Δείτε το συναίσθημα ζωγραφισμένο στα πρόσωπο του.
Αυτό το παιδάκι δεν είχε παπούτσια μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Εμείς τα έχουμε όλα. Τα είχαμε όλα από τη μέρα που γεννηθήκαμε
και παρ’ όλα αυτά είμαστε οι περισσότεροι δυστυχείς.
Ο μέσος πολίτης της Δύσης σήμερα, ζει πολύ καλύτερα
απ’ ότι ζούσε ένας πάμπλουτος τραπεζίτης το 1900.
Το πρόβλημα μας δεν είναι η ύλη παίδες.
More Read
Η ύλη δεν ισούται με ευτυχία.
Το πρόβλημα είναι οι αξίες.
Εμείς γίναμε άπληστοι, αχόρταγοι, υλιστές.
Χάσαμε κάθε αξία. Γίναμε κενοί.
Μας έκανε έτσι το Μάτριξ.
Είχε τους λόγους του.
Αύριο θα κάνουμε τα πάντα για να μην βγούμε
από αυτόν τον ψεύτικο κόσμο της ύλης;
Ή θα ξαναγυρίσουμε στις αξίες μας;
Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να μας απασχολεί.
More Read
Δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε “αν τα καταφέρουμε”.
Θα τα καταφέρουμε. Είναι κύκλοι.
Θυμάμαι έναν θείο μου όταν ήμουν πιτσιρίκι που τραγουδούσε
“Αχ Λεμόνα, βαχ Λεμόνα, ντο θα τρώμε το χειμώνα”.
Ένα τραγούδι που τραγουδούσε και ο παππούς μου.
Ἡ Λεμόνα, εἶναι ἡ μητέρα τοῦ Ἥλιου ποὺ στενοχωριέται γιὰ κάθε καταστροφὴ στὴ φύση. (σύμφωνα με κάποιους πόντιους)
