Παρά τις φθορές κ τις αναταράξεις που φέρνει κάθε σεισμός, τόσο στο φυσικό όσο κ στο πνευματικό μας περιβάλλον, συναντάμε πάντα την πρόσκληση προς την πίστη κ την ελπίδα. Ο σεισμός, ως φυσικό φαινόμενο, θυμίζει πως όλα στη γη υπόκεινται σε αλλαγές κ ανακατατάξεις, αλλά μέσα σ’ αυτή την αβεβαιότητα, οι λόγοι της παράδοσης κ της θρησκείας μπορούν να γίνουν φάροι, που μας οδηγούν μες από τη θλίψη κ τον φόβο.
Στην καρδιά της χριστιανικής παράδοσης ακούγεται το παρηγορητικό κάλεσμα του Αγίου Ιωάννη Χρυσόστομου προς τους κατοίκους της Αντιοχείας: «Χριστός μεθ’ ημών, στήτω». Αυτά τα λόγια δεν είναι απλά μια αναφορά στην Παρουσία του Χριστού, αλλά μια ισχυρή διαβεβαίωση ότι, παρά τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης κ τις καταστροφές που φαίνεται να επιτίθενται στην ύπαρξή μας, ο Θεός βρίσκεται ανάμεσά μας, αμετάβλητος κ παντοτινός. Είναι μια πρόσκληση για εμπιστοσύνη κ μια υπενθύμιση πως μες στις μεγαλύτερες δοκιμασίες, η πνευματική μας δύναμη μπορεί να αντέξει κ να αναγεννηθεί.
Ο σεισμός (όπως κ η ζωή) φέρνει μαζί του στιγμές θλίψης αλλά κ ευκαιρίες για ανανέωση. Όταν οι δυνάμεις της φύσης αναστατώνουν τα θεμέλια των πόλεων κ των νησιών, η πίστη μας δοκιμάζεται, ωστόσο κ καλλιεργείται. Ο Αιώνιος Λόγος «Χριστός μεθ’ ημών, στήτω» λειτουργεί σαν άγκυρα στις θύελλες της ζωής, προσφέροντας σταθερότητα κ ένα παράδειγμα αντοχής, που μας καλεί να κοιτάξουμε πέρα από το προσωρινό χάος κ να αναζητήσουμε την αιώνια αλήθεια, που βρίσκει τη ρίζα της στην παρουσία του Θεού.
Σκεφτείτε, λοιπόν, σε στιγμές που ο κόσμος γύρω μας φαίνεται να τρέμει, να σείεται κ να διαλύεται, να αναλογιστούμε τη σημασία του ότι ΔΕΝ είμαστε ποτέ μόνοι. Κάθε δόνηση της γης, όσο απρόβλεπτη κ καταστροφική κ αν φαίνεται ή κι αν είναι, μπορεί να μετατραπεί σε εσωτερική φλόγα, που καίει το σκοτάδι του φόβου κ της απελπισίας. Ο Θεός, μες από το δικό Του μυστήριο κ την αιώνια του παρουσία, μς καλεί ν’ αναγνωρίσουμε τη δύναμη της πίστης, που παραμένει ακλόνητη, παρά τις καταιγίδες του χρόνου.
Σε κάθε καταστροφή υπάρχει μια κρυμμένη ευλογία: μια ευκαιρία για αναγέννηση κ εσωτερική ανανέωση. Όπως οι κάτοικοι της Αντιοχείας, που, εν μέσω της αναστάτωσης, άκουσαν τον Χρυσόστομο να τους υπενθυμίζει την παρουσία του Χριστού, έτσι κ εμείς καλούμαστε να επιτρέψουμε στη θρησκευτική μας παράδοση να μας καθοδηγήσει. Η λέξη «στήτω» είναι δήλωση θέλησης για σταθερότητα και μια υπόσχεση πως, όσο κ αν τρεμοπαίζουν τα θεμέλια του κόσμου, ο Χριστός βρίσκεται ανάμεσά μας για να μας στηρίξει, να μας καταπραΰνει κ να μας εμπνεύσει, αρκεί να Τον ακολουθήσουμε.
Αυτή η πίστη δεν είναι μια παθητική αποδοχή όσων γίνονται, αλλά μια ενεργή συμμετοχή σε όσα γίνονται!!! Μια πρόκληση ν’ αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες με θάρρος κ αποφασιστικότητα. Ο σεισμός μάς διδάσκει ότι, παρ’ όλο που το εξωτερικό περιβάλλον μπορεί να διαλύεται, η εσωτερική μας πνευματικότητα, όταν εδραιώνεται στην αγάπη κ τη χριστιανική, ορθόδοξη πίστη, παραμένει ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΗ. Ο χριστιανικός στοχασμός μάς ενθαρρύνει να δούμε την κάθε δυσκολία όχι ως τέλος, αλλά ως αρχή μιας νέας περιόδου ελπίδας.
Έτσι, όταν τα εμπόδια φαίνονται ανυπέρβλητα κ οι δονήσεις του κόσμου γύρω μας μάς αφήνουν χωρίς αναπνοή, ας θυμηθούμε τα λόγια του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου κ ας επιτρέψουμε στη φλόγα της πίστης να μας φωτίσει. “Χριστός μεθ’ ημών, στήτω”: μια διαβεβαίωση ότι, ακόμα κ μέσα στον πιο κατακλυσμιαίο σεισμό, η αγάπη κ η χάρη Του στέκουν αδιαμφισβήτητα. Μες απ’ αυτή την αναγνώριση, βρίσκουμε δύναμη ν’ ανεγερθούμε, ν’ αναγεννηθούμε κ να προχωρήσουμε, με την πεποίθηση ότι κάθε καταιγίδα συνοδεύεται από το υποσχόμενο φως της αναγέννησης του Χριστού μας !!!
Χριστός μεθ’ ημών, ΣΤΗΤΩ !!!
More Read
Με τιμή, Μαρία • Ορθόδοξα Σκιρτήματα
