Οι μόνοι σύντροφοι της ψυχής στον άλλο κόσμο είναι…

«Ἂν μᾶς ζητήσουν κάτι καὶ λυπούμαστε νὰ τὸ δώσουμε ἢ λυπηθοῦμε ὅταν τὸ χάσουμε, τότε ἀγαπᾶμε αὐτὸ περισσότερο ἀπὸ τὸν Χριστό. Εἶναι σημεῖο καλὸ νὰ χαίρεται κανεὶς ὅταν δίνη καὶ νὰ λυπᾶται ὅταν παίρνη. Ἂν κάποιος μπῆ στὸ Κελλί μου καὶ μοῦ πάρη τὰ πάντα, δὲν θὰ μὲ πειράξει. Ἂν δῶ ὅμως κάποιον νὰ βρίζη τὸν Χριστὸ ἢ τὴν Παναγία ἢ νὰ γκρεμίζη ἕνα προσκυνηταράκι, τότε θὰ δώσω τὸν ἑαυτό μου ὑπερασπίζοντας τὰ ἱερά»

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης

Ὅποιος ἀγαπᾶ τὸν Θεό, ζεῖ ἀγγελικὴ ζωὴ ἐπάνω στὴ γῆ, νηστεύει, ἀγρυπνεῖ, ψάλλει, προσεύχεται, καὶ γιὰ κάθε ἄνθρωπο σκέφτεται πάντοτε τὸ καλό.

Ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς

Οι μόνοι σύντροφοι της ψυχής στον άλλο κόσμο είναι τα έργα του ανθρώπου, είτε καλά είτε κακά είναι αυτά.
Όλα τα άλλα, που του ήταν προσφιλή και πολύτιμα, τον εγκαταλείπουν και φεύγουν μακριά του. Μόνον τα έργα του, όλα μέχρι και το τελευταίο, τον συνοδεύουν στην έξοδο απ’ αυτήν τη ζωή.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Αφήστε μια απάντηση