ΙΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ’ / 9-17 (Οι επτά σφραγίδες)

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

6-9 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον·
6-10 καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ἕως πότε, ὁ δεσπότης ὁ ἅγιος καὶ ὁ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;
6-11 καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἑκάστῳ στολὴ λευκή, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνται ἔτι χρόνον μικρόν, ἕως πληρώσωσι καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν οἱ μέλλοντες ἀποκτείνεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.
6-12 Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα,
6-13 καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βάλλουσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη,
6-14 καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἐλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν·
6-15 καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ ἰσχυροὶ καὶ πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς
πέτρας τῶν ὀρέων,
6-16 καὶ λέγουσι τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς πέτραις· πέσατε ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου,
6-17 ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ / ΕΡΜΗΝΕΙΑ

  1. Και όταν άνοιξε την πέμπτη σφραγίδα είδε κάτω από το θυσιαστήριο τις ψυχές των εσφαγμένων για το λόγο του Θεού και τη μαρτυρία που έδωσαν. 

(Οι άγιοι κακόπαθαν με κόπους και μόχθους, εγκράτεια και σωφροσύνη, νηστεία και αγρυπνία και μαρτύρησαν ακόμα για την πίστη τους. 

Έτσι αναδείχτηκαν σε ναούς του Θεού και ιερά θυσιαστήρια και προσέφεραν τις αρετές τους στον Κύριο ως ευωδιαστά θυμιάματα.) 

  1. Και φώναξαν με βροντερή φωνή: 

“Ως πότε άγιε Δέσποτα δε θα κρίνεις τους κατοικούντες (αμετανόητους) στη γη και δε θα παίρνεις εκδίκηση για το αίμα μας;” 

  1. Και τους δόθηκαν λευκές στολές και τους ειπώθηκε, να αναπαυτούν για λίγο χρόνο ακόμα, μέχρι να συμπληρωθούν και οι υπόλοιποι μάρτυρες. 

(Καθίσταται σαφές, ότι οι αμετανόητοι δε θα γλυτώσουν την αιώνια κόλαση αλλά θα εφαρμοστεί η υπόσχεση του Κυρίου: “Εμοί εκδίκησις, εγώ ανταποδώσω.” 

Οι λευκές στολές που δόθηκαν στους δίκαιους συμβολίζουν τα λαμπρά χαρίσματα των θαυμάτων και των ιάσεων που διενεργούνται δι’ αυτών αλλά και την παρρησία που έλαβαν, να πρεσβεύουν υπέρ όσων τους επικαλούνται. 

Και τα χαρίσματα αυτά δόθηκαν στους αγίους ως προδώρημα της τέλειας δόξας, την οποία θα απολαύσουν μετά την τελική κρίση.) 

  1. Και όταν άνοιξε την έκτη σφραγίδα έγινε σεισμός μέγας και ο ήλιος έγινε κατάμαυρος ως σάκος τρίχινος και η σελήνη έγινε ως αίμα. 

(Ο μέγας σεισμός και ο σκοτασμός του ήλιου έγινε και κατά την έκτη ημέρα και ώρα, που ο Κύριος ήταν επί του σταυρού κρεμάμενος. 

Συνέβη και στους σταυρωτές του Κυρίου, όταν τους πολιόρκησαν και τους νίκησαν τα ρωμαϊκά στρατεύματα του στρατηγού Ουεσπεσιανού. 

Τα ίδια αυτά σημάδια προετύπωναν και τη μετακίνηση των Εβραίων από την ευδαιμονία στην κακοδαιμονία. 

Όμως αυτά θα συμβούν και την εποχή του Αντιχρίστου.) 

  1. Και οι αστέρες του ουρανού έπεσαν στη γη, όπως η συκιά ρίχνει τα άγουρα πρώιμα σύκα της, όταν σειστεί από ανέμους. 

(Αστέρες του ουρανού είναι όσοι διαπρέπουν σε δόξα και λαμπρότητα, όπως και οι μαθητές του Ιησού, οι οποίοι όμως δείλιασαν κατά την ώρα του θείου πάθους. 

Ακόμα αστέρες ήταν και οι Εβραίοι ως περιούσιος λαός, που στη συνέχεια όμως εξέπεσαν της θείας χάρης, αφού δε δέχτηκαν το μεσσία Χριστό και τον σταύρωσαν.) 

  1. Και ο ουρανός αποχωρίστηκε από το στερέωμα σαν βιβλίο που τυλίγεται ελικοειδώς και κάθεόρος και νησί μετακινήθηκαν από τη θέση τους. 

(Ως “ουρανός” σε πολλά μέρη της Αγίας Γραφής αναφέρονται τα αγγελικά τάγματα που έφριξαν τον καιρό του πάθους αλλά θα φρίξουν και κατά τη φοβερή ημέρα της κρίσεως βλέποντας πολλούς ανθρώπους που φαίνεται προς τα έξω, να διαθέτουν αρετές, στην πραγματικότητα να είναι πεπτωκότες. 

Ίσως όμως να αναφέρεται και στο μετασχηματισμό των αισθητών κτισμάτων από τη φθορά στην αφθαρσία κατά το “και γενήσεται ουρανός καινός και γη καινή”. 

Βουνά και όρη νοούνται και τα συστήματα των δαιμόνων που έχουν περηφάνεια όσο το ύψος ενός όρους και είναι ως νησιά λόγω του πολυκύμαντου βίου τους. Θα έρθει καιρός που θα εκπέσουν από την έπαρσή τους και θα ριφθούν στην αιώνιο κόλαση, για να πάψουν, να βάζουν σε πειρασμό τους ανθρώπους.) 

  1. Και οι βασιλείς της γης και οι μεγιστάνες και οι πλούσιοι και οι χιλίαρχοι και οι δυνατοί και κάθε δούλος και ελεύθερος κρύφτηκαν στις σπηλιές και στις πέτρες των ορέων. 
  2. Και λένε στα όρη και στις πέτρες: κρύψτε μας από το Θεό και από την οργή του αρνίου. 
  3. Διότι ήρθε η μεγάλη μέρα της οργής Του και ποιος μπορεί, να τους αντιμετωπίσει; 

(Βασιλείς και μεγιστάνες κλπ. εννοεί τους δαίμονες που με δόλο και απάτη κατόρθωσαν, να επικρατήσουν στη γη. 

Ακόμη τους δούλους των δαιμόνων που κατέχουν θέσεις πολιτικής ή εκκλησιαστικής εξουσίας. 

Όλοι αυτοί θα καταφύγουν στα όρη και στις σπηλιές νομίζοντας, ότι θα αποφύγουν τη δίκαιη οργή και τιμωρία, που τους επιφυλάσσει ο Κύριος.) 

 

Αφήστε μια απάντηση