Θαύμα Επιβεβαιώνει την Ιερά Αποτείχιση

Διά τῆς μνημονεύσεως δέ καί ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων, γίνεται ὄχι μόνον ἀναγνώρισις τῆς αἱρέσεως, ἀλλά καί ταύτησις μέ αὐτή κατά τήν πίστι, ὁπότε καί οἱ Ἀντιοικουμενιστές σήμερα εἶναι ἐνσωματωμένοι καί συνοδοιπόροι μέ τήν αἵρεσι καί τούς αἱρετικούς.

Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία περίοδος (ἂς μᾶς ἀποδείξει κάποιος τὸ ἀντίθετο) κατὰ τὴν ὁποία ὀρθόδοξοι ταγοὶ γιὰ πολλοστὴ φορὰ κατέγραφαν, διεπίστωναν, ἀπεδείκνυαν ὅτι ὑπάρχει αἵρεση (καὶ μάλιστα τώρα παναίρεση) καὶ ταυτόχρονα κοινωνοῦσαν καὶ μνημόνευαν τοὺς καταγγελλόμενους ὡς αἱρετικούς!

Οὔτε ὑπῆρξε ποτὲ περίοδος στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, ὅπου οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ταγοὶ περιορίζονταν σὲ ὁμιλίες κάθε δέκα περίπου χρόνια, ὅπου ἐπαναλάμβαναν τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια χωρὶς νὰ προβαίνουν σὲ καμία ἀπολύτως ἔμπρακτη ἐφαρμογὴ τῶν λόγων τους.

Τό παράδοξο, ὅμως, εἶναι ὅτι αὐτοί πού ἀποδέχονται ὅτι ὑπάρχει αἵρεση στούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας (ἀλλά τώρα καί σχίσμα διευρυνόμενο μέρα μέ τή μέρα), αὐτοί πού ἀναγνωρίζουν ὡς αἰτία κακῶν τήν Κολυμπάριο Οἰκουμενιστική Σύνοδο, ὅλοι αὐτοί συνεχίζουν νά κοινωνοῦν, ὡσάν νά μή συμβαίνει τίποτε μέ αὐτούς τούς ἐπισκόπους. Ἔτσι (ἀφοῦ ὅλοι τούς ἀκολουθοῦν παθητικά) τούς ἐπιτρέπουν νά ἐπεκτείνουν τήν αἵρεση καί τό σχίσμα!

Καί νά πεῖ κανείς ὅτι βρίσκονται σέ δίλημμα γιατί δέν γνωρίζουν τήν στάση τῆς Ἐκκλησίας σέ τέτοιες περιπτώσεις; Γνωρίζουν, γιατί ἔχει παρουσιαστεῖ τελευταῖα, πληθώρα ἁγιοπατερικῶν κειμένων, τά ὁποῖα μᾶς διδάσκουν τήν ἀπομάκρυνση ἀπό τούς αἱρετίζοντες ἐπισκόπους, πού εἶναι ὑπεύθυνοι τῶν κακῶν.

Άγιος θεόδωρος Στουδίτης.

