ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ
ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ
Α γάπα πρώτον τον Θεόν, έπειτα τον εχθρό σου
Β λέπε των άλλων τα καλά, το σφάλμα το δικό σου
Γ υναίκα έχεις; Τίμα την.
Δεν έχεις; Μη γυρέψεις
Δ ίδε καλόν αντί κακού και θέλεις αφεντέψεις
Ε χε δια χειρότερον μόνον τον εαυτόν σου
Ζ ήσε καλώς, αν το κακόν το φεύγεις ως κρημνόν σου
Ή μέρα δίχως προσευχή ποτέ να μην περάσει
Θ ρόνος Θεού θέλεις γενή, ταπεινωθείς εν πάσι
Ι δέα να χεις πάντοτε πως σήμερον πεθαίνεις
Κ όλακα μήτε να δεχθείς μήτε εσύ να γένης
Λ ιμήν να είσαι των πτωχών, χαρά των θλιβομένων
Μ ήτηρ, πατήρ των ορφανών, ξενοδοχείον των ξένων
Ν α κοινωνής πολλές φορές τον χρόνον αναγκαίον
Ξ ομολόγου δέκα φορές όμως και έτι πλέον
Ο σο μπορείς να περπατείς τρέχε στην εκκλησίαν
Π ουλήσου και αγόρασε την άνω Βασιλείαν
Ρ ίψε τον πόνον του κορμιού και πόνει την ψυχήν σου
Σ έβου την πίστιν σου γερά έως εις την θανήν σου
Τ ου βασιλέως μας Χριστού τα πάθη να θυμάσαι
Υ μνει και δόξαζε Αυτόν, αν θέλης Χριστού να σαι
Φ οβού κι αγάπαν Τον ωσάν τα δυο σου μάτια
Χ αίρε, δια αγάπην Του αν γένης και κομμάτια
Ψ άλλε Αυτώ βράδυ, πρωί, καθημερινή και σχόλη
Ω πρέπει δόξα και τιμή. Αμήν να ειπέτε όλοι!
(Ιερά Μονή Εσφιγμένου)
Ἡ Μετάνοια ἔκτισε Πόλεις καί ἀνόρθωσε Λαούς πού εἶχαν πέσει…”
(Όσιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος)
“ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΗΜΩΝ τα βάσανά μου είναι πολλά,
γιατί οι αμαρτίες μου είναι πολλές και μεγάλες.
Έλα, λοιπόν, Παναγία μου, λυπήσου με και βοήθησέ με.
Δώσε μου μετάνοια,
δώσε μου χάρη να μετανοήσω,
να κλάψω, όπως μου πρέπει,
να πέσω κάτω να ζητήσω το έλεος από τον Μονογενή Σου Υιό,
να ειρηνεύσω,
να σωθώ.”
ΑΜΗΝ
“Μη μέταιρε όρια αιώνια, α έθεντο οι πατέρες σου”
(Παροιμ. 22,28)

Αφήστε μια απάντηση