Θα ήθελα μέσα από το άρθρο μου να μιλήσω απλά στην καρδιά των αναγνωστών όπως απλή είναι η σκέψη μου και κυρίως απλή είναι η ζωή που μας προσφέρθηκε..
Όλοι λίγο πολύ διαισθάνονται ότι κάτι γίνεται και θα έχει εξέλιξη στο μέλλον και δεν απέχει από την πραγματικότητα.. άλλοι τρομάζουν άλλοι το περιμένουν καρτερικά..
Δεν είμαι προφήτης , ούτε μέντιουμ, ούτε εχω κάποια ιδιαίτερη μόρφωση.. απλά είμαι κάτι παραπάνω από τυχερή γιατί ήρθε το προσκλητήριο στα χέρια μου.. και αυτήν την τύχη μπορούν ευτυχώς να την έχουμε όλοι μας!!!
Πίστευα ότι είμαι καλή χριστιανή και καλός άνθρωπος μέχρι την στιγμή που έφθασε η ώρα μου για το προσκλητήριο… εκεί κατάλαβα ,με την φώτιση πάντα του Κυρίου μου ,σε τι πλάνη ήμουνα ,ποιο είναι το αληθινό νόημα της ζωής ,φωτίστηκε το μυαλό μου και μου δόθηκαν εξηγήσεις για ανεξήγητα πράγματα, είδα καθαρά σε τι σαπιλα ζούμε, διακρίνω το μέλλον της ανθρωπότητας μεσα από την μελέτη της Αγίας γραφής και την ενεργοποίηση του Αγίου πνεύματος που μας χαρίστηκε από τον δημιουργό μας..
Οι περισσότεροι σε τέτοιους είδους αναφορές βιάζονται να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και είτε χλευάζουν είτε ειρωνεύονται και απαξιώνουν την κατάσταση την οποία βιώνουμε…
Αυτοί όμως που έχουν ήδη το προσκλητήριο στα χέρια τους χαίρονται για την τιμή που μας δόθηκε και που θα ετοιμαζόμαστε μαζί για την ουράνια και επίγεια δεξίωση..
Αυτά ως προς τα συναισθήματα που βιώνει κάποιος που δέχεται μια τέτοια πρόσκληση…στην πράξη όμως τι ακριβώς συμβαίνει;,….είναι κάτι εξίσου όμορφο και ελπιδοφόρο ..καταρχήν τα πάντα κατά την γνώμη μου ξεκινούν από την μελέτη της Αγίας γραφής, του ψαλτηρίου, το γεροντικον και άλλα θεόπνευστα έργα.. από εκεί αντλώ την αλήθεια, αρχίζω και μαθαίνω ποιος είναι ο Κύριος μου και μιλάει πλέον στην καρδιά μου, ποια είναι η αποστολή μου στον κόσμο, ποια είναι τα εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσω, ποια είναι τα εφόδια μου για να τα καταφέρω, τι συμβαίνει στην περίπτωση των πτώσεων μου στην αμαρτία, ποιος είναι ο προορισμός μου,;
Οι χριστιανοί αντιμετωπίζουμε δυστυχώς την πίστη μας, που μας διδάσκεται το ξανά τονίζω μέσα από τις γραφές ,σαν μια γκαρνταρομπα που πρέπει να ανανεώνεται και να ακολουθεί τις επιταγές της μόδας…και οποίος αποφασίσει να τις ακολουθήσει πιστά, αντιμετωπίζεται ως παλιομοδιτης, σκοταδιστης, τρελός, πορωμενος..
Θα ήθελα μέσα από την δικια μου εμπειρία να στείλω ένα μήνυμα αισιοδοξίας σε όσους τύχει και διαβάσουν το άρθρο… έχουμε ακόμη χρόνο όλοι οι άνθρωποι αμαρτωλοί και μη να ξυπνήσουμε, να μελετήσουμε, να σωθούμε… αν δει ο Κύριος μας να κάνουμε ένα βήμα εμείς ,δέκα θα κάνει με την σειρά του για εμάς.. η χαρά που θα του προσφέρουμε θα είναι τόσο μεγάλη που θα μας την ανταποδώσει διπλά και τριπλά… με την βοήθεια του θεού όλα γίνονται εύκολα…ο άνθρωπος απλά υπερεκτιμά τις δυνάμεις του, βγάζει εκτός τον Θεό, και για αυτό ζοριζεται και υποφέρει..
Εύχομαι από ψυχής να βιώσει ένας- ένας μέχρι και τον τελευταίο άνθρωπο στον κόσμο αυτά τα συναισθήματα, να δει την αλήθεια και να πέσει χάμω και να προσκυνήσει τον μόνο αληθινό και φωτεινό Κύριο μας…
Βούλα Σ.