Αὐτά λοιπόν, μαζί μέ τόν χαιρετισμό, θεώρησα ἀπαραίτητο νά ὑπενθυμίσω στήν ἁγιότητά σου, ὥστε γνωρίζοντας ὅτι ὑπάρχει αἵρεσις νά φεύγης μακριά ἀπό αὐτήν, μέ τό νά μήν ἐπικοινωνῆς μέ τούς αἱρετικούς, οὔτε νά τούς μνημονεύης κατά τήν τέλεσι τοῦ μυστηρίου τῆς Θ. Λειτουργίας στήν σεβάσμια μονή σου. Διότι ὑπάρχουν φοβερές ἀπειλές, οἱ ὁποῖες ἐκφωνήθησαν ἀπό τούς ἁγίους, δι’ αὐτούς πού ἐπικοινωνοῦν μαζί τους μέχρι τοῦ σημείου νά συμφάγουν. Ἐάν δέ ἐρωτᾶ ἡ ὁσιότης σου, πῶς δέν τό εἴπαμε αὐτό πρίν ἀπό τήν λεηλασία, ἀλλά καί ἐμεῖς ἐμνημονεύαμε τούς ἐπισκόπους τῆς Κων/πόλεως, πρέπει νά ξέρης τοῦτο. Ὅτι ἀκόμη δέν εἶχε γίνει σύνοδος, οὔτε ἐπίσημα εἶχε ἐκφωνηθῆ καί διατυπωθῆ τό αἱρετικό δόγμα καί ὁ ἀναθεματισμός σ’ αὐτούς πού δέν τό ἐδέχοντο. Καί πρίν γίνουν αὐτά ἦταν ἐπικίνδυνο νά χωριστοῦμε τελείως ἀπό αὐτούς πού παρανομοῦσαν, ἀλλά μόνο τό νά ἀποφεύγουμε τήν φανερή ἐπικοινωνία μαζί τους καί χάριν οἰκονομίας νά τούς μνημονεύουμε προσωρινά. Ἐπειδή ὅμως ἐκφωνήθηκε πλέον καί διατυπώθηκε ἡ αἱρετική διδασκαλία ὁλοφάνερα ἀπό τήν σύνοδο, πρέπει τώρα καί σύ μαζί μέ ὅλους τούς ὀρθοδόξους νά ὁμολογήσης μέ παρρησία, μέ τό νά μήν ἔχετε καμμία ἐπικοινωνία μέ τούς αἱρετικούς, οὔτε νά μνημονεύουμε στήν θεία λειτουργία ὅποιον παρευρέθηκε στή σύνοδο, ἤ ὅποιον συμφωνεῖ μέ τίς ἀποφάσεις της. Γιατί εἶναι δίκαιο ὅσιε πάτερ, πού σύμφωνα μέ τό ὄνομά σου εἶσαι φίλος μέ τόν Θεό, νά ἀγαπᾶς καί μέ αὐτόν τόν τρόπο τόν Θεό. Ἐπειδή, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, μέ δυνατή φωνή ἐχαρακτήρισε ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ, ὄχι μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί αὐτούς πού ἐπικοινωνοῦν μαζί τους. Καί ἐάν σύ πού φάνηκες στερεός προηγουμένως, τώρα μετά τή σύνοδο δέν ἀσφαλιστῆς, ποιός ἄλλος εἶναι δυνατόν νά σωθῆ; Καί ἐάν σύ πού μέ παρρησία καί δύναμι θεϊκή μίλησες σάν ἅγιος, πρίν ἐκδηλωθῆ τελείως ἡ αἵρεσις, τώρα, μετά τήν αἵρεσι ὑποχωρήσης, πῶς θά τολμήση κάποιος ἄλλος νά φέρη τήν παραμικρή ἀντίρρησι;

Ἐπιστολή ΛΘ (39) Θεοφίλῳ ἡγουμένῳ (Ρ.G. 99, 1048D).

Ἂν λοιπὸν καὶ οἱ εὐσεβεῖς ἱερωμένοι κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικούς, ποὺ εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἂν δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι -ἐκτὸς ἀπὸ τὶς προσωπικές μας ἁμαρτίες- ἡ ἀδιαφορία μας γιὰ τὴν παναίρεση δὲν ἑλκύει τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀντίθετα τὴν ὀργή Του, ποιά ἐλπίδα διαφυγῆς ἔχουμε σήμερα ἀπὸ τὸ σύγχρονο ἀδιέξοδο στὸ ὁποῖο ἐμπέσαμε λόγῳ τοῦ κορονοϊοῦ; Πῶς ὁ Θεὸς νὰ εἰσακούσει τὶς παρακλήσεις μας, ὅταν ἐμεῖς δὲν ἀκολουθοῦμε (σὺν τοῖς ἄλλοις) καὶ τὶς Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεως καὶ ἐντέλλονται τὴν ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, τὴν μὴ κοινωνία μαζί τους; Ὅταν αὐτὲς τὶς περὶ διαφυλάξεως τῆς Πίστεως Ἐντολὲς τὶς θεωροῦμε δεύτερες, ἐνῶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες τὶς εἶχαν πρῶτες;

Αφήστε μια απάντηση