Μας ετοιμάζουν εφιαλτική ζωή στο άμεσο μέλλον: Ο ΠΟΥ σχεδιάζει νέα «Συνθήκη Πανδημιών» για το 2024 – Πως εμπλέκεται ο πόλεμος στην Ουκρανία…

Αν η Ρωσία καταγγείλει την προτεινόμενη συνθήκη ή αν αποκλειστεί από τις διαπραγματεύσεις, θα μας πει πολλά για το πόσο πραγματική είναι η σύγκρουση στην Ουκρανία και ποια κατεύθυνση θα πάρει στη συνέχεια η Μεγάλη Επανεκκίνηση…

Αν ο ίδιος ο πόλεμος χρησιμοποιηθεί για να υποστηρίξει περαιτέρω ότι χρειαζόμαστε “ισχυρότερους πολυμερείς θεσμούς” ή “σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας”, μπορεί να αποκαλύψει σε κάποιο βαθμό τη γενικότερη ατζέντα…

ΠηγήOff Guardian

Από τον Kit Knightly

Μετάφραση: Απολλόδωρος – Συνεργάτης του Ελλήνων Αφύπνιση

Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) ανακοίνωσε σχέδια για μια “διεθνή συνθήκη για την πρόληψη και την ετοιμότητα σε περίπτωση πανδημίας”.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο του Συμβουλίου της Ευρώπης, έχει συσταθεί ένα “διακυβερνητικό διαπραγματευτικό όργανο”, το οποίο θα πραγματοποιήσει την πρώτη του συνεδρίαση την επόμενη εβδομάδα, την 1η Μαρτίου.

Στόχος είναι να “παραδώσει έκθεση προόδου στην 76η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας το 2023” και στη συνέχεια να έχει το προτεινόμενο μέσο έτοιμο για νομική εφαρμογή έως το 2024.

Τίποτα από αυτά δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη, τα σημάδια ήταν όλα εκεί. Αν έχετε δώσει προσοχή, θα μπορούσατε πιθανώς να προβλέψετε σχεδόν τα πάντα που θα περιέχονται σε αυτή τη νέα νομοθεσία.

Ένα έγγραφο με τίτλο “Πολυμερής σε περιόδους παγκόσμιας πανδημίας: Διδάγματα και η πορεία προς τα εμπρός” (“Multilateralism in times of global pandemic: Lessons learned and the way forward” ) δημοσιεύθηκε από την G20 τον Δεκέμβριο του 2020.

Περιγράφει λεπτομερώς όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι διεθνείς πολυμερείς οργανισμοί κατά τη διάρκεια της “πανδημίας” [η έμφαση προστέθηκε]:

Τα μεμονωμένα κράτη δεν μπορούν να διαχειριστούν αποτελεσματικά από μόνα τους παγκόσμιες δημόσιες απειλές όπως η πανδημία COVID-19 […] η υπέρβαση της τρέχουσας κρίσης υγείας και η ανοικοδόμηση των μέσων διαβίωσης μπορούν να επιτευχθούν μόνο μέσω πολυμερούς δράσης τόσο στο οικονομικό όσο και στο κοινωνικό μέτωπο […] Η πανδημία COVID-19 και οι οικονομικές συνέπειές της αποκάλυψαν την αδυναμία των σημερινών ρυθμίσεων για την πολυμερή συνεργασία. Οι διεθνείς οργανισμοί με την εντολή να διαδραματίσουν ηγετικό ρόλο στην αντιμετώπιση διεθνών κρίσεων δεν λειτούργησαν αποτελεσματικά.”

Και συνεχίζει προτείνοντας διάφορες λύσεις, μεταξύ των οποίων.

“Η G20 θα πρέπει να ενισχύσει την ικανότητα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ένας ισχυρότερος και πιο ευέλικτος ΠΟΥ μπορεί να βοηθήσει τη διεθνή κοινότητα να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα τις πανδημίες και άλλες προκλήσεις στον τομέα της υγείας. Μπορεί να παρέχει συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και να συντονίζει ταχείες παγκόσμιες αντιδράσεις σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας.”

Τον Ιανουάριο του 2021 το thinktank της ΕΕ Foundation for European Progressive Studies δημοσίευσε ένα έγγραφο 268 σελίδων με τίτλο “Μεταρρύθμιση της πολυμερούς πολιτικής σε μετακοβιδικούς καιρούς”, το οποίο ζητούσε “πιο νόμιμα και δεσμευτικά Ηνωμένα Έθνη” (“Reforming Multilateralism in Post Covid Times”), πρότεινε την ένταξη της ΕΕ στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και ζητούσε:

Είναι η εθνική κυριαρχία συμβατή με την πολυμέρεια;”.

