Κάποιος αγράμματος μοναχός δεν ήξερε καμία προσευχή να πει. Του λέει ο γέροντας:
Αφού δεν μπορείς να μάθεις κάποια προσευχή να λες το: «Θεοτόκε Παρθένε Χαίρε»
Γέροντα, ούτε αυτό μπορώ να το πω…
Ε, τότε λέγε μόνο το: «Χαίρε Μαρία»…
Αυτό μπορώ να πω! Αυτό μπορώ να το μάθω, είπε ο μοναχός.
»Χαίρε Μαρία» έλεγε ο μοναχός καθημερινά, χιλιάδες φορές.
Ο διάβολος του παρουσιάστηκε μια μέρα και του είπε: Σταμάτα να λες αυτήν την προσευχή, γιατί δεν μπορώ να σε πλησιάσω..
Κοιμήθηκε ο γέροντας και το θάψανε. Στο τάφο του μετά από καιρό άνθισε μόνο του ένα λουλούδι. Ανοίξανε τον τάφο να δούνε και είδαν παραδόξως, ότι είχε ρίζα την καρδιά του μοναχού, η οποία δεν είχε λιώσει και έγραφε πάνω σε αυτήν: «Χαίρε Μαρία» με χρυσά γράμματα!
Έμεινε στην ιστορία ο μοναχός αυτός ως ο «Χαίρε Μαρίας».
Χαίρε η Ουράνιον Άρτον,
δεξαμενη γαστρι!
Χαίρε η λαμπάδα η αστραψασα ήλιον!
Χαίρε Παμμακαριστε, Αγνή,
Αειπαρθενε🙏🙏🙏