“ΑΓΙΟΙ ΠΟΥ ΓΕΛΟΎΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΕΛΟΥΝ..” . Ὁ ἍΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ καὶ ἡ θεία ἀπ’ τὸ Σικάγο … π. Διονύσιος Ταμπάκης :
Κάποτε, λοιπόν, σὲ ἕνα πολύβουο μέρος τῆς Ἀθήνας
ζοῦσε μία δεσποινίδα προχωρημένης κάπως ἡλικίας,
ἐμβαίνουσα εἰς τὰ …ήντα, ἡ ὁποία ἐκλιπαροῦσε καθημερινῶς καὶ διακαῶς τὸν ἅγιο Φανούριο νὰ τὴν ἀξιώσει
νὰ της φανερώσει κάποιον εὐυπόληπτον κύριον γιὰ νὰ παντρευτεῖ.
Τὰ χρόνια περνοῦσαν, μὰ ἀποτέλεσμα κανένα.
Θέλεις ἡ ἰδιοτροπία της; Θέλεις ὅτι ὁ Θεὸς εἶχε ἄλλα σχέδια γιὰ ἐκείνη;
Τὸ θέμα ὅλο ἐτίθετο στὶς καλένδες.
Ἕνα πρωινὸ ἐν τέλει κακοξυπνῶντας δὲν ἄντεξε ἄλλο, τὴν ἔπνιξε καὶ ὁ πειρασμὸς μὲ λογισμούς, καὶ τρέχοντας ἄπλυτη, μὲ τὴν νυχτικιά της ἀκόμη, στὸ εἰκονοστάσι, λαμβάνει τὴν ἱερὰ εἰκόνα τοῦ ἁγίου Φανουρίου, βηματίζει γοργὰ πρὸς τὸ μπαλκόνι καὶ τὴν πετᾶ ἀγανακτισμένη καὶ στεναχωρημένη ἀπ’ τὸν τρίτο ὄροφο.
Μὰ ἐκείνη τὴν ὥρα περνοῦσε ἀπὸ κάτω ἕνας κύριος, ἀνύπανδρος καὶ αὐτός, ὑπάλληλος γειτονικῆς τραπέζης,
ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν εὐλογία… νὰ πέσει ἡ εἰκόνα στὸ κεφάλι του.
Καὶ ὄχι μονάχα δὲν τὸν τραυμάτισε, ἀλλὰ τὸν δρόσισε, γεμίζοντάς τον μὲ μιὰπρωτόγνωρη σιγουράδα καὶ γαλήνη.
Τὰ μετέπειτα τὰ ἀντιλαμβάνεσθε…
Ὁ γάμος ἐτελέσθη πανηγυρικῶς στὸν πλησιέστερο ἐνοριακὸ ναό, ἀφοῦ ἐξομολογήθηκε ἡ εὐσεβὴς κόρη μὲ συντριβὴ τὸ ἁμάρτημα τῆς ἀπογνώσεώς της καὶ ἀφοῦ ἔλαβε συνάμα καὶ τὸν ἀναγκαῖο κανόνα.
Ἕως τῆς σήμερον ζοῦν βίον πνευματικὸν καὶ ἀγαπητικὸν μὲ τὴν χάριν τῆς βοηθείας τοῦ ἁγίου Φανουρίου. Προσοχή!
Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἦταν μοναδικὸ καὶ μεμονωμένο. Τώρα, γιατί καὶ πῶς ὁ Θεὸς δὲν τὴν τιμώρησε, ἀλλὰ τὴν συνέτρεξε κιόλας, δὲν τὸ γνωρίζουμε.
Ἴσως εἶδε μέσα στὴν ψυχή της ἴχνη τιμιότητας.
Δὲν συνιστᾶται ἑπομένως στὶς ἀνύπανδρες νὰ τὸ ἐπαναλάβουνε!
Παρόμοια , θὰ ἔλεγα, περίπτωση, προϊὸν ὅμως εὐλαβείας καὶ ὄχι ἀπελπισίας, συνάντησα πρὶν ἀπὸ δέκα χρόνια σχεδὸν σὲ ἕνα εὐχέλαιο ποὺ ἐτέλεσα, ὅταν μία κοπέλα νεαρή, ὀρφανὴ καὶ ἀνύπανδρη, λυπημένη κατάφορα ἀπὸ
μία ἐνοχλητικὴ ἀρρώστια ποὺ τὴν ταλάνιζε, ἀποφάσισε νὰ κάνει δωρεὰ ἕνα ὁλόχρυσο καντήλι, ἀξίας ἄνω τῶν 20.000 ευρώ, σὲ κάποιον ἀγαπητό της ἅγιο, ἀποταμιεύοντας γιὰ πολὺν καιρὸ μεγάλο μέρος ἀπ᾿ τὸν πενιχρὸ μισθό της καὶ στερῶντας τὸν ἑαυτό της ἀπὸ πολλὰ γιὰ πολλοὺς αὐτονόητα.
Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ γνωριστεῖ μὲ τὸν νεαρὸ χρυσοχόο λεπτουργὸ καὶ κατασκευαστὴ τῆς πανέμορφης
κανδήλας καὶ νὰ προχωρήσουν ἔπειτα σὲ γάμο.
Ἀπ᾿ ὅσο ξέρω, ἡ κοπέλα πλέον εἶναι ὑγιὴς καὶ ἔχουν ἀποκτήσει μιὰ εὐλογημένη καὶ χαρούμενη οικογένεια μὲ δυὸ παιδιά.
More Read
Από το βιβλίο : ” Ἅγιοι ποὺ γελοῦν καὶ περιγελοῦν τὴν ματαιότητα.”
Πατέρας Διονύσιος Ταμπάκης
ΒΟΉΘΕΙΆ ΜΑΣ
