ΙΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΣΤ΄: ΟΙ ΕΠΤΑ ΦΙΑΛΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΣΤ’ / ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

16-1 Καὶ ἤκουσα μεγάλης φωνῆς ἐκ τοῦ ναοῦ λεγούσης τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις· ὑπάγετε καὶ ἐκχέατε τὰς ἑπτὰ φιάλας τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν γῆν.

16-2 Καὶ ἀπῆλθεν ὁ πρῶτος καὶ ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένετο ἕλκος κακὸν καὶ πονηρὸν ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔχοντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ.

16-3 Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο αἷμα ὡς νεκροῦ, καὶ πᾶσα ψυχὴ ζῶσα ἀπέθανεν ἐν τῇ θαλάσσῃ.

16-4 Καὶ ὁ τρίτος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τοὺς ποταμοὺς καὶ εἰς τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων· καὶ ἐγένετο αἷμα.

16-5 Καὶ ἤκουσα τοῦ ἀγγέλου τῶν ὑδάτων λέγοντος· δίκαιος εἶ, ὀ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὁ ὅσιος, ὅτι ταῦτα ἔκρινας·

16-6 ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοῖς ἔδωκας πιεῖν· ἄξιοί εἰσι.

16-7 Καὶ ἤκουσα τοῦ θυσιαστηρίου λέγοντος· ναί, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις σου.

16-8 Καὶ ὁ τέταρτος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἥλιον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ καυματίσαι ἐν πυρὶ τοὺς ἀνθρώπους,

16-9 καὶ ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα, καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ τοῦ ἔχοντος ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας, καὶ οὐ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν.

16-10 Καὶ ὁ πέμπτος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ θηρίου· καὶ ἐγένετο ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἐσκοτωμένη, καὶ ἐμασῶντο τὰς γλώσσας αὐτῶν ἐκ τοῦ πόνου,

16-11 καὶ ἐβλασφήμησαν τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν, καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν.

16-12 Καὶ ὁ ἕκτος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν τὸν μέγαν τὸν Εὐφράτην· καὶ ἐξηράνθη τὸ ὕδωρ αὐτοῦ, ἵνα ἑτοιμασθῇ ἡ ὁδὸς τῶν βασιλέων τῶν ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου.

16-13 Καὶ εἶδον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ δράκοντος καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ψευδοπροφήτου πνεύματα τρία ἀκάθαρτα, ὡς βάτραχοι·

16-14 εἰσὶ γὰρ πνεύματα δαιμονίων ποιοῦντα σημεῖα, ἃ ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς οἰκουμένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος

16-15 ᾿Ιδοὺ ἔρχομαι ὡς κλέπτης· μακάριος ὁ γρηγορῶν καὶ τηρῶν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, ἵνα μὴ γυμνὸς περιπατῇ καὶ βλέπωσι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ.

16-16 καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τὸν καλούμενον ῾Εβραϊστὶ ῾Αρμαγεδδών.

16-17 Καὶ ὁ ἕβδομος ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἀέρα· καὶ ἐξῆλθε φωνὴ μεγάλη ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θρόνου λέγουσα· γέγονε.

16-18 καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταί, καὶ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, οἷος οὐκ ἐγένετο ἀφ᾿ οὗ οἱ ἄνθρωποι ἐγένοντο ἐπὶ τῆς γῆς, τηλικοῦτος σεισμὸς οὕτω μέγας.

16-19 καὶ ἐγένετο ἡ πόλις ἡ μεγάλη εἰς τρία μέρη, καὶ αἱ πόλεις τῶν ἐθνῶν ἔπεσαν. καὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη ἐμνήσθη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ δοῦναι αὐτῇ τὸ ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ.

16-20 καὶ πᾶσα νῆσος ἔφυγε, καὶ ὄρη οὐχ εὐρέθησαν,

16-21 καὶ χάλαζα μεγάλη ὡς ταλαντιαία καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους· καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης, ὅτι μεγάλη ἐστὶν ἡ πληγὴ αὕτη σφόδρα.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ / ΕΡΜΗΝΕΙΑ

1, 2. Και άκουσα δυνατή φωνή από το ναό, να λέει στους αγγέλους: Πηγαίνετε και ξεχύστε τις φιάλες του θυμού του Θεού στη γη.

Και έφυγε ο πρώτος και έχυσε τη φιάλη του στη γη και έγινε κακό και οδυνηρό έλκος πάνω στους ανθρώπους, που έχουν το χάραγμα του θηρίου και προσκυνούν την εικόνα του.

