ΙΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ / ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ΄: Το γαμήλιο δείπνο του Αρνίου / Ο αναβάτης του λευκού ίππου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ’ / ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

19-1 Μετὰ ταῦτα ἤκουσα ὡς φωνὴν μεγάλην ὄχλου πολλοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ λεγόντων· ἀλληλούῑα· ἡ σωτηρία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἡμῶν,

19-2 ὅτι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ· ὅτι ἔκρινε τὴν πόρνην τὴν μεγάλην, ἥτις διέφθειρε τὴν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐξεδίκησε τὸ αἷμα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐκ χειρὸς αὐτῆς.

19-3 καὶ δεύτερον εἴρηκαν· ἀλληλούῑα· καὶ ὁ καπνὸς αὐτῆς ἀναβαίνει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

19-4 καὶ ἔπεσαν οἱ εἴκοσι καὶ τέσσαρες πρεσβύτεροι καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῷ θρόνῳ λέγοντες· ἀμήν, ἀλληλούῑα.

19-5 καὶ φωνὴ ἀπὸ τοῦ θρόνου ἐξῆλθε λέγουσα· αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἡμῶν πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ οἱ φοβούμενοι αὐτόν, οἱ μικροὶ καὶ οἱ μεγάλοι.

19-6 Καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ὄχλου πολλοῦ καὶ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν καὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν, λεγόντων· ἀλληλούῑα· ὅτι ἐβασίλευσε Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ.

19-7 χαίρωμεν καὶ ἀγαλλιώμεθα καὶ δῶμεν τὴν δόξαν αὐτῷ, ὅτι ἦλθεν ὁ γάμος τοῦ ἀρνίου καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡτοίμασεν ἑαυτήν

19-8 καὶ ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληται βύσσινον λαμπρὸν καθαρόν· τὸ γὰρ βύσσινον τὰ δικαιώματα τῶν ἁγίων ἐστί.

19-9 Καὶ λέγει μοι· γράψον, μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι. καὶ λέγει μοι· οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ τοῦ Θεοῦ εἰσι.

19-10 Καὶ ἔπεσα ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ. καὶ λέγει μοι· ὅρα μή· σύνδουλός σού εἰμι καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν ᾿Ιησοῦ· τῷ Θεῷ προσκύνησον· ἡ γὰρ μαρτυρία τοῦ Ιησοῦ ἐστι τὸ πνεῦμα τῆς προφητείας.

19-11 Καὶ εἶδον τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾿ αὐτόν, καλούμενος πιστὸς καὶ ἀληθινός, καὶ ἐν δικαιοσύνῃ κρίνει καὶ πολεμεῖ·

19-12 οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά, ἔχων ὀνόματα γεγραμμένα, καὶ ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός

19-13 καὶ περιβεβλημένος ἱμάτιον βεβαμμένον ἐν αἵματι, καὶ κέκληται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.

19-14 καὶ τὰ στρατεύματα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐπὶ ἵπποις λευκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καθαρόν.

19-15 καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία ὀξεῖα δίστομος, ἵνα ἐν αὐτῇ πατάσσῃ τὰ ἔθνη· καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος.

19-16 καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον, βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων.

19-17 Καὶ εἶδον ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ, καὶ ἔκραξεν ἐν φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσι τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι· δεῦτε συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ Θεοῦ,

19-18 ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων καὶ σάρκας χιλιάρχων καὶ σάρκας ἰσχυρῶν καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων ἐλευθέρων τε καὶ δούλων, καὶ μικρῶν τε καὶ μεγάλων.

19-19 Καὶ εἶδον τὸ θηρίον καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι τὸν πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ.

19-20 καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ.

19-21 καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐξελθούσῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ / ΕΡΜΗΝΕΙΑ

1, 2, 3, 4, 5. Και μετά από αυτά άκουσα σαν φωνή από πολύ κόσμο στον ουρανό, να λέει: Η σωτηρία και η δόξα και η τιμή και η δύναμη ανήκει στον Κύριο, το Θεό μας.

Διότι είναι αληθινές και δίκαιες οι κρίσεις Του, που έκρινε την πόρνη τη μεγάλη, που διέφθειρε τη γη με την πορνεία της και την εκδικήθηκε για το αίμα των δούλων Του, που έχυσε.

Και δεύτερη φορά είπαν αλληλούια. Και ο καπνός της ανεβαίνει στους αιώνες των αιώνων.

