Οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα

ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ Ϛ´ 10 – 17

10 Λοιπόν, αδελφοί μου, γίνεσθε ισχυροί και δυνατοί πνευματικώς δια του Κυρίου και δια της ακατανικήτου αυτού δυνάμεως. 11 Ενδυθήτε όλα τα όπλα του Θεού, δια να ημπορήτε να αντισταθήτε εις τας δολίας και πονηράς μεθόδους και παγίδας του διαβόλου. 12 Διότι ο αγών, που έχομεν αναλάβει, δεν είναι αγών προς ανθρώπους με αίμα και σάρκα, αλλά προς τας πονηράς αρχάς και εξουσίας, προς τα πλήθη των πονηρών πνευμάτων, προς τους καταχθονίους κοσμοκράτορας, που κυριαρχούν επί ανθρώπων ευρισκομένων στο βαθύ σκότος του αμαρτωλού τούτου αιώνος. Ο αγών μας διεξάγεται εναντίον των πνευματικών αυτών πονηρών όντων και γίνεται χάριν της κληρονομίας της βασιλείας των ουρανών. 13 Δια τούτο πάρετε επάνω σας όλα τα όπλα, που δίνει ο Θεός, δια να ημπορέσετε να αντισταθήτε κατά την ημέραν των πονηρών πειρασμών και κινδύνων, και αφού εκτελέσετε με κάθε ακρίβειαν όλα τα καθήκοντά σας και νικήσετε, να σταθήτε σταθερά εις την θέσιν σας. 14 Σταθήτε, λοιπόν, ακλόνητοι στον αγώνα αυτόν, αφού ζωσθήτε την αλήθειαν, ωσάν την ζώνην που σφίγγουν εις την μέσην των οι πολεμισταί, δια να είναι ευκίνητοι, και ενδυθήτε σαν άλλον θώρακα την δικαιοσύνην, δια να είσθε απρόσβλητοι από τα βέλη της αδικίας και της ιδιοτελείας. 15 Και όπως οι πολεμισταί φορούν εις τα πόδια των υποδήματα, δια να τρέχουν με ασφάλειαν και ευκολίαν, και σεις φορέσατε την ετοιμασίαν, που απαιτεί το Ευαγγέλιον της ειρήνης, δια να κινήσθε με άνεσιν και δραστηριότητα. 16 Μαζί δε με όλα αυτά πάρετε επάνω σας και κρατείτε σταθεράν σαν άλλην ασπίδα την πίστιν, με την οποίαν θα ημπορέσετε να εξουδετερώσετε και σβήσετε όλους τους φλογοβόλους πειρασμούς του πονηρού, που ομοιάζουν με πύρινα βέλη. 17 Και δεχθήτε σαν άλλην περικεφαλαίαν την πεποίθησιν της σωτηρίας (δια να ασφαλίζετε και προφυλάσσετε έτσι τον νουν σας από λογισμούς αμφιβολίας). Παρετε και την μάχαιραν του Αγίου Πνεύματος, η οποία είναι ο άδολος και φωτεινός λόγος του Θεού.

10 Τ λοιπν, δελφο μου, νδυναμοσθε ν Κυρίῳ κα ν τ κρτει τς σχος ατο11 νδσασθε τν πανοπλαν το Θεο πρς τ δνασθαι μς στναι πρς τς μεθοδεας το διαβλου· 12 τι οκ στιν μν  πλη πρς αμα κα σρκα, λλ πρς τς ρχς, πρς τς ξουσας, πρς τος κοσμοκρτορας το σκτους το αἰῶνος τοτου, πρς τ πνευματικ τς πονηρας ν τος πουρανοις. 13 δι τοτο ναλβετε τν πανοπλαν το Θεονα δυνηθτε ντιστναι ν τ μρ τ πονηρ κα παντα κατεργασμενοι στναι. 14 σττε ον περιζωσμενοι τν σφν μν ν ληθείᾳ, κα νδυσμενοι τν θρακα τς δικαιοσνης, 15 κα ποδησμενοι τος πδας ν τοιμασίᾳ το εαγγελου τς ερνης, 16 ν πσιν ναλαβντες τν θυρεν τς πστεως, ν  δυνσεσθε πντα τ βλη το πονηρο τ πεπυρωμνα σβσαι· 17 κα τν περικεφαλααν το σωτηρου δξασθε, κα τν μχαιραν το Πνεματος,  στι ῥῆμα Θεο,

Αφήστε μια απάντηση