Βρέθηκε σε έναν πολύ μεγάλο δρόμο τον οποίο βάδιζε πάρα πολύς κόσμος.
Όλοι προχωρούσαν αμέριμνοι .
Άλλοι γελούσαν, άλλοι τραγουδούσαν, άλλοι χόρευαν,
έως ότου ο δρόμος ειχε μια πολύ απότομη στροφή
“πέταλο “θα λέγαμε , όπου εκεί με το που έμπαινε κανείς, άλλαζε το σκηνικό.
Εκεί λοιπόν στην στροφή, υπήρχαν κάποιοι πανύψηλοι αράπηδες, όπου άρπαζαν τους σαστισμένους ανθρώπους, και αφού τους έσφαζαν,
τους πετούσαν σε ένα βάραθρο .
Ο ιερεύς μόλις είδε αυτό το φοβερό θέαμα,
άρχιζε να φωνάζει δυνατά λέγοντας την λέξη
ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ.
Τότε ένας απ τους αράπηδες γύρισε πίσω και ρώτησε τον ιερέα.
Τι είπες;
Και κείνος απάντησε:
Χριστέ μου ,είπα.
Τότε ο αράπης φωναζει:
Πάρτε τον αυτόν από δω.
Γυρίστετον πισω γιατί εχουμε εντολή να μην ακουμπάμε όποιον λέει αυτό το Όνομα.
Πράγματι.
Όπως λέγει η Αγία Γραφή δια του στόματος Ιωήλ του προφήτου και Αποστόλου Πέτρου
, ” Όποιος επικαλεστεί το Όνομα του Κυρίου, θα σωθεί “.
Ας πάρουμε όλοι ένα κομποσχοινάκι
(εγώ το λέω κινητό του Ουρανού ),
και είτε περπατάμε είτε ταξιδεύουμε
η πίνουμε τον καφέ μας, να επικαλουμαστε απλά το Σωτήριο Όνομα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού δια της ευχής
“ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ “.
“ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ “.
Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου,
ει μή δια Πνεύματος Αγίου.
Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που λέμε την ευχή,
είμαστε μέσα στην Χάρη του Παναγίου Πνεύματος,
διότι εν τη απουσία του, δεν θα μπορούσαμε να πούμε ούτε μία λέξη απ την ευχή.
Θέλετε αυτό που σας λέω να το διαπιστώσετε;
Πείτε σε έναν αιρετικό να πει την ευχή! !!!!
Την γλώσσα να του τραβάτε με την πένσα,
την ευχή δεν θα την πει! !!!!!
Γιατί;
Διότι ουδείς αιρετικός δεν έχει ούτε την ελάχιστη χάρη, καθότι κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη είναι
ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!
Κάποτε ρώτησα κάποιον πλανεμένον.
Την ευχή του Ιησού την λες;
Αμέσως ταράχτηκε και με έντονο ύφος μου λέει :
Όχι δεν την λέω εγώ αυτή. Λέω άλλες προσευχές …..
Για ποιο λόγο τώρα θα σας πω βάπτισα το κομποσχοίνι “κινητό του Ουρανού”…
Βλέπω στο δρόμο, τους πάντες.
Νέους -γέρους -και παιδιά καλωδιομένους,
με ακουστικά, και κινητά να περπατούν και να παραμιλούν 😃.
Ε είπα τουλάχιστον όταν περιπατούμε, ας μην κρατάμε τα κινητά της γης,
αλλά τα κινητά που εκπέμπουν σε ουράνιες συχνότητες! !!!!
Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ :
ΤΟ ΕΞΠΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ.
ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΛΕΜΕ.
Ierousalaim Israel
Στη Σκήτη της Αγίας Άννας, ό Μοναχός Προκόπιος από την Καλύβα «Εισόδια της Θεοτόκου» είχε μεγάλη επιθυμία να μάθει μουσικά, για να δοξολογεί κι αυτός το Θεό, όπως και οι άλλοι αδελφοί.
Επειδή όμως ήταν λίγο παράφωνος αποφεύγανε οι Πατέρες να τον μάθουν μουσικά.
Ό αδελφός Προκόπιος είχε χάρισμα από το Θεό λάβει να λέει ακατάπαυστα την ευχή το «Κύριε Ίησοϋ Χριστέ υιέ του Θεού ελέησόν με τον αμαρτωλό»
και στο αριστερό του χέρι κρατούσε πάντα το κομβοσχοίνι, το όποιο δεν αποχωριζόταν ποτέ.
Μια μέρα, ήταν πολύ λυπημένος, πού δεν μπορούσε να βρει κανένα για να τον μάθει μουσική
και συλλογιζόμενος αυτό το πράγμα, από την πολύ του λύπη, είχε σταματήσει να λέει την ευχή.
Ξαφνικά παρουσιάζεται μπροστά του ένας σεβάσμιος, αλλά άγνωστος σ’ αυτόν γέροντας
ό όποιος του είπε
: «Αδελφέ Προκόπιε, τι έχεις κι είσαι τόσο λυπημένος; τι σε απασχολεί;
Ό Προκόπιος του απάντησε
: «τι να έχω γέροντα, να, θέλω κι εγώ να μάθω λίγα μουσικά και δε βρίσκεται κανένας να με μάθει,
γιατί μου λένε πώς είμαι λίγο φάλτσος».
Ό ασπρογένης γέροντας τότε του είπε
: «Γι’ αυτό κάθεσαι και στενοχωριέσαι καημένε, εγώ θα σε μάθω μουσικά και θα σε κάνω να γίνεις ό καλύτερος ψάλτης του Αγίου Όρους,
θα κελαηδάς σαν το καλύτερο αηδόνι, αλλά θέλω κι εσύ να μου κάνεις μια χάρι».
«Δηλαδή τι ζητάς από μένα, του είπε ό Προκόπιος, θέλεις να σε πληρώσω;
Εγώ ότι θέλεις θα σου δώσω!».
Τότε ό ασπρογένης του είπε
: «Ή πληρωμή ή δική μου είναι να πετάξεις από τα χέρια σου αυτό πού λέτε κομποσχοίνι
και να πάψεις να λες αυτό πού λέτε ευχή και θα σε μάθω ‘γώ, ότι θέλεις».
Ό Μοναχός Προκόπιος άμα άκουσε αυτά κατάλαβε πώς ό φαινόμενος δεν ήταν Μοναχός,
άλλα ό παμπόνηρος Δαίμονας, πού ήθελε νά τον κάνει να σταματήσει την προσευχή,
και αμέσως έκαμε το σταυρό του και είπε
: «Υπάγε οπίσω μου Σατανά παμπόνηρε, δε μου χρειάζονται τα μουσικά σου και οι πονηρές και οι καλοσύνες σου»
κι ό Δαίμονας έγινε άφαντος.
Άπ’ αυτό μαθαίναμε πόσο ό Διάβολος φοβάται το κομβοσχοίνι, για το οποίο καλά λένε οι Πατέρες ότι είναι το όπλο του χριστιανού κατά του Διαβόλου
και την ευχή, ή οποία καίει τον Δαίμονα.
Ενώ τους ψάλτες δεν τους φοβάται τόσο και δεν τους υπολογίζει
, γιατί, εύκολα με το ψάλσιμο αφαιρούνται από την προσευχή και πέφτουν στον εγωισμό και την υπερηφάνεια!
πηγη www.vimaorthodoxias.gr
Πολυξένη Ρέρρα