Χαίρεται
Ιω. 3.30 ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι.
Ιω. 3,30 Εκείνος πρέπει να αυξάνη, εγώ δε, ο πρόδρομός του, να μικραίνω, ώστε όλοι πλέον να ακολουθούν εκείνον και όχι εμέ.
Η συνάντηση με τον Χριστό γίνεται και μπορεί να γίνει μόνον ,κατόπιν πνευματικής προετοιμασίας .
Αυτός είναι και ο ρόλος του “πνευματικού ” ,ως Πρόδρομος να προετοιμάσει πνευματικά τον πιστό, για να ακούσει και να δει με την “καρδιά “ του τον Χριστό Εν συνεχεία να τον ακολουθήσει ,αφού αφήσει πίσω του τον πνευματικό .
Αυτό έκαναν ο Ιωάννης και ο Ανδρέας .που ήταν μαθητές του Ιωάννη του Προδρόμου
Ιω. 1,37 καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ.
Ιω. 1,37 Και οι δύο μαθηταί του ήκουσαν τα λόγια του αυτά και ηκολούθησαν τον Ιησούν.
Αυτός ήταν και είναι ο ρόλος του ιερατείου πριν την έλευση του Χριστού ,“δια των θλίψεων “να προετοιμάζουν τον λαό για την έλευση του Μεσσία .
Αυτοί όμως τότε και τώρα ,το ιερατείο και ο λαός ” δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες”, από έναν βολικό δρόμο ,χωρίς πίεση και θλίψη ,οδηγούν και οδηγούμαστε στην καταστροφή αμφότεροι
Ματθ. 15,14 ἄφετε αὐτούς· ὁδηγοί εἰσι τυφλοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.
.
Β Τιμ. 3,13 πονηροί δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.
Β Τιμ. 3,13 Ανθρωποι δε κακοί και μοχθηροί, πλάνοι και απατεώνες θα προκόψουν στο χειρότερον πλανώντες τους άλλους, πλανώμενοι και οι ίδιοι.
Τι κάναμε και τι κάνουμε οι σταυρωτές του Χριστού ιερατείο και λαός ;
Αδιαφορούμε για την σωτηρία της ψυχής , κσι τον ” πλησίον “ .
Ο χορτασμός της κοιλιάς .η θεραπεία των ασθενειών , είναι δευτερευουσης σημασίας ,η θεραπεία της ψυχής το κήρυγμα μετανοίας είναι που οδηγεί στην σωτηρία και όχι ο “χορτασμός ” αλλά τα αντιστρέψαμε
“Εργάζεσθε μή τήν βρώσιν τήν απολλυμένην, αλλά τήν μένουσαν”
Τα έργα μας δεν έχουν σκοπό την σωτηρία της ψυχής του ανθρώπου ,αλλά την αυτοπροβολή ,το θεαθήναι .το φαίνεσθαι .
το ποίμνιο δεν μπορούμε την ΑΛΗΘΕΙΑ ,δεν μπορούμε την θλίψη που έχει καθορίσει ο ΘΕΟΣ για την κάθαρση ,τον ψυχικό και σωματικό πόνο ,τα βάρη που έχει επιλέξει ο ΘΕΟΣ και πετάμε το σταυρό με τις ευλογίες του πνευματικού..
Έτσι “πλανῶντες καὶ πλανώμενοι δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες
ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.“
Σχέση πνευματικού με πιστό που χρονίζει .είναι άρρωστη .
Ο σκοπός αυτής της σχέσης είναι να οδηγηθεί ο πιστός , στο μυστήριο της εξομολόγησης ,με απόλυτη πίστη ότι εκείνη την ώρα μιλάει με τον Χριστό και ο ιερέας είναι το μέσο για αυτή την κοινωνία ..
Να κάνει ΥΠΑΚΟΉ στις εντολές της εξομολόγησης ως ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΡΌΜΟ σωτηρίας.
