Ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων καταγγέλλει στον ελληνικό λαό την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) για το ρόλο της στο μάθημα των Θρησκευτικών

Ανακοινωθέν

Ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων καταγγέλλει την προσπάθεια της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) να δημιουργήσει για άλλη μια φορά σύγχυση στους Ορθόδοξους χριστιανούς γονείς σχετικά με το αν υπάρχει για τα τέκνα τους ή τους  ενήλικες μαθητές το δικαίωμα της απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών (ΜτΘ).

Αξίζει να σημειωθεί ότι η απαλλαγή των Ορθόδοξων μαθητών από το ΜτΘ χωρίς να δηλώνεται ο λόγος της συγκεκριμένης επιλογής χαρακτηρίζεται, από την Αρχή, ως δικαίωμα για «λόγους συνειδήσεως». Όλοι όμως γνωρίζουν ότι αποτελεί πάγιο αίτημα κάποιων ολιγάριθμων ατόμων, συγκεκριμένης ιδεολογικής τοποθέτησης, που είχε εκφραστεί, αρχικά, αρχικά με την εγκύκλιο 91109/Γ2/10-07-2008 επί υπουργού Παιδείας κ. Στυλιανίδη.

Παρά την Απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων και παρά τις πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ (660/2018, 926/2018, 1749/2019, 1750/2019, 942/2020) οι οποίες συντάσσονται με όλες τις παλαιότερες, η ΑΠΔΠΧ επιμένει εμμονικά στο ίδιο αίτημα με άμεσους και απώτερους στόχους.

Φέτος επέλεξε, κατά την έναρξη του σχολικού έτους να δημιουργήσει σύγχυση σε Ορθόδοξους γονείς και μαθητές, προκειμένου να υποτιμηθεί στα μάτια τους το ΜτΘ έναντι των άλλων μαθημάτων, να φθαρεί, να χάσει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη υποχρεωτικότητά του και εν τέλει οι Ορθόδοξοι μαθητές να αποξενωθούν ακόμη και από τη στοιχειώδη πληροφόρησή τους για την Ορθόδοξη πίστη και ζωή.

Υπογραμμίζουμε τη λέξη «πληροφόρηση», διότι το ΜτΘ παρά το γεγονός ότι απευθύνεται σε Ορθόδοξους μαθητές δεν είναι μάθημα προπαγάνδας όπως συμβαίνει με γνωστά θρησκεύματα, αλλά ακολουθεί τους κανόνες της επιστημονικής γνώσης και της σύγχρονης παιδαγωγικής. Γι’ αυτό άλλωστε τα βιβλία του εγκρίνονται από το Υπουργείο Παιδείας.

Η Γνωμάτευσης της ΑΠΔΠΧ ουσιαστικά επιδιώκει να αποξενωθούν οι Ορθόδοξοι μαθητές από τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό του οποίου οι αρετές και οι αξίες στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν το ελληνικό έθνος απανταχού, και αποτελούν φως στον κόσμο, ιδίως σήμερα που αυτές οι αξίες είναι απαραίτητες όσο ποτέ άλλοτε σε μικρούς και μεγάλους.

Ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων καταγγέλλει στον ελληνικό λαό τον περίεργο ρόλο της ΑΠΔΠΧ αναφορικά με το ΜτΘ, διότι όλα τα προαναφερθέντα είναι γνωστά στην ΑΠΔΠΧ και, παρά ταύτα, σοφίζεται τρόπους να δημιουργεί σύγχυση και αναστάτωση εκφράζοντας τις επιδιώξεις ολιγάριθμων αθέων.

Το τελευταίο της σόφισμα υποστηρίζει τα εξής: «Η γενική ελευθερία της συνείδησης δεν έχει ένα τυποποιημένο περιεχόμενο, καθώς εκφράζει την ελευθερία του αυτοκαθορισμού της προσωπικής συνείδησης και καλύπτει όλες τις συνειδησιακές πεποιθήσεις του ατόμου και όχι μόνο εκείνες που αφορούν το θρησκευτικό φαινόμενο…».

Και καταλήγει: «η ελεύθερη αυτή σχέση μεταξύ της προσωπικής θρησκευτικής πεποίθησης και της ατομικής συνείδησης είναι άξια συνταγματικής προστασίας, ως εκδήλωση του αυτοκαθορισμού της συνείδησης, και θα πρέπει να μπορεί να βρει δυνατότητα έκφρασης στο πλαίσιο της ρύθμισης του δικαιώματος της απαλλαγής». Έτσι η ΑΠΔΠΧ γνωμοδοτεί ότι «λόγοι που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εξαίρεση από το μάθημα δεν είναι μόνο όσοι αναφέρονται στη θρησκευτική συνείδηση των παιδιών και των γονέων ή των κηδεμόνων τους, αλλά οποιοσδήποτε λόγος που ανάγεται σε γενικότερες κοσμοθεωρητικές αντιλήψεις».

Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι η ΑΠΔΠΧ με το ανωτέρω σόφισμα δεν ενδιαφέρεται να προστατεύσει το δικαίωμα της απαλλαγής σε έλληνες μαθητές – πιστούς  οποιασδήποτε γνωστής θρησκείας, άθεους ή αγνωστικιστές διότι αυτοί απαλλάσσονται αυτοδικαίως από το Ορθόδοξο ΜτΘ.

Ενδιαφέρεται μόνο για ένα στόχο, που είναι να απαλλάσσονται οι Ορθόδοξοι χριστιανοί μαθητές, αν δεν συμφωνούν με το περιεχόμενο του ΜτΘ, λόγω κοσμοθεωρητικών τους αντιλήψεων.

Η προκατειλημμένη αυτή θέση, αποκλειστικά, για τους Ορθόδοξους μαθητές δείχνει ότι η ΑΠΔΠΧ τους θεωρεί ως διχασμένες προσωπικότητες αφού ενώ ανήκουν, ως μέλη, στην Ορθόδοξη πίστη, τους εμφανίζει να έχουν, ταυτόχρονα, αντίθετες σε αυτήν κοσμοθεωρήσεις.

Καταρχήν, σε παιδιά πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ή σε εφήβους της μέσης εκπαίδευσης, που ως γνωστόν είναι βρίσκονται σε πορεία ανάπτυξης και εξέλιξης της προσωπικότητάς τους και φυσιολογικά εκφράζουν γενικά τις αναζητήσεις και αμφισβητήσεις τους, πώς η ΑΠΔΠΧ διακρίνει τη συνειδησιακή αντίθεση μεταξύ της χριστιανικής πίστης τους και των  κοσμοθεωρητικών αντιλήψεων τους, όταν αυτές αποτελούν γνώρισμα και πόρισμα ώριμης, κατασταλαγμένης αναζήτησης;

Επιπλέον, γιατί, η ΑΠΔΠΧ κάνει διακρίσεις και εντοπίζει αυτό τον συνειδησιακό διχασμό  αποκλειστικά στους Ορθόδοξους και όχι σε μέλη μιας οποιασδήποτε άλλης πίστης; Κι αν επίσης τον παρατηρεί σε άλλη πίστη, γιατί δεν προτείνει ομοίως στα μέλη της την απαλλαγή τους από τη διδασκαλία αυτή; 

aktines

Αφήστε μια απάντηση