το αντίδοτο του θανάτου της ψυχής
Χαίρεται
Πως ο πελεκάνος σώζει το νεοσσό του από δάγκωμα φιδιού;
 
Όταν ο πελεκάνος αισθάνεται ότι ο νεοσσός του έχει δαγκωθεί από φίδι , χτυπά το στήθος του με το ράμφος του μέχρι να αιμορραγήσει .
Στη συνέχεια αφήνει το μικρό να τραφεί με σταγόνες αίματος του που περιέχουν το αντίδοτο του φιδιού…
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα φίδια αποτελούν μέρος της διατροφής του πελεκάνου και ως εκ τούτου καθίστανται ανοσα στο δηλητήρια και έτσι σώζει τους νεοσσούς μεταφέροντας την δική του ανοσία 
Τον άρχοντα ή τον Βασιλιά ; 
Ιω. 8,32            καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.
 
Σε αυτόν τον κόσμο είναι δεδομένο ότι το ¨αγαθό “ συγκατοικεί με το  “πονηρό ” .,΄έτσι θέλει η οικονομία του Θεού ,έτσι θέλει το  πάνσοφό σχέδιο του .
Το “πονηρό “ είναι ο  άρχων αυτού του κόσμου ,όχι όμως ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ,ο άρχων είναι υπό τον Βασιλιά .
Εμείς ερχόμαστε στην ζωή από την ανυπαρξία  και ελευθερά αποφασίζουμε τι θέλουμε , στον χρόνο που μας δίνετε
  Διαλέγουμε το σκοτάδι ή το φως ,το νερό ή την φωτιά ,τα δεσμά  του ‘αρχοντα του σκότους και της διαστροφής  ή την ελευθερία της ΑΛΗΘΕΙΑΣ τον  ” Βασιλιά Χριστό” .
 
Λουκ. 6,44         ἕκαστον γὰρ δένδρον ἐκ τοῦ ἰδίου καρποῦ γινώσκεται
 
Το “αγαθό “ είναι το  “καλό “, που έχει ως  προαίρεση .την κίνηση πάντα προς το καλό.
Αντίθετα Το “πονηρό “, είναι  το συγκαλυμμένο, το καλά κρυμμένο  “κακό “ ,το οποίο μπορεί να γίνει αντιληπτό ,μόνο υπό προϋποθέσεις. 
Λουκ. 6,43         οὐ γάρ ἐστι δένδρον καλὸν ποιοῦν καρπὸν σαπρόν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν ποιοῦν καρπὸν καλόν·
 
Ο άνθρωπος ως  “δέντρο” κάνει καρπούς  ,αν είναι “σαπρόν ” οι καρποί του “πονηροί ”  , αν είναι “καλόν ” οι καρποί του “καλοί “.
Αν θέλω να  αναγνωρίζω το καλό και το κακό  , θα  εξετάζω του “καρπούς “ και όχι την εξωτερική εμφάνιση ,τα φαινόμενα.
Είναι δύσκολο με τις ανθρώπινες δυνάμεις  ,χρειάζεται ο φωτισμός του Αγίου Πνεύματος για να διακρίνει ο άνθρωπος το “πονηρό”
Για αυτό αφηνόμαστε να μας καθοδηγήσει η εξομολόγηση ,ο  Χριστός μόνο μπορεί ,το Άγιο Πνεύμα  να μας αποκαλύψει το κρυμμένο κακό..
Ματθ. 19,17       ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός.
.Αγαθός είναι μόνο ο Θεός ,αυτός είναι ο πάροχος της αγαθότητας της ΑΛΗΘΕΙΑΣ  σε κάθε πλάσμα ,που θα θελήσει  ελευθερά  την ” αγαθή μερίδα” και όχι την “πονηρή “ , την διαστροφή  από το αγαθό που μου προτείνει ο “αντικείμενος ” .
 
