“ΘΑΥΜΑ τής Γερόντισσας Γαλακτίας όταν ήταν έν ζωή.”- “Παιδί μου εμείς οί Ορθόδοξοι είμαστε ζωντανοί ακόμα καί όταν πεθαίνουμε “

“Νά τό μοιραστώ μαζί σας αδελφοί, ζωντανό ΘΑΥΜΑ τής Γερόντισσας Γαλακτίας όταν ήταν έν ζωή.”

– “Παιδί μου εμείς οί Ορθόδοξοι είμαστε ζωντανοί ακόμα καί όταν πεθαίνουμε “

Μάς είπε από τήν άλλη άκρη τού τηλεφώνου ένας σεβάσμιος παππούλης υπερηλικιωμένος από τήν Αγιοτόκο Κρήτη πού στό διάβα τής ζωής του γνώρισε όλες τίς αγίες μορφές τής εποχής μας καί έλαβε τίς ευλογίες τους. Ένα διάβα πού τόν έκανε ασκητή μέσα στόν κόσμο καί τού έδωσε τό προνόμιο άν καί ό ίδιος αναγκεμένος νά ταίζει κόσμο καί κοσμάκη στό νησί τών ΑΓΙΩΝ τής Κρήτης.

Καί συνέχισε νά μάς λέει στό τηλέφωνο:

– ” Άκου αυτό τό Θαυμαστό Παραμονή Χριστουγέννων”

-” Είχα έγνοια πώς θά ταίσω μία πολύτεκνη οικογένεια πού πέρσι τά Χριστούγεννα ανήμερα έφαγαν μόνο σαλάτα ντομάτας τήν στιγμή πού δέν είχαν τήν δυνατότητα νά αγοράσουν κρέας . Aκούς γιατί φτώχεια μιλάμε;”

– “Παρακαλούσα τόν ΜΙΧΑΛΗ (έτσι λέει τόν ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΗΛ λόγω τής οικειότητας πού αισθάνεται μαζί του , απορία τής μεγάλης ευλάβειας πού τού έχει καί τής πνευματικής συναναστροφής μαζί του) ΚΑΙ ό ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ δέν βράδυνε “

– “Έφερε έξω από τήν πόρτα μου ένα άγνωστο μου πρόσωπο καί αυτό μού έδωσε ένα φάκελο μέ 250 ευρώ”

-“Τό θεώρησα δώρο τού “ΜΙΧΑΛΗ” γιά νά φάει αυτή ή οικογένεια”

-“Έβαλα τόν φάκελο σέ ένα συγκεκριμένο συρτάρι γιά νά πάω νά ψωνίσω κρέας καί τά αναγκαία τήν επομένη γιά νά τά δώσω στήν οικογένεια αυτή”

– “Τό πρωί όμως ο φάκελος είχε εξαφανιστεί , έψαξα όλο τό σπίτι καί στό τέλος απόκαμα, ότι θά έμεναν νηστικοί οί συνάνθρωποι μου αυτοί”

– “Μέ δάκρυα στά μάτια γονάτισα μπροστά στήν φωτογραφία τής Γερόντισσας Γαλακτίας καί τήν παρακαλούσα νά μέ βοηθήσει.”

– “Αφού έκλαψα γιά πολλή ώρα, τήν σήκωσα γιά νά τήν ασπαστώ καί τότε ακριβώς πίσω από τήν κορνίζα τής φωτογραφίας τής γερόντισσας βρήκα κολλημένο τόν φάκελο μέ τά χρήματα “

– ” Θαυμαστός ό ΘΕΟΣ έν τοίς ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ, αναφώνησα”

Συγκινημένος ο γέροντας τελείωσε τήν συζήτηση του αυτή μαζί μου.

Άδραξα πρός τό τέλος τήν ευκαιρία νά τόν ρωτήσω:

– Πές μου εσύ παππούλη πού έχεις τόση οικειότητα μέ τόν Αρχάγγελο Μιχαήλ άν σού είπε κάτι γιά όσα όλα σήμερα περνάμε.

Ό παππούλης σταμάτησε νά κλαίει από τήν συγκίνηση τής αφήγησης αυτής καί μού απάντησε:

-” Ένα θά σού μεταφέρω, ό ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ πήρε εντολή από Τόν ίδιο Τόν ΚΥΡΙΟ μας Ιησού Χριστό νά ξεκινήσει”

– “Άν έβλεπες πόσο ακονισμένη είναι ή Ρομφαία του θά καταλάβαινες”

Στώμεν καλώς

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ΥΓ. να ευχαριστήσουμε τον Γεώργιο Γεωργουδάκη που μας το θύμισε ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2024/01/blog-post_73.html

Αφήστε μια απάντηση