ΙΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑ 1-14 (Οι δύο μάρτυρες Ενώχ και Ηλίας)

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

11-1 Καὶ ἐδόθη μοι κάλαμος ὅμοιος ῥάβδῳ λέγων· ἔγειρε καὶ μέτρησον τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ·
11-2 καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε ἔξω καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσι, καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσι μῆνας τεσσαράκοντα δύο.
11-3 καὶ δώσω τοῖς δυσὶ μάρτυσί μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους.
11-4 οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι.

11-5 καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θέλει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτω δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι.

11-6 οὗτοι ἔχουσιν ἐξουσίαν τὸν οὐρανὸν κλεῖσαι, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ, ὁσάκις ἐὰν θελήσωσι.
11-7 καὶ ὅταν τελέσωσι τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου ποιήσει μετ᾿ αὐτῶν πόλεμον καὶ νικήσει αὐτοὺς καὶ ἀποκτενεῖ αὐτούς.
11-8 καὶ τὸ πτῶμα αὐτῶν ἐπὶ τῆς πλατείας τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἥτις καλεῖται πνευματικῶς Σόδομα καὶ Αἴγυπτος, ὅπου καὶ ὁ Κύριος αὐτῶν ἐσταυρώθη.
11-9 καὶ βλέπουσιν ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν τὸ πτῶμα αὐτῶν ἡμέρας τρεῖς καὶ ἥμισυ, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν οὐκ ἀφήσουσι τεθῆναι εἰς μνῆμα.
11-10 καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ᾿ αὐτοῖς, καὶ εὐφρανθήσονται καὶ δῶρα πέμψουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.
11-11 καὶ μετὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ, πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς.
11-12 καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν αὐτοῖς· ἀνάβητε ὧδε. καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν.
11-13 Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας, καὶ τὸ δέκατον τοῖς πόλεως ἔπεσε, καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων χιλιάδες ἑπτά, καὶ οἱ λοιποὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο καὶ ἔδωκαν δόξαν τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ.

11-14 ῾Η οὐαὶ ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν· ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη ἰδοὺ ἔρχεται ταχύ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ / ΕΡΜΗΝΕΙΑ

1, 2. Και μου δόθηκε καλάμι σαν ραβδί και ο άγγελος στεκόταν και έλεγε: Σήκω και μέτρησε το ναό του Θεού και το θυσιαστήριο και όσους προσκυνούν σε αυτό. Αλλά την εξωτερική αυλή του ναού μην τη μετρήσεις, γιατί δόθηκε στα έθνη, που θα καταπατήσουν την αγία πόλη σαράντα δύο μήνες.

(Ο πρώτος ναός του Σολομώντα αποτελείτο από τρεις χώρους: Στον πρώτο εισέρχονταν μόνο οι αρχιερείς των Ιουδαίων και οι ιερείς τους που πρόσφεραν τις θυσίες. Στο δεύτερο εισέρχονταν οι Εβραίοι ιερείς και λαϊκοί. Οι δύο αυτοί χώροι ήταν περικυκλωμένοι με τείχη. Ο τρίτος χώρος ήταν η εξωτερική αυλή του ναού, μεγάλη και ευρύχωρη και χωρίς τείχη και σε αυτήν εισέρχονταν Ιουδαίοι και εθνικοί.

Ο ναός και το θυσιαστήριο, τα δύο μέρη που ήταν περιτειχισμένα και προσβάσιμα μόνο σε Ιουδαίους, εικόνιζαν την Παλαιά Διαθήκη και και τους Ιουδαϊκούς νόμους και έθιμα. Η δε μεγάλη και ευρύχωρη αυλή, που ήταν προσβάσιμη από όλους, προετύπωνε την Καινή Διαθήκη και την Εκκλησία του Χριστού, που δεν ακολουθεί τους εβραϊκούς νόμους και τα έθιμα. Σε αυτήν την αυλή εισέρχονται και Ιουδαίοι και εθνικοί, γι’ αυτό αποκαλείται και εκκλησία, αφού κάνει ένα σώμα ανθρώπους εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους.