Και έπεσαν κάτω οι είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι και προσκύνησαν το Θεό, τον καθήμενο στο θρόνο λέγοντας: Αμήν. Αλληλούια.

Και βγήκε φωνή από το θρόνο λέγοντας: Δοξάζετε το Θεό μας όλοι οι δούλοι Του και όσοι Τον σέβεστε, μικροί και μεγάλοι.

(Ο όχλος είναι τα αγγελικά τάγματα και οι ψυχές των δικαίων, που χαίρονται με τη θεία δίκη και την τιμωρία των αμαρτωλών, όχι με χαιρεκακία αλλά ικανοποιημένοι με τη δικαιοκρισία του Θεού. Τον δοξάζουν λέγοντας αλληλούια, που σημαίνει “αινείτε τον Κύριον”. Θρόνος του Θεού είναι η βασιλεία Του και όλοι όσοι Τον ευαρέστησαν με τα καλά τους έργα, στους οποίους αναπαύεται.)

  1. Και άκουσα σαν φωνή πολύ κόσμου και σαν φωνή πολλών υδάτων και σαν φωνή δυνατών βροντών να λένε: Αλληλούια. Διότι βασίλευσε ο Θεός, ο Παντοκράτωρ.

(Όχλος πολύς είναι οι άγγελοι μαζί με τους δίκαιους. Ομοίως ονομάζονται και ύδατα, επειδή έχουν συρρεύσει από πολλά μέρη και ενεπλήσθησαν Αγίου Πνεύματος. Όπως λέει και ο Κύριος: “Πας ο πιστεύων εις εμέ ρεύσουσι εκ της κοιλίας αυτού ποταμοί ύδατος ζώντος.” Η φωνή τους είναι ως βροντής, που σημαίνει, ότι η φωνή των Αποστόλων εξήλθε στα πέρατα της οικουμένης, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη και τους συντάραξε σαν βροντή με τα θαύματα και σημεία. Και εταράχθησαν οι δαίμονες και κρύφτηκαν στα βάθη των ταρτάρων.)

  1. Χαιρόμαστε και ευφραινόμαστε και θα αποδώσουμε δόξα σε Αυτόν. Διότι ήλθε η ώρα για το γάμο του αρνίου και η γυναίκα Του ετοιμάστηκε γι’ αυτό.

(Αρνίο είναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Ο αμνός που είχε προστάξει ο Θεός τους Ισραηλίτες να θυσιάσουν κατά την έξοδό τους από την Αίγυπτο, για να εορτάσουν τη λύτρωσή τους από το Φαραώ, ήταν τύπος του Κυρίου ημών, που με τη θυσία Του μας απάλλαξε από τον ψυχικό θάνατο.

Νυμφίος είναι επίσης ο Χριστός και νύμφη Του η Εκκλησία, επειδή αποτελούν ένα σώμα, του οποίου ο Ιησούς είναι η κεφαλή.)

  1. Και δόθηκε σε αυτήν (τη νύμφη) να ντυθεί με βασιλικό λινό καθαρό και λαμπρό. Γιατί το ύφασμα αυτό είναι τα δικαιώματα των αγίων.

(Η ομήγυρις των αγίων περιβάλλεται με δόξα και ευπρέπεια ως τιμή για τις αρετές της. Το ένδυμά τους είναι καθαρό διότι δεν το έχουν κηλιδώσει με αμαρτίες και λαμπρό, διότι φωτίζεται από τις λαμπάδες τους, που έχουν έλαιον ελεημοσύνης, όπως οι πέντε φρόνιμες παρθένοι.)

  1. Και μου λέει: Μακάριοι είναι οι καλεσμένοι στο δείπνο του γάμου του αρνίου. Και μου λέει: Αυτά τα λόγια είναι αληθινά του Θεού.

(Στην ευαγγελική παραβολή των βασιλικών γάμων είχε πει ο Κύριος, ότι πολλοί ήσαν οι κλητοί, ολίγοι οι εκλεκτοί. Αυτοί οι εκλεκτοί είναι εκείνοι που ασπάστηκαν τη διδασκαλία του Κυρίου και στο πνεύμα και στα έργα.  Γι’ αυτό και είναι μακάριοι και προσκαλούνται στο γάμο του αρνίου.)

  1. Και έπεσα μπροστά στα πόδια Του και τον προσκυνούσα και μου λέει: Κοίτα, μην το κάνεις. Είμαι δούλος μαζί με σένα και τα αδέρφια σου, που έχουν τη μαρτυρία του Ιησού. Το Θεό προσκύνησε. Γιατί η μαρτυρία του Ιησού είναι το πνεύμα της προφητείας.