Λουκ. 10,42        ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο
 
“Πονηρό “ είναι κάθε πλάσμα του Θεού ,ορατό ή αόρατο ,που αρνήθηκε την “χάρη ” του Θεού 
Που αρνείται να ακούσει για τον Χριστό ,που αρνείται τις εντολές του Χριστού , που αρνείται την Θεανθρώπινη  διπλή υπόσταση του ,που αρνείται τον Χριστό όπως ορίζεται από τους Πατέρες 
Με απόφαση ων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, «εν δύο φύσεσιν ασυγχύτως ατρέπτως αδιαιρέτως αχωρίστως γνωριζόμενον» (Όρος της Χαλκηδόνος)  διδασκαλία της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου για το πρόσωπο του Χριστού.
Δεδομένη η ανοσία του Χριστού και η αδυναμία μας .
 
Ο Χριστός θυσιάζεται και γίνεται  ο πάροχος της αγαθότητας ,το άνοσο  αίμα του είναι το “αντίδοτο ” 
Μας καθαρίζει με το σώμα και το αίμα του ,  κάνει τον άνθρωπό  ικανό να συνδεθεί  με  την άπειρη πηγή του Θεού Πατέρα .
ο Χριστός αποστέλλει την χάρη  του Αγίου Πνεύματος στον κάθε άνθρωπο που θα επιλέξει την  ” ἀγαθὴν μερίδα ” .
Αφού τον καθαρίσει με το σώμα του και το αίμα του μυστηριακό με την Θεία κοινωνία 
Έτσι και μόνο ο άνθρωπος μπορεί να διακρίνει το καλό και το κακό και να επιλέξει και επιλέγει την αγαθή μερίδα 
Από την άλλη όμως ο άνθρωπος μπροστά στο “πονηρό “ως νεοσσός , μόνος , είναι αδύναμος ,εύκολος στόχος , δεν μπορεί να αποκαλύψει την αληθινή πρόθεση και σκοντάφτει στην εξωτερική παγίδα .
 
 
Ιω. 14,6    λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι᾿ ἐμοῦ.
 
Δεν υπάρχει άλλη πηγή ,άλλος τρόπος ,άλλη συνταγή  αγαθότητας  ,παρά μόνο ο Θεός , δια Ιησού Χριστού 
Κάθε άλλος τρόπος ,πηγή ή συνταγή είναι “δηλητήριο  του φιδιού  “, για την ψυχή του ανθρώπου και τον οδηγεί στον θάνατο .
Ο θάνατος της ψυχής .
 
Από αυτό το δάγκωμα ,από αυτόν  τον “θάνατο ”  που έχει καρπούς ,την κατάθλιψη ,τον φόβο ,την ταραχή τον απερίγραπτο εσωτερικό πόνο  ,την ανασφάλεια ,ως κατάσταση  ,πριν αυτά  γίνουν μόνιμα ανεπιστρεπτί και ως σκοτάδι καταλάβουν την ψυχή .
Μόνο με την μετάγγιση σώματος και αίματος  που κάνει με την Θυσία του ως προσφορά  ο Χριστός ,για όποιον το  θελήσει ,το πιστέψει .
Μόνο έτσι μπορεί να ξεφύγει ο άνθρωπος   από τον “πονηρό “ από το κάθε χάραγμα ,από τον αντίχριστο ,από την πλάνη ,την διαστροφή την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ της ψυχής …
 
 
Ιω. 15,5       χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.
 
 
Πρώτα εξομολόγηση ,γνωμάτευσή ,υπακοή ,προετοιμασία  στο θεραπευτικό πρόγραμμα   
 και την ώρα που ορίσει ο θεράπων Ιατρός η λήψη του “αντιδότου ” από το δάγκωμα του φιδιού ,από το τσίμπημα του αγκαθιού…
 
 
 
Καλή φώτιση και αρχή μετάνοιάς
 
Γ.Μ   

Αφήστε μια απάντηση