Το καλάμι που δόθηκε στον Ιωάννη από τον άγγελο δηλώνει τη μύηση στα ακατάληπτα μυστήρια του Θεού, ενώ η ράβδος έχει διδακτικό και τιμωρητικό χαρακτήρα. Το ότι ο άγγελος πρόσταξε τον Ιωάννη, να μετρήσει το ναό και το θυσιαστήριο μόνο σημαίνει, ότι κατά τον καιρό του Αντιχρίστου θα προσμετρηθούν μόνο όσοι αποτελούν το ναό του Θεού -τουτέστιν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που θα έχουν μυστηριακή ζωή- και όχι οι άπιστοι και μη μετέχοντες στην Εκκλησία του Χριστού. Και θα επιτρέψει ο Κύριος σε εκείνον τον καιρό, να πατήσουν οι ασεβείς τη θεία πόλη για σαράντα δύο μήνες.)

3, 4, 5, 6. Και οι δύο μάρτυρές μου θα προφητεύσουν χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες ντυμένοι με σάκους. Αυτοί είναι οι δύο ελιές (κατά τον προφήτη Ζαχαρία) και οι δύο λύχνοι που βρίσκονται μπροστά στον Κύριο της γης. Και αν θέλει κάποιος να τους βλάψει, θα βγαίνει φωτιά από το στόμα τους και θα κατατρώει τους εχθρούς τους. Και με όποιον τρόπο επιχειρήσει να τους βλάψει, με τον ίδιο θα θανατωθεί. Αυτοί έχουν εξουσία, να κλείσουν τον ουρανό, για να μη βγαίνει φωτιά στις μέρες τους. Και έχουν εξουσία να μετατρέπουν τα ύδατα σε αίμα και να χτυπήσουν τη γη με πληγές, όποτε το θελήσουν.

(Οι δύο μάρτυρες του Κυρίου την εποχή του Αντιχρίστου θα είναι ο Ηλίας και ο Ενώχ, οι οποίοι μετέστησαν και δε γεύθηκαν θάνατο (χωρισμό της ψυχής από το σώμα). Αυτοί θα διδάξουν τους ανθρώπους, ότι μπροστά τους δεν είναι ο Χριστός αλλά ο Αντίχριστος, ο πλάνος και απατεώνας και πρόξενος απώλειας. Και ότι τα “θαύματα” που θα κάνει, είναι μαγικά τερατουργήματα του διαβόλου και ότι σύντομα, μετά από αυτόν, θα ακολουθήσει η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και η Κρίση ζώντων και νεκρών. Αυτοί θα διδάξουν χίλιες διακόσιες εξήντα μέρες, δηλ. τριάμισυ χρόνια. Θα είναι ντυμένοι με σάκους, που συμβολίζουν την ταπείνωση και τη θλίψη τους.

Ο Ζαχαρίας τους είχε πρωτοδεί ως ελιές και λυχνίες στον οίκο του Θεού. Ελιές επειδή εστάλησαν στον κόσμο λόγω του ελέους και της αγαθότητας του Θεού, λυχνίες λόγω της καθαρότητάς και της αγαθοεργίας τους, εφόσον μέσα τους έχει κατασκηνώσει το θείο φως και φωτίζει όσους αποδεχτούν το λόγο τους. Σε αυτούς τους δύο μάρτυρες (πιθανόν υπάρχει και τρίτος, ο Ιωάννης) έδωσε ο Κύριος τη δύναμη, να κάνουν σημεία, να τιμωρούν όσους τους εναντιώνονται, να κλείνουν τον ουρανό, για να μη βρέξει, να κάνουν το νερό αίμα και να φέρνουν οποιαδήποτε πληγή, για να καλέσουν τους αμαρτωλούς σε μετάνοια. Ο λόγος τους παρομοιάζεται ως πυρ, επειδή φωτίζει τους καλοπροαίρετους και κατακαίει τους αμετανόητους.)

7, 8, 9, 10. Και όταν τελέσουν τη μαρτυρία τους, το θηρίο που ανεβαίνει από την άβυσσο θα κάνει μαζί τους πόλεμο και θα τους νικήσει και θα τους σκοτώσει. Και το πτώμα τους θα κείτεται στην πλατεία της πόλεως της μεγάλης, που καλείται πνευματικά Σόδομα και Αίγυπτος, όπου και ο Κύριός τους σταυρώθηκε. Και θα βλέπουν οι άνθρωποι από όλους τους λαούς και τις φυλές και τις γλώσσες και τα έθνη τα πτώματά τους για τρεισήμισυ ημέρες και δε θα επιτραπεί, να τα θάψουν. Και όσοι θα κατοικούν στη γη θα χαίρονται και θα ευχαριστιούνται και θα ανταλλάσσουν δώρα, γιατί αυτοί οι δύο προφήτες τους είχαν βασανίσει.

