Χαίρεται
Ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης:”Ὅλοι πίσω -Ὅλοι πίσω πλανηθήκαμε”.
Ο Ὅσιος Πορφύριος δεν λέει ότι πλανήθηκαν ,αλλά λέει πλανηθήκαμε .
Μιλάει ο άγιος σε πρώτο πληθυντικό, βάζοντας και τον εαυτό του μέσα ως μέλος της Εκκλησίας .
Δεν μιλά για αυτούς που είναι και θα μείνουν για πάντα έξω από τον κιβωτό ,έξω από την Εκκλησία .
Αλλά τους ΕΝΤΟΣ της Εκκλησίας που πήραμε τον δρόμο της σωτηρίας της γαστέρας και αυτόν ακολουθούμε.
Οι δεήσεις για διατήρηση του πλούτου και της καλοπέρασης ,αδιαφορώντας για τον Θεό και τον πλησίον
Αλλά και υποτίθεται σώζουμε και άλλους με τα περισσέματα μας ,τις ανακαινίσεις ,τις οικοδομές ,τα συσσίτια δεν είναι αυτό που χρειάζεται ,κάτι λείπει ….
Γεν. 32,26 Οὐ μή σε ἀποστείλω, ἐὰν μή με εὐλογήσῃς.
Δεν θα σε αφήσω να φύγης, εάν πρώτον δεν με ευλογήσης
Ο άνθρωπος μπορεί να νικήσει τον Θεό ,να ανατρέψει και να καθυστερήσει την πορεία μιάς προκαθορισμένης κατάστασης .
Ο Θεός ως πατέρας αφήνει το νήπιο παιδί του να τον νικήσει , αφήνει το νήπιο να ανατρέψει την πορεία των πραγμάτων .
Το νήπιο όμως κάνει ανιδιοτελή , αγνή ,χωρίς δόλο και κακία πάλη και με την ΑΓΑΠΗ του και στο τέλος νικάει τον ΘΕΟ .
Ο Κύριος της Δόξης ,ο Λόγος ,πάλεψε με τον Ιακώβ και έχασε .
Το ίδιο έπαθε και από τον Μωυσή ,όταν ο Μωυσής προτίμησε τον δικό του χαμό αν ήταν να χαθεί και ο λαός του .
Πάλεψε με την αθωότητα τους ,την αγνότητα τους ,την ανιδιοτέλεια τους και λύγισε, έτσι μόνο χάνει ο Παντοδύναμος Θεός ,από την ΑΓΑΠΗ του πλάσματος του .
Ματθ. 24,12 καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν.
Αυτή είναι η παρούσα κατάσταση ,επικρατεί η επιφανειακή αγαπολογία ειδικά σε χώρους που έπρεπε να υπάρχει ΑΓΑΠΗ ,πλανηθήκαμε με την ατελή ΑΓΑΠΗ .
Μιλάμε για ΑΓΑΠΗ ,αλλά τα έργα είναι εξωτερικά ,οι καρποί άλλο δείχνουν μια ατελή ΑΓΑΠΗ και όχι την τελεία .
Να υπάρχει αυτή η τελεία ενέργεια, η τελεία ΑΓΑΠΗ του Θεού στις καρδιές μας ,σημαίνει πύρινη μετά δακρύων προσευχή για τον βασανισμένο πλησίον που κάμπτει τον Θεό .
Όχι χτυπήματα στην πλάτη και κάνε υπομονή ,εχει ο Θεός ,ούτε πάρε αυτά τα περισσέματα , είμαστε ήδη στο σημείο που έχει ψυχθεί ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν.
Είμαστε στο σημείο της ατελής ΑΓΑΠΗΣ νομιζόμενης τελείας , που κατ ουσία είναι αδιαφορία για τον Θεό και τους ανθρώπους
όταν δεν έχω κάποιο συμφέρον από αυτούς ,αδιαφορώ εσωτερικά με ένα επίπλαστο εξωτερικό ενδιαφέρον
Αποκ. 12,4 καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν.
