Αφανείς μάρτυρες…

Σχόλιο:

Πού να τη βρούμε εμείς σήμερα τέτοια πίστη;

============================================

Ἡ γιαγιὰ ἡ Εὐγενία εἶχε δύο αδελφές, τὴν Παρασκευὴ καὶ τὴν Σουμέλα.
Ἡ Παρασκευή ἥτο ὡραῖα καὶ τὴν ξεχώρισε ἔνας Τοῦρκος ἀξιωματικὸς μαζὶ μὲ τὰ παιδιὰ της, ἑπτὰ τὸν ἀριθμό.
Την παρακάλεσε νᾷ ἀλλάξει θρησκεία, νᾷ ἀσπασθεί τὸ Ἰσλάμ, καὶ θα τὴν ἔκανε γυναῖκα του χαρίζοντας τὴν ζωὴ τῶν παιδιῶν της καὶ τὴν δική της.
Καὶ ἡ Παρασκευή τοῦ ἀπαντούσε σταθερὰ καὶ ἀταλάντευτα:
«Ἐγὼ δεν ἀλλάζω τὸν Χριστὸ για τὸ κεφάλι μου». Τέσσερις ώρες τὴν περίμενε μήπως καὶ ἀλλάξει γνώμη καί, ἀφοῦ δεν τὴν ἔπεισε, ἔσφαξε τὰ παιδιὰ της στὴν ποδιὰ της καὶ τελευταία ἔσφαξε καὶ αυτή!…Η γιαγιὰ μας, ἀπ ό,τι θυμάμαι, κάθε μέρα τὶς πρωινές ὤρες μοιρολογούσε αὐτούς ποὺ ἄφησε πίσῳ στὴν πατρίδα τους, ἀλλὰ κυρίως τὴν Παρασκευὴ ἐθρηνοῦσε.

Μοναχὴ Θηρεσία Παπαδοπούλου- Ἡ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΣ ό,τι ἄκουσα ἀπὸ τὴ γιαγιὰ μας τὴν Πόντια Εὐγενία (μητέρα τοῦ πατέρα μου)

Αφήστε μια απάντηση