Λίγους μήνες αργότερα το Ίδρυμα των Ηνωμένων Εθνών δημοσίευσε τη δική του παραλλαγή του θέματος: “Επαναπροσδιορίζοντας την πολυμέρεια για ένα μετα-Κοβιντιανό μέλλον” (“Reimagining multilateralism for a post-Covid future”)

Στη συνέχεια, τον Μάιο του 2021, η Διεθνής Επιτροπή για την Ετοιμότητα κατά της Πανδημίας δημοσίευσε την έκθεσή της σχετικά με το πώς ο κόσμος χειρίστηκε το Covid, η οποία απηχεί κατά τόπους σχεδόν λέξη προς λέξη το έγγραφο της G20. Κάναμε μια λεπτομερή ανάλυση της εδώ.

Η πρώην πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας Helen Clark, πρόεδρος της επιτροπής, δήλωσε στον Guardian...

“[Η πανδημία] επιδεινώθηκε από την έλλειψη παγκόσμιας ηγεσίας και συντονισμού των γεωπολιτικών εντάσεων και του εθνικισμού που αποδυναμώνουν το πολυμερές σύστημα, το οποίο θα έπρεπε να ενεργεί για να κρατήσει τον κόσμο ασφαλή”.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Επιτροπή Κοινωνικής Ανάπτυξης του ΟΗΕ συνεδρίασε για πρώτη φορά το 2022, με έμφαση στην “Ενίσχυση της πολυμέρειας” (“Strengthening multilateralism”).

Στη συνέχεια, στις 17 Φεβρουαρίου, ο Robert Dworkin του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων δημοσίευσε αυτό το άρθρο με τίτλο “Υγεία των Εθνών: Πώς η Ευρώπη μπορεί να καταπολεμήσει μελλοντικές πανδημίες, το οποίο εκφράζει επίσης την ανησυχία του για “τις αποτυχίες της διεθνούς συνεργασίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας” (Health of nations: How Europe can fight future pandemics, which also expresses concern over “the failures of international cooperation during the pandemic”) και προτείνει :

Η ΕΕ θα πρέπει να συνδυάσει την πίεση για τη μεταρρύθμιση και την αύξηση της χρηματοδότησης του ΠΟΥ με την υποστήριξη ενός νέου ταμείου για επείγοντα περιστατικά υγείας, το οποίο θα εποπτεύεται από αντιπροσωπευτική ομάδα χωρών.

Συνεχίζει και συνεχίζει και συνεχίζει… τα μηνύματα είναι περισσότερο από σαφή.

Ακόμα και μόλις την περασμένη εβδομάδα, μιλώντας σε πάνελ στη Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια, η υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας Anne Linde προειδοποίησε ότι το Covid έχει “αποκαλύψει τρύπες” στη διεθνή τάξη και ότι ο ΟΗΕ, ο ΠΟΥ και η ΕΕ δεν έχουν επαρκείς εξουσίες για να αναλάβουν την κατάλληλη δράση.

Τα σημάδια είναι όλα εκεί, και αναβοσβήνουν σαν φώτα νέον εδώ και μήνες: Νέα διεθνής νομοθεσία για την “αντιμετώπιση μελλοντικών πανδημιών”.

Όλοι ξέραμε ότι τελικά θα ερχόταν. Τώρα έχουμε ένα χρονοδιάγραμμα, και ξεκινά την 1η Μαρτίου.

Δεν είναι καταπληκτικό τι μπορεί σχεδόν να σου διαφύγει όταν είσαι απορροφημένος από έναν πόλεμο;

Μιλώντας για τον πόλεμο, η στάση που θα κρατήσει ο ΠΟΥ απέναντι στη Ρωσία κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας θα είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βαρόμετρο. Αν η Ρωσία καταγγείλει την προτεινόμενη συνθήκη ή αν αποκλειστεί από τις διαπραγματεύσεις, θα μας πει πολλά για το πόσο πραγματική είναι η σύγκρουση στην Ουκρανία και ποια κατεύθυνση θα πάρει στη συνέχεια η Μεγάλη Επανεκκίνηση (Great Reset).

Πράγματι, αν ο ίδιος ο πόλεμος χρησιμοποιηθεί για να υποστηρίξει περαιτέρω ότι χρειαζόμαστε “ισχυρότερους πολυμερείς θεσμούς” ή “σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας”, μπορεί να αποκαλύψει σε κάποιο βαθμό τη γενικότερη ατζέντα.

ellinikiafipnisis.blogspot.com

Αφήστε μια απάντηση