(Νοητή άβυσσος είναι ο παρών κόσμος, που θα είναι τότε βυθισμένος στο πνευματικό σκοτάδι της αγνωσίας και της ασέβειας. Από αυτήν την άβυσσο θα ανέβει ο Αντίχριστος, άνθρωπος γεννημένος από τη φυλή του Δαν αλλά θηρίο στους τρόπους και τη διάθεση και κινούμενος κατά των αγίων. Θα πολεμήσει και θα νικήσει με κοσμική δύναμη τους δύο μάρτυρες κατά παραχώρηση Θεού, όπως συνέβαινε σε όλες τις εποχές με τους διώκτες των Χριστιανών. Έτσι αυτοί μεν μένουν αναπολόγητοι κατά την Κρίση, οι δε δίκαιοι λαμβάνουν το στεφάνι του μαρτυρίου. Τα σώματά τους θα μείνουν άταφα για τρεισήμισυ ημέρες κατ’ αντιστοιχία των τρεισήμισυ χρόνων που δίδαξαν.

Βλέποντας άταφους τους δύο μάρτυρες όσοι υφίστανται κακουχίες για το Χριστό θα παρηγορούνται γνωρίζοντας, ότι θα λάβουν μεγάλη δόξα από το Θεό, εφόσον δουν στη συνέχεια και το μέγα θαύμα του Θεού, που θα τους ξαναστήσει στα πόδια τους και θα τους πάρει στους ουρανούς. Παράλληλα φαίνεται όμως και η μεγάλη κακεντρέχεια του Αντίχριστου, που δε θα δείξει έλεος ούτε αφού τους θανατώσει.

Η δε Ιερουσαλήμ αφενός είναι αγία πόλη, διότι εκεί εκοιμήθη ο Ιησούς Χριστός, αφετέρου όμως κατά τον καιρό του Αντιχρίστου θα μιμηθεί τα Σόδομα στην ασέλγεια και την Αίγυπτο στη καταδυνάστευση των οπαδών του. Όμως οι ασεβείς άνθρωποι της εποχής θα χαρούν τόσο με τη θανάτωση των προφητών, που θα ανταλλάσσουν δώρα μεταξύ τους. Έτσι θα εκπληρωθεί και η προφητεία του Κυρίου, που είπε: Εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου και ου δέχεσθέ με, άλλος δε ελεύσεται εν τω ονόματι τω ιδίω, εκείνον δέξεσθε.)

11, 12. Και μετά από τρεισήμισυ μέρες πνεύμα ζωής εκ Θεού εισήλθε σε αυτούς και στάθηκαν στα πόδια τους και έπεσε μεγάλος φόβος σε όσους τους είδαν. Και άκουσα φωνή μεγάλη εκ του ουρανού, να τους λέει: Ανεβείτε εδώ. Και ανέβηκαν στον ουρανό μέσα σε νεφέλη και τους είδαν οι εχθροί τους.

(Όπως ακριβώς νεφέλη παρέλαβε τον Κύριο κατά την Ανάληψή Του στους ουρανούς, το ίδιο συμβαίνει και με τους δύο μάρτυρες μετά την Ανάστασή τους. Η νεφέλη συνδυάζει το φωτεινό της θεότητας με το σκιερό της γήινης ουσίας της. Εδώ επαληθεύεται το “εξαποστελείς το πνεύμα σου και κτισθήσονται” ενώ αυτή η ανάσταση θα είναι η τελευταία που θα συμβεί πριν την τελική ανάσταση όλων των ανθρώπων για την τελική Κρίση.)

13, 14. Και εκείνη την ώρα έγινε μεγάλος σεισμός και το ένα δέκατο της πόλης έπεσε και σκοτώθηκαν από το σεισμό επτά χιλιάδες άνθρωποι. Η δεύτερη ουαί πέρασε. Έρχεται γρήγορα η τρίτη. 

(Τρομακτικό μεν αισιόδοξο δε το μήνυμα του μεγάλου σεισμού, αφού μόνο επτά χιλιάδες άνθρωποι έμειναν αμετανόητοι και σκοτώθηκαν, ενώ οι περισσότεροι δόξασαν το Θεό. Η τρίτη ουαί, την οποία προαναγγέλει ο έβδομος άγγελος, θα έρθει για τους εναπομείναντες μη αποκτανθέντες απίστους.)

Αφήστε μια απάντηση