ΑΙΡΕΣΕΙΣ.. ΟΙ ΜΕΘΟΔΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΌΛΟΥ.. Συζητούσα μια μέρα λέει μια πνευματική κόρη με τον Γέροντα Πορφύριο για τις αιρέσεις κι εκείνος μου διηγήθηκε:
“Μια φορά ήλθε σε μένα μια καλή κοπέλα,
μορφωμένη, από καλό σπίτι και χριστιανή, πήγαινε μάλιστα και σε χριστιανική οργάνωση.
Μου είπε ότι της προξενεύουν έναν πολύ καλό κύριο, σοβαρό, πλούσιο, μορφωμένο, μόνο πού ήταν μασόνος.
Με ρώτησε τι να κάνει.
Της είπα να μην τον πάρει, αφού ήταν μασόνος.
Άρχισε να μου λέει, ότι είναι πολύ καλός χαρακτήρας και γι’ αυτό θα μπορέσει να τον προσελκύσει στο Χριστό.
Της είπα ότι δε θα μπορέσει να πετύχει τίποτε.
Δε με άκουσε και τον παντρεύτηκε.
Από τότε δεν ξαναήρθε για πολλά χρόνια…
Ώσπου μια μέρα, έφθασε με τον άνδρα της και το παιδί της.
Μπήκε μόνη της στο κελί μου.
Τη ρώτησα, πώς τα περνάς;
Μου είπε καλά.
Κάθε πότε πηγαίνεις για εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία;
Περίπου κάθε χρόνο.
Κάθε πότε πάς στην Εκκλησία;
Κάπου κάπου, αραιά.
Τη ρώτησα και μερικά άλλα και πήρα ανάλογες απαντήσεις.
Της λέω:
Φώναξε τον άνδρα σου.
Ήρθε ο άνδρας της με το παιδί τους.
Είπα στον άνδρα της: Ξέρεις, η γυναίκα σου, πριν σε παντρευτεί, με βεβαίωσε ότι θα σε κάνει χριστιανό αλλά βλέπω, ότι εσύ την έκανες μασόνα».
Γέροντα, ρώτησα, συνεχίζει η πνευματική του κόρη … πώς πίστεψε αύτη η γυναίκα ότι θα… κάνει το μασόνο χριστιανό, αφού η μασονία πολεμά ανοιχτά το χριστιανισμό;
Μου απάντησε:
– «Όχι, αυτό τον πόλεμο τον κάνουν οι άλλοι.
Οι μασόνοι κάνουν κρυφό πόλεμο, γι’ αυτό είναι επικίνδυνοι.
Δε σου λένε μη κάνεις το Σταυρόν σου, μη πάς στην Εκκλησία, ή στην εξομολόγηση.
Σου λένε πήγαινε,
αλλά έλα και σε μας.
Σέ επηρεάζουν σιγά σιγά, έτσι πού να μην καταλάβεις ότι, από κάποια στιγμή και μετά, έπαψες στην πραγματικότητα να είσαι χριστιανός και έγινες μασόνος».
Ο Γέροντας γνώριζε, όχι μόνο το περιεχόμενο των αιρέσεων,
αλλά καί «τάς μεθοδείας του διαβόλου»,
και εφιστούσε την προσοχή των χριστιανών, για να μην παγιδευτούν καί ηττηθούν στον αγώνα τους «προς τάς αρχάς, προς τάς εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου,
προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις».
(Από το βιβλίο: «Κοντά στο Γέροντα Πορφύριο» του Κ. Γιαννιτσιώτη)
Η δύναμη μας πάντα ο Σταυρός..!
Όπως σε ένα έγγραφο, όταν δεν αποτυπώνεται σωστά η σφραγίδα, το έγγραφο δεν έχει ισχύ και είναι άκυρο,
έτσι και ο Σταυρός που δεν κάνουμε σωστά, δεν είναι Σταυρός !
Πρέπει να γίνεται σωστά!
Μέτωπο, κοιλία και στις 2 ωμοπλάτες.
Ο Σταυρός που κάνουμε, συμβολίζει και την δική μας σταύρωση,
την σταύρωση των παθών και του θελήματός μας.
Δυστυχώς οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν την δύναμη του σταυρού και κάνουν ένα Σταυρόν , που μόνο Σταυρός δεν είναι.
Κινούν τα χέρια τους, λες και ανακατεύουν τον αέρα ή σαν να δέρνουν τον αέρα.
Κάνουν ένα Σταυρόν ανάποδο, ένα σύμπλεγμα, ένα ορνιθοσκάλισμα!
Είναι μεγάλη βλασφημία αυτό το πράγμα!
Από τους 1000 που κάνουν τον Σταυρόν τους στην Εκκλησία,
μόνο οι 2 τον κάνουν σωστά…
Ο διάβολος δεν φοβάται τον Σταυρόν αυτόν καθ’ αυτό,
όταν γίνεται από τα χέρια ανθρώπου, που είναι αμετανόητος και δεν έχει οργανική σχέση με τον Χριστό.
Πόσες μάνες σταυρώνουν το βράδυ τα παιδιά τους όταν εκείνα πέφτουν να κοιμηθούν,
εντούτοις δεν πιάνει ο Σταυρός τους, διότι το χέρι τους είναι ματωμένο, από τα άλλα παιδιά που έχουν σκοτώσει, με τις εκτρώσεις.
Φοβάται νομίζετε ο διάβολος από τα ματωμένα χέρια των μανάδων αυτών;
……
Όταν όμως ο άνθρωπος έχει μυστηριακή σχέση με τον Χριστό, βρίσκεται εν μετανοία εξομολογείται και πιστεύει αυτό που κάνει,
τότε το σχήμα αυτό αξιοποιείται και ο σατανάς φρίττει και φεύγει…!!
(Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυξ+)