Ο ένας θέλει να τον κυνηγάνε από πίσω και ο άλλος να μην τον αναλάβει η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ του Χριστού,αλλά μόνο η ΑΓΑΠΗ…. για να τον σώσει, δια των θλίψεων , έτσι βολευόμαστε και χανόμαστε …
Ιω. 5,39 ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν· καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ·
Ιω. 5,39 Λοιπόν, σεις πρέπει να ερευνάτε τας Γραφάς και να συλλαμβάνετε τα βαθύτερα αυτών νοήματα, διότι και σεις οι ίδιοι πιστεύετε ότι με την έρευναν και την πίστιν εις αυτάς θα έχετε ζωήν αιώνιον. Και αυταί ακριβώς αι Γραφαί είναί που μαρτυρούν δι’ εμέ.
Τότε και τώρα οι “πνευματικοί “ αλλά και το ποίμνιο τους , μελετούσαν τις γραφές έκαναν πνευματική ζωή ,είχαν και έχουμε πνευματικούς οδηγούς .
Αλλά όταν ήλθε ο Χριστός δεν τον αναγνώρισαν .Ο Χριστός είναι πανταχού παρών γύρω μας ,τον είδαμε ,τον βλέπουμε ,τον διαβάζουμε
Είναι δίπλα, είναι μέσα σε ταλαιπωρημένους ανθρώπους και δυστυχώς για εμάς, δεν τον βλέπουμε, κολλημένοι σε υποτιθέμενους πνευματικούς και αυτοί σε εμάς υποτιθέμενους Χριστιανούς .
Ο “καλός Σαμαρείτης ” οδηγός .
Πριν από τον “καλό Σαμαρείτη ” δίπλα από τον “ἡμιθανῆ” ,πέρασαν “τυφλοί” και αδιαφόρησαν ένας “ ἱερεύς” και ένας ” Λευΐτης”, που υπηρετούσαν στον ναό του ΘΕΟΥ…
Οι δικοί μας “ημιθανείς “
Ας εξετάσουμε τους εαυτούς μας ,ειδικά οι εντός εκκλησίας ,που ακολουθούμε πιστά κάποιους ιερείς ως λευίτες ..
Αν έχουμε δίπλα μας ,στο σπίτι μας,στην οικογένεια μας κάποιον ή κάποιους σε ημιθανή πνευματική κατάσταση ,αλλά ακόμα ζωντανό , φροντίζουμε για αυτούς , τους πάμε στο “πανδοχείο ” ;
Ώστε να τους γιατρέψει το πανδοχείο και ο πανδοχέας με τα δύο δηνάρια …
Το πρόσφορο ,τα δύο δηνάρια .
Μην εγκαταλείπεις τους δικούς σου ,ακολουθώντας ιερείς πλάνους ,που δεν ξέρουν το ” Έλεον θέλω και ου θυσίαν “
Δώσε τα ονόματα τους στην μνημόνευση του “Πανδοχέα “ ΘΕΟΥ και άσε την θεραπεία τους σε αυτόν .
Το πρόσφορο είναι δύο ψωμάκια ,το ένα πάνω στο άλλο ,όπως και τα ” δύο δηνάρια “
Υπέρ υγείας και αναπαύσεως
Η εργασία μας είναι να πηγαίνουμε τους “ημιθανείς” πλησίον ,που βρίσκουμε στον δρόμο μας ,που έχουμε στην ζωή μας στο πανδοχείο στην Εκκλησία
Τα ονόματά τους σε χαρτάκι στον πανδοχέα και να τους στηρίζουμε όσο μπορούμε.
Για αυτό η Εκκλησία το “πανδοχείο” κάνει σαρανταλείτουργα και περιμένει ονόματα για να θεραπεύσει “ημιθανείς “ και να βγάλει από τον Αδη ψυχές
Για αυτό ο Χριστός κράτησε τα κλειδιά του Άδη ,για να παίρνει πίσω όποιον του ζητήσουμε…
Λουκ. 12,1 προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων, ἥτις ἐστὶν ὑπόκρισις.
Ο “Πνευματικός” μου δείχνει πως να γίνω ” καλός Σαμαρείτης “ με διδάσκει το ” Έλεον θέλω και ου θυσίαν ” με οδηγεί στον Χριστό
Αν δεν μου δείχνει αυτόν τον δρόμο ,δεν είναι πνευματικός ,αλλά ‘ένας πονηρός γόητας “μισθωτός “ που ελεύθερα , αξίως βεβαίως, ακολουθώ ,τρέφω και δοξάζω.
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας
Γ.Μ