Αυτή είναι η κορυφαία ελεημοσύνη που περιμένω από τον μοναχό ,από τον ιερέα, η πνευματική που θα ανατρέψει τον Θεό ,θα τον αναγκάσει να με ευλογήσει .
Αλλά για να έλθει θέλει κόπο και πόνο ,θέλει ξενιτεία ,θέλει μόνωση ,θέλει κακοπάθεια ,θέλει στερήσεις ,θέλει πρώτα σταύρωση .
Ο καρκίνος όμως της εκκοσμίκευσης ως ποταμός πνίγει ,χτύπησε εκεί που έπρεπε να φτιάχνονται καρδιές που σπλαχνίζονται .
Αυτός είναι ο σκοπός του μοναχισμού ,της ιεροσύνης ,να κάνει τον άνθρωπο να μπορεί να νοιώσει τον πόνο του άλλου ,όπως τον νοιώθει ο Θεός .
Ο σκοπός του μοναχισμού και της ιεροσύνης όμως πλέον στράφηκε να εξυπηρετήσει άλλες ανθρώπινες εξωτερικές ανάγκες .
Ξέχασε να πλάθει καρδιές σαν του Ιακώβ ,του Μωυσή ,του Δαυίδ ,πλανηθήκαμε .
Γαλ. 2,20 ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός·
Η μόνη αυθεντία είναι ο Χριστός και όποιος τον αποδέχεται στην καρδία του και όχι στα λόγια ως αυθεντία και λέει ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ , μόνο αυτός μπορεί να δει και να πει την ΑΛΗΘΕΙΑ .
Αυτός μόνο μπορεί να σπλαχνιστεί να αγαπήσει ΑΛΗΘΙΝΑ .
Η Ορθοδοξία δέχεται τον Χριστό ως την μόνη αυθεντία ,δεν είναι καισαροπαπισμός με ΑΛΑΘΗΤΟ που παραμερίζει τον Χριστό και αγαπολογεί .
Ο Απόστολος Παύλος στην πρός Γαλάτας ,αφού επιπλήττει τον Πέτρο μετά αναφέρει ,ότι η δική του ,αλλά και όλων μας η σωτηρία δεν έρχεται από την τήρηση των τύπων αλλά Η σωτηρία προέρχεται από το Χριστό και όχι από το Νόμο .
Αποκ. 12,14 καὶ ἐδόθησαν τῇ γυναικὶ δύο πτέρυγες τοῦ ἀετοῦ τοῦ μεγάλου, ἵνα πέτηται εἰς τὴν ἔρημον εἰς τὸν τόπον αὐτῆς,
Η Θέση της Εκκλησίας είναι εἰς τὴν ἔρημον εἰς τὸν τόπον αὐτῆς. Η έρημος είναι μακριά από τον κόσμο και τις σειρήνες ὅπως τρέφηται ἐκεῖ μακριά από προσώπου τοῦ ὄφεως.
Η τροφή δεν είναι μόνο υλική ,αλλά και πνευματική που οδηγεί στην τελείωση ,στην ΑΓΑΠΗ πρός τον Θεό και τον πλησίον .
Η Εκκλησία έχει έναν σκοπό και στόχο και όσους εντάσσονται σε αυτήν τους θεραπεύει και τους μαθαίνει να αγαπάνε ,ώστε να φτάσουν να νικούν τον Θεό ,να στέλνουν και να υποχρεώνουν τον Χριστό με τα κλειδιά του που τα κράτησε ,να βγάζει από τον άδη ψυχές .
Αποκ. 12,15 καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικὸς ὕδωρ ὡς ποταμόν
Όμως τετυφλωκεν αυτών τους οφθαλμούς και πεπωρωκε αυτών την καρδιαν ο ὄφις και γίναμε άνοστο άλας , παλαιός ασκός , που βλέπει και νοιάζεται για αυτά που νοιάζονται και οι καθολικοί και οι προτεστάντες
Για να τους ασπάζονται ,να μην τους φέρνουν καμία αντίρρηση ως ΑΛΑΘΗΤΟΙ και αυτοί να τους χορταίνουν την κοιλιά .
