην Ρωσία και κυρίως, γιατί όπως είπα, η συναίνεση θα δοθεί από συμφέρον και όχι από θυμό για την Ελλάδα.] Οσο για την ανοχή των ΗΠΑ την έχει εδώ και 48 χρόνια στην ΚύπροΤο ότι η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ, όχι μόνο δεν μας εξασφαλίζει, αλλά περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα, καθώς θα βρουν νομικό έρεισμα για να μην επέμβουν, αφού είναι και η Τουρκία μέλος.

     Γιατί όμως ο «φιλέλληνας» Μπαϊντενόπουλος να δείξει ανοχή, την στιγμή μάλιστα που ο Μητσοτάκης σπεύδει να δείξει, πόσο καλό παιδάκι είναι; Γιατί δεν είναι ούτε φιλέλληνας, ούτε ανθέλληνας· είναι ότι τον συμφέρει κάθε φορά και στις εκλογές τον συνέφερε να είναι φιλέλληνας. Αν θα έχει λόγους να δείξει ανοχή, θα δείξει.

     Ποιοι θα μπορούσαν να είναι αυτοί οι λόγοι; Το να ξεφύγει ο πόλεμος από τα πλαίσια της Ρωσοουκρανικής σύρραξης, ή να προκύψει εν τω μεταξύ νέα σημαντική σύρραξη, ας πούμε στην Ταϊβάν, ή ακόμα περισσότερο και τα δύο. Από τις ειδήσεις των τελευταίων ωρών δεν αποκλείεται το πρώτο, ενώ από τις ειδήσεις των τελευταίων μηνών δεν αποκλείεται και το δεύτερο και το τρίτο (Ιράν) και πολλά άλλα. Όταν δεν μπορούν να κουλαντράρουν την κατάσταση σε ένα μόνο μέτωπο (Αφγανιστάν) και υποχωρούν και έρχονται σε συνεννόηση με τους Ταλιμπάν (μέσω Ερντογάν) θα μπορέσουν μαζί με όλα αυτά να αντιμετωπίσουν ως εχθρό και την Τουρκία ταυτόχρονα;

     Μην ξεχνάμε, ότι η Τουρκία είναι ο πιο επιτήδειος ουδέτερος της ιστορίας και ο Ερντογάν ο πιο μεγάλος δάσκαλος της τεχνικής. Σιγά σιγά και μεθοδικά θα προετοιμάσει την κατάσταση. Πατάει φανερά και στις δύο βάρκες και κανείς δεν τολμάει να του πει λέξη. Το ότι του το φυλάνε και οι μεν και οι δε, δεν σημαίνει, ότι θα τον ρίξουν έτσι εύκολα, πριν προλάβει να κάνει την ζημιά. Μην ξεχνάμε επίσης, ότι ο Πούτιν δεν θέλει μεγάλο πόλεμο, αλλά μόνο αν είναι να κερδίσει τον τοπικό. Διαφορετικά «…γαία πυρί μιχθήτω»…

     Υπάρχει η κλιμάκωση, που να δείχνει, ότι οι Δυτικοί θα τραβήξουν το σκοινί; Είναι πασιφανές από όλες τις ειδήσεις, ιδίως των τελευταίων ωρών. Η ίδια η (προφανώς καθοδηγούμενη) αδιαλλαξία του Ζελένσκι είναι η πρώτη απόδειξη. Αλλο· σκοπεύουν να δώσουν αεροπλάνα (Ρώσικης κατασκευής) υποτίθεται μόνο σε Ουκρανούς πιλότους, που όμως θα απογειώνονται από την Πολωνία!!!!!!!!! [Τώρα ακούω και για δυτικής τεχνολογίας αεροπλάνα, ακόμα και για πιλότους!!!!!!!!!!!!!!] Ταυτόχρονα ο Ζελένσκι ζητάει ξένους εθελοντές και διάφοροι λαγοί, σαν τον Μητσοτάκη, ανιχνεύουν το έδαφος, για να δούνε τις αντιδράσεις των Ρώσων σε άμεση ΝΑΤΟϊκή εμπλοκή.

     Είναι αυτονόητο, ότι αν η Ουκρανική αντίσταση κρατήσει περισσότερο από ένα μήνα, όλοι θα είναι εγκλωβισμένοι στις δεσμεύσεις τους. Ο Πούτιν ήδη δεν έχει άλλη προσωπική διέξοδο εκτός από την καθαρή νίκη. Δεν είναι δύσκολο όμως να βρεθεί και ο Μπάιντεν σε παρόμοια θέση και τότε η Ελλάδα θα είναι μία δευτερεύουσα υπόθεση.

     Φυσικά αυτό δεν σημαίνει, ότι σε αυτήν την περίπτωση θα γίνει οπωσδήποτε Ελληνοτουρκικός πόλεμος. Πολύ πιθανόν να μας σώσει ο από μηχανής θεός, ο ραγιαδισμός. Όπως λέει και το νεοδημώδες: Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ.

Π. Ρέππας

Αφήστε μια απάντηση