Όταν κλεί­σουν τα σαρ­κι­κά μά­τια και ανοί­ξουν τα μά­τια της ψυ­χής…

1. Όπως όταν βγει ο άν­θρω­πος από την κοι­λιά της μη­τέ­ρας του, δεν θυ­μά­ται τί­πο­τε από τη ζωή που είχε εκεί, έτσι και όταν βγεις από το σώμα σου, δεν θα θυ­μά­σαι τα του σώ­μα­τος.
Άγιος Αντώνιος ο Μέγας
===
2. Όταν κλεί­σουν τα σαρ­κι­κά μά­τια και ανοί­ξουν τα μά­τια της ψυ­χής, θα δού­με πράγ­μα­τα που θα μας εκ­πλή­ξουν. Στην άλλη ζωή θα δού­με πολ­λές εκ­πλή­ξεις.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
===
3. Αν θέ­λεις να βα­σι­λεύ­σεις στο μέλ­λον, εδώ μην επι­ζη­τάς άνε­ση και τιμή, αλλά και αν θλί­βε­σαι προς το πα­ρόν χάρη της αλη­θεί­ας, γνώ­ρι­ζε ότι θα βα­σι­λέ­ψεις αρ­γό­τε­ρα. Για­τί αυ­τός ο μι­σθός έχει ορι­στεί για τη θλί­ψη εδώ, υπέρ του κα­λού. Αν όμως δεν θλί­βε­σαι, μην πε­ρι­μέ­νεις εκεί στε­φά­νια, για­τί εδώ δεν κα­τέ­βα­λες τους αγώ­νες και τους κό­πους, που εί­ναι ορι­σμέ­νοι για τα εκεί στε­φά­νια.
Άγιος Βασίλειος ο Μέγας
===
4. Για­τί παι­δί μου, σκο­τεί­νια­σε το πρό­σω­πο σου, μό­λις άκου­σες για τον θά­να­τό μου;
Η ανα­χώ­ρη­ση απ’ αυτή τη ζωή εί­ναι με­γά­λη ευ­λο­γία.
Τι σχέ­ση έχου­με εμείς με τον μά­ταιο κό­σμο;
Δεν πλα­στή­κα­με για να ζού­με εδώ παν­το­τι­νά, αλλά μόνο για ν’ αγω­νι­στού­με και να γυ­ρί­σου­με πάλι στην πα­τρί­δα μας.
Εδώ δεν έχου­με τί­πο­τα δικό μας.
Αυ­τός ο κό­σμος εί­ναι πι­κρός, για­τί εί­ναι γε­μά­τος πο­νη­ρούς δαί­μο­νες, που ανα­κα­τεύ­ον­ται με τους αν­θρώ­πους, πα­ρα­σύ­ρουν πολ­λούς και τους ρί­χνουν στην κό­λα­ση.
Απε­ναν­τί­ας, ο άλ­λος κό­σμος, όπου θέλω να πάω, έχει τα Χε­ρου­βείμ και τα Σε­ρα­φείμ.
Εκεί εί­ναι φως, ενώ εδώ σκο­τά­δι.
Εκεί εί­ναι η δόξα της Αγί­ας Τριά­δος, που λάμ­πει ασύγ­κρι­τα και αιώ­νια, ενώ εδώ η ψεύ­τι­κη, η μά­ταιη και η απα­τη­λή δόξα, που συ­νο­δεύ­ει την ανο­μία.

Άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν Σαλός

Ηλιας Καλλιωρας