“στις μέρες μας χρειαζόμαστε τον Άγιο Σπυρίδωνα στο Αιγαίο και στην Κύπρο και θα τον έχουμε γιατί είναι τουρκο- καταλύτης σκοτεινών σχεδίων και φόβος αιρετιζόντων”
Πως εξηγείται άλλωστε, ότι στα 
Κυκλαδονήσια πολλά ξωκλήσια είναι αφιερωμένα στον Άγιο ;
Πώς εξηγείται ότι όταν μιλάνε οι Λατίνοι και οι αιρετικοί για τον Άγιο τους πιάνει ένας συνεχόμενος βήχας;
Πήγε ένας γνωστός μας  για προσκύνημα του Αγίου στην Κέρκυρα …το είχε τάμα, γιατί ενώ οι γιατροί του έλεγαν ” ξέχασε την ακοή σου” αυτός επικαλέστει τον Άγιο και ( όπως λέει το Απολυτίκιο του Αγίου …διό νεκρά σύ εν τάφω προσφωνείς)  έτσι  έδωσε ζωή στην  νεκρή ακοή του γνωστού μας.
 Κάθε μέρα λοιπόν αυτός εκκλησιάζονταν  στον Ναό του Αγίου  αλλά  δεν άνοιγαν την Λάρνακα του , πήγαινε και δίπλα στην Αγία Θεοδώρα την Αυγούστα και παραπονιόταν στην 
 
“ολοζώντανη ” αυτοκράτειρα του Βυζαντίου γιατί δεν ανοίγουν την Λάρνακα του γείτονα Αγίου της.
Κάποια στιγμή την άνοιξαν και προσκύνησε τον Άγιο Σπυρίδωνα.
Γύρισε στο κατάλυμα του περιχαρής και στον ύπνο της ξεκούρασης του βλέπει τον Άγιο μπροστά του .
Τον πήρε από το χέρι και περπάτησαν στους δρόμους της Κέρκυρας.
Του κρατούσε ο Άγιος το χέρι του και του έλεγε , του έλεγε πολλά από αυτά που συμβαίνουν σήμερα και ταυτόχρονα άκουγε ολοκάθαρα τις λέξεις.
Και σήμερα αυτά που του έλεγε ο Άγιος έγιναν και γίνονται.
Ένα μόνο θα πούμε ότι ο Άγιος Σπυρίδων είναι ζωντανός, μας ακούει και βοηθάει την πατρίδα του την Κύπρο και την Ελλάδα  που είναι “νεκρές” στο να ακούν γιατί όπως φαίνεται θα ξσναδοκιμαστούν σε πολλά , αλλά για λίγο μέχρι να ζυγιάσει το μυαλό και η ακοή .
ΣΤΩΜΕΝ καλώς 
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 
 
Tο θαυμα του Αγ.Σπυρίδωνος την 11η Αυγούστου 1716
Μεγάλα τα της πίστεως Κατορθώματα» «Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού.» Τούτα τα λόγια και ίσως άλλα ακόμη θα μπορούσε να αναφωνήσει κάθε πιστός, μα και ο απροκατάληπτος μελετητής της ιστορίας, μαθαίνοντας ή και διηγούμενος την καθημερινή συναναστροφή των Αγίων μας και τελικώς Αυτού του ίδιου του Θεού με τους επί γης στρατευομένους πιστούς αδελφούς μας, μέσα στον φθαρτό και εν πολλοίς αποστάτη κόσμο μας! 
 