(Οι άγγελοι είναι ασώματοι και χωρίς αισθήσεις. Η δυνατή φωνή συμβολίζει την προθυμία και ετοιμότητα των αγγέλων προς την εκπλήρωση των θείων προσταγμάτων.

Η έκχυση της φιάλης στη γη υποδηλώνει την ορμή του θεϊκού θυμού. Το κακό και επώδυνο έλκος γίνεται σε αυτούς που όντες προσκολλημένοι στα γήινα και για να μη χάσουν τα υλικά αγαθά, δέχτηκαν το χάραγμα του θηρίου και το προσκύνησαν.)

3, 4, 5, 6, 7. Και ο δεύτερος άγγελος έχυσε τη φιάλη του στη θάλασσα και έγινε αίμα σαν νεκρού και πέθανε κάθε ζωντανό ον μέσα σε αυτήν.

Και ο τρίτος άγγελος έχυσε τη φιάλη του στους ποταμούς και τις πηγές των υδάτων και έγιναν αίμα.

Και άκουσα τον άγγελο των υδάτων, να λέει:

“Δίκαιος είσαι, Κύριε, ο ων και ο ην και ο όσιος, που έκανες αυτήν την κρίση. Γιατί έχυσαν αίμα αγίων και προφητών και είναι άξιοι, να πιουν το αίμα που τους δίνεις.”

Και άκουσα άλλον από το θυσιαστήριο, να λέει: “Ναι, Κύριε, ο Θεός ο Παντοκράτωρ, δίκαιες οι κρίσεις σου.

(Ο Θεός κατά τη δικαιοκρισία Του αποδίδει τις τιμωρίες στους αμαρτωλούς αναλόγως με τα πεπραγμένα τους. Το Φαραώ και τους Αιγυπτίους που καταπόντιζαν τα βρέφη των Ισραηλιτών στα νερά του ποταμού αρχικά τους μετέβαλε τα ύδατα σε αίμα και στη συνέχεια τους καταβύθισε στην Ερυθρά θάλασσα.

Έτσι και ο Αντίχριστος και οι οπαδοί του, που έχυσαν αίματα αγίων, θα σφαγούν και τα αίματά τους θα πλημμυρίσουν τη γη, τη θάλασσα, τις πηγές και τα ποτάμια. Και όλα τα νερά θα γίνουν αίμα και θα πίνουν από αυτά οι αμαρτωλοί.

Και θα υμνήσουν το Θεό για τη δίκαιη κρίση Του οι επί των υδάτων άγγελοι και εκείνοι που βρίσκονται στο θυσιαστήριο και ολόκληρος ο λαός Του.)

8, 9. Και ο τέταρτος άγγελος έχυσε τη φιάλη του στον ήλιο και του δόθηκε με φωτιά, να προκαλέσει καύμα στους ανθρώπους.

Και καυματίσθηκαν  οι άνθρωποι με μεγάλο καύμα και βλασφήμησαν το όνομα του Θεού, που έχει εξουσία στις πηγές αυτές και δε μετανόησαν, να Τον δοξάσουν.

(Ο καιρός που θα φέρει την τιμωρία στους αμαρτωλούς ονομάζεται στο Άσμα Ασμάτων ήλιος. Μέσω των πληγών αυτών θα τους κατακάψει. Αλλά και ο αισθητός ήλιος θα τους προκαλέσει καύμα και οι ανομβρίες και οι λιμοί και οι λοιμοί θα τους βασανίσουν, μήπως και μετανοήσουν και σωθούν.

Όμως προβλέπει εδώ ο Ιωάννης, ότι όχι μόνο δε θα μετανοήσουν, όχι μόνο δε θα δοξάσουν το Θεό αλλά και θα Τον βλασφημήσουν.)

10, 11, 12. Και ο πέμπτος άγγελος έχυσε τη φιάλη του στο θρόνο του θηρίου (Αντιχρίστου) και έγινε η βασιλεία του σκοτωμένη. Και μασούσαν τις γλώσσες τους από τον πόνο.

Και βλασφήμησαν το Θεό του ουρανού από τους πόνους και τις πληγές τους και δε μετανόησαν για τα έργα τους.

Και ο έκτος άγγελος έχυσε τη φιάλη του στον ποταμό το μεγάλο τον Ευφράτη και ξεράθηκε το νερό του, για να ετοιμαστεί η οδός των βασιλέων από την Ανατολή.

13, 14. Και είδα από το στόμα του δράκου (σατανά) και του θηρίου (Αντιχρίστου) και του ψευδοπροφήτη τρία ακάθαρτα πνεύματα σαν βάτραχους.

Αυτά είναι πνεύματα δαιμόνων, που κάνουν θαύματα και στέλνονται στους βασιλείς όλης της οικουμένης, για να τους συγκεντρώσουν στον πόλεμο της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοκράτορα.

