ΙΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ’ (Οι 144.000 Ισραηλίτες)

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

7-1 Καὶ μετὰ τοῦτο εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης μήτε ἐπὶ πᾶν δένδρον.
7-2 καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα Θεοῦ ζῶντος, καὶ ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν,
7-3 λέγων· μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν μήτε τὴν θάλασσαν μήτε τὰ δένδρα, ἄχρις οὗ σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.
7-4 Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων· ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ·
7-5 ἐκ φυλῆς ᾿Ιούδα δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι, ἐκ φυλῆς ῾Ρουβὴν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Γὰδ δώδεκα χιλιάδες,
7-6 ἐκ φυλῆς ᾿Ασὴρ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Νεφθαλεὶμ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Μανασσῆ δώδεκα χιλιάδες,
7-7 ἐκ φυλῆς Συμεὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Λευῒ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς ᾿Ισσάχαρ δώδεκα χιλιάδες,
7-8 ἐκ φυλῆς Ζαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς ᾿Ιωσὴφ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Βενιαμὶν δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι.
7-9 Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι αὐτὸν οὐδεὶς ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, καὶ φοίνικες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν·
7-10 καὶ κράζουσι φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ἡ σωτηρία τῷ Θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ τῷ ἀρνίῳ.
7-11 καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ

7-12 λέγοντες· ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
7-13 Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι· οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶ καὶ πόθεν ἦλθον;
7-14 καὶ εἴρηκα αὐτῷ· κύριέ μου, σὺ οἶδας. καὶ εἶπέ μοι· οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ
αἵματι τοῦ ἀρνίου.
7-15 διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ. καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ᾿ αὐτούς.
7-16 οὐ πεινάσουσιν ἔτι οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδ᾿ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ πᾶν καῦμα,

7-17 ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ αὐτούς, καὶ ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων, καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὁφθαλμῶν αὐτῶν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ’ 

  1. Και μετά είδα τέσσερις αγγέλους να στέκονται στις τέσσερις γωνίες της γης κρατώντας τους τέσσερις ανέμους, για να μην πνέουν ούτε στη θάλασσα ούτε στα δέντρα. 

(Εδώ υπαινίσσεται τη θλίψη και τη στενοχώρια που επήλθε μετά τη σταύρωση του Χριστού στους Ιουδαίους.  

Οι τέσσερις άγγελοι είναι οι προστάτες και έφοροι, που τους περικύκλωσαν και δεν τους άφησαν, να πάρουν ανάσα, όταν τους πολέμησαν. Και δεν έκαναν ανακωχή ούτε για να κάνουν οι Ιουδαίοι τις γεωργικές τους εργασίες, όπως εξιστορεί ο Ιώσηπος ο φιλαλήθης, που θεωρεί, ότι αυτή ήταν η τιμωρία τους για τη θανάτωση του Ιησού. 

Αυτά όμως θα συμβούν και κατά τον καιρό του Αντιχρίστου, που οι άγγελοι των τεσσάρων σημείων του ορίζοντα θα δέσουν τους ανέμους, για να μην αναπτύσσονται τα ζώα και τα φυτά ούτε να ρέουν τα ύδατα και να καταργηθεί η αρμονία του κόσμου.) 

2, 3. Και είδα άλλον άγγελο, να ανεβαίνει από την ανατολή του ηλίου έχοντας τη σφραγίδα του Θεού του ζώντος. Και έκραξε με μεγάλη φωνή στους τέσσερις αγγέλους λέγοντας: 

“Μην αδικήσετε τη γη ούτε τη θάλασσα και τα δέντρα μέχρι να σφραγίσουμε τους δούλους του Θεού στα μέτωπά τους.” 

(Επειδή η κτίση δημιουργήθηκε για τον άνθρωπο, γι’ αυτό όταν παιδεύονται οι αμαρτωλοί, συμπάσχει, ενώ όταν δοξάζονται οι δίκαιοι, αγαλλιάζει. Αυτό εννοεί, όταν λέει, να μην αδικήσουν ακόμα την κτίση. 

Προηγουμένως οι δίκαιοι θα προστατευτούν από τους αγγέλους κατά το “παρεμβαλλεί άγγελος Κυρίου κύκλω των φοβουμένων αυτόν”. 

Έτσι πέμπεται ο πέμπτος άγγελος, για να σφραγίσει τους δούλους του Θεού ερχόμενος από την ανατολή του ηλίου, που υποδηλώνει τα λαμπρά έργα των δικαίων. 

Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και κατά τον καιρό της πολιορκίας των Ιουδαίων από τους Ρωμαίους, όταν άγγελος διαχώρισε τους Χριστιανούς από τους ασεβείς, για να τους απαλλάξει από τα δεινά. Ομοίως είχε συμβεί και με το δίκαιο Λωτ στα Σόδομα. 