Ο ὄφις εξαπέλυσε την πλάνη του στην έρημο , ξεκινήσαμε τα καλά έργα ,χτίζουμε ,φτιάχνουμε ,κατασκευάζουμε ,ανακαινίζουμε ,χρηματοδοτούμε , για το καλό των ανθρώπων .
Αλλά το καλό των ανθρώπων είναι ο αγώνας μου στην ερημιά να αποκτήσω προσευχή που αφοπλίζει τον Θεό και σώζει τον κόσμο .
Επ’άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος ….
ὕδωρ ὡς ποταμόν τρέχει το χρήμα ,οι δωρεές ,ανακαινίσεις ,η προσοχή έχει στραφεί πρός μία εξωτερική επιφανειακή κάλυψη της πείνας του λαού του Θεού .
Η εσωτερική πείνα και δίψα δεν είναι αισθητή πλέον ,αλλά πλανώντες και πλανώμενοι νομίζουμε ότι αυτό βοηθάει.
Ποιός όμως θα παλέψει με τον Θεό για να τον νικήσει ;
Αυτό που ίσως έπρεπε να μας ενδιαφέρει και να παρακαλάμε με όση δύναμη και πίστη μας έμεινε .
Είναι όχι η υπερκάλυψη των εξωτερικών αναγκών των δικών μας ,αλλά και κάποιων γύρω μας .
Αλλά η αναγκαία πνευματική υπερκάλυψη του κόσμου ,από αυτόν που θα νικήσει τον Θεό .
Έχουμε πέσει όλοι με τα μούτρα σε αυτή την παγίδα της εκκοσμίκευσης ,της επιφανειακής ελεημοσύνης, αλλά αυτή δεν σώζει ,αν δεν γίνει με καθαρή καρδιά Υποκριτή καθάρισε πρώτα…
Νομίζοντας ότι πάμε καλά ,αλλά η καρδιά μας πόρρω απέχει από τον ελεήμονα Θεό .
Ζητούνται Ιακώβ και Μωυσής
Ο δρόμος της σωτηρίας μας περνάει από αυτόν που θα νικήσει τον Θεό για εμάς και εμείς θα σταθούμε από πίσω του
‘Όχι για να μας οδηγήσει στον χορτασμό της κοιλιάς ,αλλά τη ψυχής .
Να μας δείξει τον Χριστό ,να μας ενώσει με τον Θεό .
Η καταστροφή του κόσμου και ο ερχομός του αντιχρίστου είναι δεδομένη και κοντά .
Αναφέρεται μέσα στην Παλαιά Διαθήκη αλλά και στην Καινή Διαθήκη .
Για αυτό ευθύνεται η ανθρωπότητα , αδιαφορούμε ,δεν ζητάμε το ΕΛΕΟΣ και έτσι προκαλούμε την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ του.
Αν δεν δώσει ο Θεός άνθρωπο με καρδιά Μωυσή ή Ιακώβ ,αποστόλου Παύλου ,να σταθεί εμπρός στον Θεό τελειώνουμε .
Τα καλά μας έργα , οι κατασκευές, οι ανακαινίσεις ,που γίνονται με το ακάθαρτο χρήμα της Ε.Ε, θα γίνουν συντρίμμια όταν ἤνοιξεί ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς καὶ κατέπιεί τὸν ποταμὸν ὃν ἔβαλεν ὁ δράκων ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ.
Ὅλοι πίσω -Ὅλοι πίσω πλανηθήκαμε…
και τότε ο Θεός θα μας φανερώσει αυτόν που θα τον νικήσει .
Καλή φώτιση και αρχή Μετανοίας
Γ.Μ