(Εδώ ο άγγελος λέει στον Ιωάννη, ότι μόνο στο Θεό αρμόζει η προσκύνηση και όχι σε εκείνον, που είναι δούλος Του, όπως ακριβώς και οι άνθρωποι που έκαναν το θέλημά Του.)

  1. Και είδα τον ουρανό ανοιχτό και να, ίππος λευκός και ο καθήμενος σε αυτόν καλείται πιστός και αληθινός και με δικαιοσύνη κρίνει και πολεμά.

(Ο ουρανός ανοίγει, γιατί προετοιμάζεται η τελική κρίση, κατά την οποία ο Ιησούς θα κρίνει ζώντες και νεκρούς διαχωρίζοντάς τους ανάλογα με τα έργα τους, τα αγαθά και τα πονηρά.

Ο ίππος συμβολίζει την ταχύτητα της έλευσης του Κριτή, ενώ ο καθήμενος το σταθερό και αμετακίνητο των αποφάσεών Του. Θα κρίνει με ευθύτητα και δικαιοσύνη και θα κατατροπώσει το διάβολο και τους οπαδούς του.)

  1. Τα μάτια Του είναι σαν φλόγα φωτιάς και στο κεφάλι του έχει πολλά διαδήματα, που έχουν όνομα γραμμένο, που κανείς δε γνωρίζει παρά μόνο Αυτός.

(Τα μάτια του Χριστού κατά την ημέρα της κρίσεως παρομοιάζονται με φλόγα, επειδή θα ξεχωρίζει τους πονηρούς και αμετανόητους, του οποίους θα κατακαύσει με τη φλόγα του θυμού Του από τους δίκαιους, που θα τους φωτίσει με το φως της θεότητάς Του.

Στο κεφάλι Του έχει πολλά διαδήματα ως ο βασιλεύς των βασιλέων, ο Κύριος κάθε αρχής και εξουσίας σε ουρανό και γη. Επίσης, με διαδήματα θα στεφανώσει εκείνους που τον ευαρέστησαν με τις αρετές τους.

Το όνομα που μόνο Εκείνος γνωρίζει είναι η γνώση και κατανόηση της θείας ουσίας, που μόνο ο Κτίστης έχει και όχι τα κτίσματα.)

  1. Και τα ουράνια στρατεύματα Τον ακολουθούσαν πάνω σε λευκούς ίππους ντυμένοι με βασιλικό λινό, λευκό και καθαρό.

(Ο Κύριος των δυνάμεων είναι και κύριος των στρατευμάτων Του, με τα οποία θα φανεί κατά την ημέρα της Κρίσεως πάνω σε ίππους, που είναι σύμβολα πολέμου και νίκης και μάλιστα λευκούς, που σημαίνει φωτεινούς, αφού την ημέρα εκείνη θα είναι φανερή σε όλους η δόξα και η λαμπρότητα του Κυρίου.)

  1. Και από το στόμα Του βγαίνει κοφτερή δίστομη ρομφαία, για να πατάξει με αυτήν τα έθνη. Και Αυτός θα τους ποιμάνει με ράβδο σιδηρά και θα πατήσει το πατητήρι όπου παράγεται το κρασί από το θυμό και την οργή του Θεού του Παντοκράτορα.

(Με τη δίστομη ρομφαία ο Κύριος θα ξεχωρίσει εντελώς τους δίκαιους από τους αμαρτωλούς, τα πρόβατα από τα ερίφια. Και θα πει στους μεν δίκαιους “δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου…”, στους δε αμαρτωλούς “πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι…”

Η ράβδος η σιδηρά είναι η δίκαια κρίση του Θεού, που τους μεν δίκαιους θα ποιμάνει ως πρόβατα και θα τους αναπαύσει, τους δε αμαρτωλούς θα μαστιγώσει ως θηρία και θα συντρίψει ως σκεύη κεραμέως.

Το πατητήρι συμβολίζει τη μακροθυμία του Θεού, που ανεχόταν τους αμαρτωλούς και περίμενε τη μετάνοια και την επιστροφή τους. Επειδή όμως μάλλον χειροτέρεψαν σε πονηρία, ξεχείλισε το πατητήρι από το θυμό του Θεού και πλέον δε μακροθυμεί αλλά τους στέλνει στα κατώτατα του Άδη.)