Έτσι και κατά τον καιρό του αντιχρίστου άγγελος θα διαχωρίσει τους ευσεβείς από τους ασεβείς. Και θα σφραγίσει τους πρώτους με τον τίμιο σταυρό του Ιησού Χριστού.) 

4, 5, 6, 7, 8. Και άκουσα τον αριθμό των σφραγισμένων. Εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες από όλες τις φυλές Ισραήλ, δώδεκα χιλιάδες από κάθε μία από τις φυλές Ιούδα, Ρουβήμ, Γαδ, Συμεών, Λευί, Ισάχαρ, Ασήρ, Νεφθαλείμ, Μανασσή, Ζαβουλών, Ιωσήφ, Βενιαμίν. 

(Ο λόγος που απαριθμεί τα ονόματα των πατριαρχών από τον Ιακώβ είναι για να δείξει, ότι εκείνοι αντικαταστάθηκαν από τους δώδεκα Αποστόλους, που έγιναν οι πατέρες του νέου Ισραήλ.) 

9, 10. Μετά είδα αναρίθμητο όχλο από κάθε έθνος και φυλή και λαό και γλώσσα, να στέκονται ενώπιον του θρόνου και του αρνίου με λευκές στολές και φοίνικες στα χέρια τους. 

Και κράζοντας δυνατά έλεγαν: Η σωτηρία μας ανήκει στο Θεό μας που κάθεται στο θρόνο και στο αρνίο. 

(Ο όχλος στέκεται μπροστά στο Θεό και τον αμνό του Θεού, του αίροντος την αμαρτία του κόσμου με στολές λευκές λόγω του θείου βαπτίσματος που έλαβαν και των θεάρεστων έργων τους. Οι φοίνικες που κρατούν είναι τα τρόπαια για τη νίκη τους κατά του διαβόλου.  

Με δυνατή φωνή ομολογούν, ότι ο Κύριος είναι Εκείνος που τους έσωσε από τη δουλεία του διαβόλου με την εκούσια θυσία Του.) 

11, 12. Και όλοι οι άγγελοι έκαναν κύκλο γύρω από το θρόνο και τους πρεσβύτερους και τα τέσσερα ζώα και έπεσαν και προσκύνησαν το Θεό λέγοντας: Αμήν. Η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμη και η ισχύς ανήκουν στο Θεό μας εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν. 

13, 14, 15. Και αποκρίθηκε ένας από τους πρεσβύτερους λέγοντάς μου: αυτοί που περιβάλλονται με τις λευκές στολές ποιοι είναι και από πού ήρθαν; 

Και του είπα: Εσύ γνωρίζεις. Και μου είπε: Αυτοί είναι οι ερχόμενοι από τη μεγάλη θλίψη, που έπλυναν τις στολές τους και τις λεύκαναν στο αίμα του αρνίου. Γι’ αυτό βρίσκονται ενώπιον του θρόνου του Θεού και Τον λατρεύουν νυχθημερόν μέσα στο ναό του. Και ο Θεός θα απλώσει τη σκηνή Του επάνω τους. 

(Οι μάρτυρες και όλοι όσοι κακόπαθαν για το Χριστό μετέβησαν από τη μεγάλη θλίψη του κόσμου τούτου στην ανάπαυση της αιώνιας ζωής. 

Και μιμούμενοι το Χριστό έχυσαν το αίμα τους και μέσα από τις ταλαιπωρίες και τα βάσανα έπλυναν και λεύκαναν τους εαυτούς τους, γι’ αυτό και παρευρίσκονται μαζί με τους αγγέλους στο θρόνο του Θεού ολόφωτοι και ένδοξοι εμπρός Του λατρεύοντάς Τον ασταμάτητα. Ναός του Θεού είναι ο τόπος στον οποίο είναι προφανής η παρουσία Του. Επίσης ναός του Θεού είναι και οι άγιοι και οι δίκαιοι, επειδή μέσα τους αναπαύεται ο Ύψιστος.) 

16, 17. Και δε θα πεινάσουν ούτε θα διψάσουν πια ούτε θα πέσει πάνω τους ο ήλιος ούτε καύμα. 

Διότι το αρνίο θα τους ποιμάνει και θα τους οδηγήσει σε πηγές με ζωοδόχα ύδατα. Και θα εξαλείψει ο Θεός κάθε δάκρυ από τα μάτια τους. 

(Όχι μόνο δε θα πεινάσουν οι δίκαιοι στην αιώνια ζωή αλλά θα είναι πλήρεις των ανεκλάλητων αγαθών, α οφθαλμός ουκ είδεν και ους ουκ ήκουσεν. Και το Άγιο Πνεύμα θα τους πλημμυρίσει και θα χυθεί πάνω τους. 

Και ο Υιός του Θεού θα εξαλείψει από τη μνήμη τους τις θλίψεις αυτού του κόσμου και θα τους προστατεύσει ακόμα και από τις καυτές ακτίνες του ήλιου.) 

Αφήστε μια απάντηση