Διηγείται ο π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος:
-« Πάτερ, μου είπε, άκου αυτό το θαύμα του Αγίου Νεκταρίου που έγινε τώρα τελευταία που θα σου πω και πες μου.
Σε ένα φίλο, αδελφικό, του διέγνωσαν καρκίνο.
Φοβήθηκε.
Ταράχτηκε όλη η οικογένειά του.
Τον έπιασε τρόμος.
Εξετάσεις, αποτελέσματα, επισκέψεις σε γιατρούς, μαγνητικές, αξονικές στο κεφάλι.
Τελευταία ελπίδα ,του είπαν, στο εξωτερικό , ένα διαγνωστικό κέντρο στην Γαλλία, για ειδικές εξετάσεις .
Στη Γαλλία, ημέρα Σάββατο , ένα όμορφο πρωινό, στην αναμονή ή στην προσμονή των αποτελεσμάτων ,
εκεί σε μια στάση, στριμωγμένος με πολύ κόσμο.
Ψάχνοντας ταξί.
Έπειτα από αρκετή ώρα αναμονής ένα ταξί σταματά εμπρός του και του ανοίγει την πόρτα
– «Πηγαίνετε με στο τάδε ξενοδοχείο» , είπε στα γαλλικά,
μα κατάλαβε ότι ο ταξιτζής ήταν Έλληνας
-«Τι κάνεις εδώ στην Γαλλία», τον ρώτησε ο ταξιτζής
– «Ήρθα για κάτι εξετάσεις». «
-Καλά δεν υπάρχουν νοσοκομεία στην Ελλάδα»;.
-Ε, για καλύτερα, απάντησε
-« Ξέρω ένα καλό νοσοκομείο εκεί στην Αίγινα, πήγαινε εκεί.»
Η κούρσα τελείωσε , η απροσδόκητη επαφή με τον ταξιτζή, χάθηκε.
Στην Ελλάδα, λίγες ημέρες μετά, μου συνέχισε την διήγηση ..ενας ταξιτζής που με έφερνε στο μοναστήρι , τον ρώτησε ποιο νοσοκομείο υπάρχει στην Αίγινα για να πάει; .
Του απάντησε πως η Αίγινα φημίζεται μόνο για τον Άγιο Νεκτάριο.
Δεν έχει νοσοκομείο για ασθενείς με καρκίνο.
Πήγε, τελικά, στο Μοναστήρι του Αγίου, και μπαίνοντας μέσα είδε την αγιογραφία με τον Άγιο Νεκτάριο. Λιποθύμησε.
Τον ήξερε αυτόν τον Άγιο.
Ήταν ο ταξιτζής στην Γαλλία..
Ένας ταξιτζής που έλυσε την αγωνία και κατάλαβε ότι υπάρχει Ζωή και αυτή την ζωή θέλω να ζήσω.!
..ένας ταξιτζής ο Άγιος Νεκτάριος στον ασθενή αδελφό έδωσε την υγεία και την λύση στο αδιέξοδο της αρρώστιας.
ΔΌΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ
(π. Ιεροθέου Ανδρουτσοπουλου)
Κάποτε μια πλούσια των Αθηνών, είχε πληροφορηθεί, ότι ο Άγιος Νεκτάριος έχτιζε μοναστήρι στην Αίγινα και θέλησε να συνδράμει στο έργο αυτό.
Πήρε τότε μαζί της 3.000 δραχμές (ήταν μεγάλο το ποσό για εκείνη την εποχή) και πήγε στην Αίγινα να βρει τον Άγιο Νεκτάριο.
Ο Άγιος, καθώς αυτή ερχότανε στο μοναστήρι, την περίμενε στην πόρτα της μονής και της λέει:
– Καλώς της κ. Ελένη με τις 3.000 δραχμές στην τσάντα.
Κόκκαλο η κ. Ελένη!
Και συνέχισε ο Άγιος Νεκτάριος:
– Τα λεφτά αυτά δεν θα γίνουν δεκτά, γιατί προέρχονται από σένα, που δεν τα έχεις καλά με κάποιους από τους συγγενείς σου και με κάποιους άλλους ανθρώπους.
Θα πας λοιπόν πίσω, να ζητήσεις συγγνώμη από όλους αυτούς και να συμφιλιωθείς και μετά, αν θέλεις, μπορείς να ξαναέρθεις.
Ούτε να προσκυνήσει δεν την άφησε!…
Έτσι η κ. Ελένη γύρισε πίσω στην Αθήνα.
Μετά από 4 μήνες και εφόσον ζήτησε
συγγνώμη από όλους, ξαναπήγε στο μοναστήρι και εκεί ο Άγιος Νεκτάριος πάλι την υποδέχτηκε:
– Καλώς την κ. Ελένη.
Τώρα ό,τι έχεις να δώσεις, βάλ’το στη θυρίδα εκείνη, για το έργο του Θεού…
(Δ. Παναγόπουλου)
Μανώλης Μελινός:
-Τι ευλογία, γιαγιά, να ζήσει στο νησί σας και να ταφεί εδώ ο Άγιος Νεκτάριος!…
κ.Γεωργία Σάρδη :
– Άκου δώ..!
Παντού γίνανε του κόσμου τα εγκλήματα.
Κάψανε τα Καλάβρυτα, κάψαν τα χωριά όλα.
Εδώ, δεν εράγισε ούτε πέτρα.
Δεν άνοιξε μύτη.
Για τη χάρη του Αγίου.
Μιλώ για την Κατοχή.
Ο Γερμανός Διοικητής Αθηνών, έλεγε ότι άμα περνάγανε τ’ αεροπλάνα τους και πήγαιναν στην Κρήτη, δεν βλέπανε την Αίγινα.
Ούτε καταχνιά ήταν, ούτε τίποτα.
Κι όμως!
Αίγινα πουθενά…
ΒΟΉΘΕΙΆ ΜΑΣ!!