(Τα ακάθαρτα πνεύματα που εκπορεύονται από τα στόματα του σατανά, του Αντιχρίστου και του ψευδοπροφήτη είναι βλάσφημα και ασεβή λόγια. Είναι τρία επειδή βλασφημούν την υπερούσιο Αγία Τριάδα. Είναι σαν βάτραχοι, διότι τα λόγια τους είναι ταραγμένα και συγκεχυμένα όπως τα κοάσματα των βατράχων. Και αυτά είναι πνεύματα δαιμόνων, που με τα ψευτοθαύματά τους εντυπωσιάζουν τους ασεβείς ανθρώπους και τους συγκεντρώνουν, ώστε να πολεμήσουν τον Παντοκράτορα Θεό, που έρχεται, για την τελική κρίση.)

15. Και να, έρχομαι απροειδοποίητα όπως ο κλέφτης. Μακάριος είναι αυτός που βρίσκεται σε εγρήγορση και ετοιμότητα και φυλά τα ρούχα του, ώστε να μην περπατάει γυμνός και βλέπουν την ασχήμια του.

(Εδώ αναφέρεται στην ημέρα της Κρίσεως, που θα έρθει ξαφνικά και οι ευσεβείς θα είναι έτοιμοι να κριθούν, στολισμένοι με τα αγαθά τους έργα.)

16. Και τους συγκέντρωσε στον τόπο που στα Εβραϊκά ονομάζεται Αρμαγεδδών.

(Αρμαγεδδών στα Εβραϊκά σημαίνει διακοπή, χωρισμός. Δηλαδή τα πονηρά πνεύματα που συνάγουν τους ασεβείς, για να πολεμήσουν κατά του Θεού, τους αποκόπτουν από τη θεία χάρη, που τους οδηγεί στη φώτιση και τη γνώση της αλήθειας. Έτσι χάνουν διαπαντός και το έλεος του Θεού.)

17. Και ο έβδομος άγγελος έχυσε τη φιάλη του στον αέρα και βγήκε φωνή μεγάλη από τον ουράνιο ναό και από το θρόνο λέγοντας: Έγινε.

(Ναός και θρόνος του Θεού στον ουρανό είναι οι άγιοι, στους οποίους κατοικεί και αναπαύεται. Αυτοί με πολλή προθυμία επιζητούν, να γίνει το θέλημα του Κυρίου και η τιμωρία των αμαρτωλών.)

18. Και έγιναν φωνές και βροντές και αστραπές και μεγάλος σεισμός, που όμοιός του δεν ξανάγινε επί της γης.

(Φωνές, βροντές και αστραπές έγιναν και όταν ο Θεός έδωσε στο Μωυσή τις δέκα εντολές, για να καταλάβουν οι άνθρωποι, ότι Εκείνος που τις δίνει είναι ο Θεός, ο ποιητής του ουρανού και της γης.

Τα ίδια σημεία θα γίνουν και κατά τη συντέλεια του αιώνος, για να υπενθυμίσουν στους παραβάτες των εντολών την απείθια και ανυπακοή τους σε αυτές. Ο δε σεισμός εκτός από την κυριολεκτική σημασία έχει και τη συμβολική, δηλ. τη μετάσταση των ανθρώπων από τη φθορά στην αφθαρσία.)

19, 20, 21. Και είδα το θηρίο και τους βασιλείς της γης και τα στρατεύματά τους μαζεμένα, να κάνουν πόλεμο με τον καθήμενο στον ίππο και με το στράτευμά Του.

Και πιάστηκε το θηρίο και μαζί του ο ψευδοπροφήτης, που έκανε ψεύτικα θαύματα μπροστά του, με τα οποία πλάνησε εκείνους που έλαβαν το χάραγμα του θηρίου και που προσκύνησαν την εικόνα του. Ζωντανοί ρίχτηκαν και οι δύο στη λίμνη της φωτιάς που καίγεται με θειάφι.

Και οι υπόλοιποι θανατώθηκαν με τη ρομφαία του καθήμενου στον ίππο, που εκπορευόταν από το στόμα Του. Και όλα τα όρνια χόρτασαν από τις σάρκες τους.

(Ο Αντίχριστος, ο ψευδοπροφήτης και οι οπαδοί τους κάνουν πόλεμο εναντίον του Χριστού και των στρατευμάτων Του και κατατροπώνονται.

Οι δύο πρώτοι θα κατακαίγονται αιώνια στο πυρ ενώ οι οπαδοί τους επίσης θανατώνονται με τη ρομφαία.

Οι δίκαιοι ευφραίνονται και ικανοποιούνται βλέποντας, να αποδίδεται θεία δικαιοσύνη.)