  1. Και έχει στο ιμάτιο και στο μηρό Του γραμμένο το όνομα: Βασιλεύς βασιλέων και Κύριος κυρίων.

(Ιμάτιο του Υιού του Θεού είναι η σάρκα και η ανθρωπότητα. Ο μηρός δηλώνει, ότι έγινε στ’ αλήθεια άνθρωπος και όχι κατά φαντασία. Το ότι γράφτηκε στο ρούχο και στο μηρό Του, ότι είναι βασιλέας και κύριος όλων, επίσης, ότι ήταν και άνθρωπος τέλειος και Θεός τέλειος.)

16, 17, 18. Και είδα έναν άγγελο να στέκεται στον ήλιο και φώναξε με δυνατή φωνή λέγοντας σε όλα τα όρνια, που πετούσαν στο μεσουράνημα: Ελάτε, μαζευτείτε στο δείπνο του μεγάλου Θεού, για να φάτε σάρκες βασιλέων και χιλιάρχων και ισχυρών και σάρκες αλόγων και αυτών που κάθονται πάνω τους και σάρκες ελεύθερων και δούλων και μικρών και μεγάλων.

(Το ότι ο άγγελος στέκεται στον ήλιο σημαίνει, ότι το έργο του αυτό θα είναι φανερό σε όλους και ότι φανερώνει στους ανθρώπους τα προστάγματα του Θεού, ο οποίος είναι η πηγή του φωτός.

Η δυνατή φωνή δηλώνει την προθυμία για την εκτέλεση των εντολών του Θεού.

Τα όρνια που πετούν στο μεσουράνημα, που τα προσκαλεί στο δείπνο του Θεού είναι τα πνεύματα των δικαίων, που δεν είχαν μείνει στην παρούσα ζωή προσκολλημένοι στα κοσμικά αλλά έστρεφαν τη διάνοιά τους προς τα ουράνια αγαθά. Αυτοί κατά τη μέρα της Ανάστασης όλων θα αρπαγούν από νεφέλη για να συναντήσουν τον Κύριο στον αέρα και θα γνωρίσουν τις ανταποδώσεις των ανθρώπινων πράξεων. Όπως ο δείπνος είναι στο τέλος της ημέρας, έτσι και εκείνος ο δείπνος θα είναι στη συντέλεια του κόσμου. Και η έννοια του δείπνου αυτού είναι, ότι θα πληρωθεί η όρεξη των δίκαιων, όταν δουν τη θεία δίκη και τιμωρία των αμαρτωλών.

Βασιλείς, χιλίαρχοι και δυνατοί είναι εκείνοι που πρωτοστατούσαν στις πονηρίες και ασχολούνταν με τα κοσμικά και μάταια.

Με άλογα και τους καθήμενους σε αυτά παρομοιάζονται εκείνοι που ήταν προσκολλημένοι στις σαρκικές επιθυμίες.

Ελεύθεροι εκείνοι που συνήθισαν την αμαρτία και υποδουλώθηκαν στη συνέχεια σε αυτήν.

Μικροί και μεγάλοι εκείνοι που αμάρταναν περισσότερο ή λιγότερο.)

19, 20, 21. Και είδα το θηρίο και τους βασιλείς της γης και τα στρατεύματά τους μαζεμένα, να κάνουν πόλεμο με τον καθήμενο στον ίππο και με το στράτευμά Του.

Και πιάστηκε το θηρίο και μαζί του ο ψευδοπροφήτης, που έκανε ψεύτικα θαύματα μπροστά του, με τα οποία πλάνησε εκείνους που έλαβαν το χάραγμα του θηρίου και που προσκύνησαν την εικόνα του. Ζωντανοί ρίχτηκαν και οι δύο στη λίμνη της φωτιάς που καίγεται με θειάφι.

Και οι υπόλοιποι θανατώθηκαν με τη ρομφαία του καθήμενου στον ίππο, που εκπορευόταν από το στόμα Του. Και όλα τα όρνια χόρτασαν από τις σάρκες τους.

(Ο Αντίχριστος, ο ψευδοπροφήτης και οι οπαδοί τους κάνουν πόλεμο εναντίον του Χριστού και των στρατευμάτων Του και κατατροπώνονται.

Οι δύο πρώτοι θα κατακαίγονται αιώνια στο πυρ ενώ οι οπαδοί τους επίσης θανατώνονται με τη ρομφαία.

Οι δίκαιοι ευφραίνονται και ικανοποιούνται βλέποντας, να αποδίδεται θεία δικαιοσύνη.)

Αφήστε μια απάντηση