Η διάσωση της Κέρκυρας από την Τουρκική απειλή κατά τον Ιούλιο – Αύγουστο του 1716, αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της θερμής πίστεως των Χριστιανών του νησιού, μα και την διαρκή παρουσία του προστάτου της Κέρκυρας, Οσίου Πατρός ημών Σπυρίδωνος, επισκόπου Τριμυθούντος, του θαυματουργού. 
Οι βλέψεις των επίδοξων κατακτητών του νησιού. 
Προς τα τέλη του 14ου αιώνα, η Βυζαντινή αυτοκρατορία και το Δεσποτάτο της Ηπείρου βρισκόταν σε μεγάλη παρακμή. Ενώ λοιπόν στην Κέρκυρα οι κυριαρχία των Ανδηγαβών ήταν υποτυπώδης, αυτοί αδυνατούσαν να παρέμβουν αποτελεσματικά για την προστασία της Κέρκυρας.
Μια άλλη όμως δύναμη, αυτή των Βενετών, προσπάθησε με ειρηνικό και διπλωματικό τρόπο στην αρχή (1314 και εξής Μ. Χ.), να προσαρτήσει την Κέρκυρα. Επειδή όμως απέτυχε, χρησιμοποίησε την βία των όπλων και επιτέθηκε στην Ακρόπολη, υψώνοντας τελικά την Βενετσιάνικη σημαία στις 20 Μαρτίου 1386 στο Κερκυραϊκό φρούριο.
ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ 1716
Η πρόθεση επίσης των Τούρκων να επεκταθούν προς τη Δύση και συγκεκριμένα οι βλέψεις τους για τα Ιόνια Νησιά δεν σταμάτησαν ποτέ. Η Βενετία λοιπόν που κατείχε μεταξύ των άλλων και την Κέρκυρα κατά τις αρχές του 18ου αιώνος, αντιλαμβανόμενη την κατάσταση αυτή, στέλνει το στρατάρχη Ιωάννη Ματθία Σούλεμπουργκ να ηγηθεί της άμυνας του νησιού. Τούτο δεν ήταν αδικαιολόγητο, εφόσον οι Τούρκοι είχαν θέσει στο στόχαστρό τους το νησί ήδη από το 1431, και επιχειρούσαν με συχνές επιδρομές να το καταλάβουν. 
Μια νέα αποβίβαση των Τούρκων στο νησί, γίνεται λοιπόν στις 8 Ιουλίου του 1716, οπότε και κατορθώνουν να κυριεύσουν πρώτα τα οχυρά του Μαντουκιού και της Γαρίτσας, και στη συνέχεια τα Φρούρια Αβράμη και Σωτήρος. Ενώ από το Νέο Φρούριο κατέλαβαν έναν από τους κυριότερους προμαχώνες του. Οι επιθέσεις των Τούρκων συνεχίζονται επί έναν ολόκληρο μήνα, μέχρι τις 8 Αυγούστου.
 
Τις ημέρες εκείνες, ο πιστός λαός του Θεού τελούσε συνεχείς παρακλήσεις και προσευχές προς τον Ύψιστο, δεόμενος και προς τον θαυματουργό Άγιο Σπυρίδωνα να παρέμβει με τις πρεσβείες του, σώζοντας το νησί του. 
Πράγματι. Στις 9 Αυγούστου του 1716 ξεσπά στο νησί μια καταστρεπτική καταιγίδα. Τότε δημιουργήθηκε πανικό στο στρατόπεδο των Τούρκων, στο οποίο μάλιστα κυκλοφορεί και η είδηση ότι πολλοί στρατιώτες είδαν τον Άγιο Σπυρίδωνα με τη μορφή καλογήρου να βγαίνει από τον Ιερό Ναό όπου και το Θαυματουργό του Λείψανο, απειλώντας τους επιτιθέμενους Μουσουλμάνους με αναμμένο πυρσό, πράγμα που μεγαλώνει ακόμη περισσότερο τον πανικό τους.
ΈΤΣΙ, Η ραγδαία ΝΕΡΟΠΟΝΤΉ, Ο Φόβος ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΚΑΤΑΜΆΧΗΤΟ Καλόγερο που τους φοβέριζε και τους καταδίωκε, αναγκάζει τους επιτιθέμενους να λύσουν την πολιορκία και να αναχωρήσουν πανικόβλητοι. Εξάλλου, οι γενικότερες στρατιωτικές υποχρεώσεις της Τουρκίας, επέβαλλαν την έκτακτη ανάκληση της στρατιάς που πολιορκούσε την Κέρκυρα .
Η αναχώρηση λοιπόν των Τούρκων, στις 11 Αυγούστου, ήταν άτακτη φυγή, και δικαίως αποδόθηκε στην θαυματουργό επέμβαση του Αγίου Σπυρίδωνος. Είναι αξιοσημείωτο δε πως αυτή η πολιορκία, για πρώτη φορά, δεν στοίχισε την ζωή σε κανέναν από τον άμαχο πληθυσμό.
Η Βενετία τίμησε τον στρατηγό Σούλεμπουργκ, τους Κερκυραίους και την Κέρκυρα για την υπεράσπιση του νησιού, ενώ παράλληλα, σε ανάμνηση του θαυμαστού γεγονότος της παρεμβάσεως του Αγίου, θεσπίζει με νόμο την καθιέρωση της ετήσιας λιτανείας του σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος στις 11 Αυγούστου. Τούτο δημιουργεί έκτοτε ευλαβή παράδοση στο νησί, που ευτυχώς τηρείται ακόμη και σήμερα.https://proskynitis.blogspot.gr/

Αφήστε μια απάντηση