Οι πραγ­μα­τι­κοί πι­στοί δεν μέ­νουν στον εαυ­τόν τους, αλλά προ­λαμ­βά­νουν και ”διορ­θώ­νουν” την αμαρ­τία του άλ­λου..

mike
By
235 Views
2 Min Read

Εί­ναι υπο­χρε­ω­μέ­νος ο Χρι­στια­νός να νου­θε­τεί τον πλη­σί­ον του που αμαρ­τά­νει, με σκο­πό να διορ­θω­θεί και όχι για κα­νέ­ναν άλλο λόγο.

Μέ­χρι και την κα­λη­μέ­ρα να του κό­ψει, με σκο­πό να διορ­θω­θεί. Και αν τε­λι­κά δεν διορ­θώ­νε­ται, τον αφή­νει στην ησυ­χία του, ωστό­σο εκεί­νος έκα­νε αυτό που έπρε­πε.

Αυτό βέ­βαια, πρέ­πει να γί­νε­ται με διά­κρι­ση και αγά­πη, ώστε να μην πα­ρου­σιά­ζε­ται σαν δά­σκα­λος, και προ­ϋ­πο­θέ­τει ότι και η δική του η ζωή εί­ναι φω­τει­νή και ακέ­ραια, ώστε να μην του προ­σά­πτουν πράγ­μα­τα και αμαρ­τί­ες, που αυ­τός υπο­δει­κνύ­ει σ’ αυ­τούς..

Πώς όταν βλέ­που­με μια πα­ρα­νο­μία, την κα­ταγ­γέλ­λου­με στην αστυ­νο­μία με σκο­πό να πια­στεί ο δρά­στης, το ίδιο πρέ­πει να κά­νου­με, όταν υπο­πέ­σει στην αν­τί­λη­ψή μας κά­ποια ατα­σθα­λία-αμαρ­τία κά­ποιου συ­ναν­θρώ­που μας..

Αλί­μο­νο στους αν­θρώ­πους εκεί­νους, που βρί­σκον­ται δί­πλα σε ετοι­μο­θά­να­τους αν­θρώ­πους και δεν με­ρι­μνούν, ώστε να τους εξο­μο­λο­γή­σουν και να τους Κοι­νω­νή­σουν.

Θα πρέ­πει επί­σης να λει­τουρ­γή­σουν δια­με­σο­λο­βα­τι­κά, ώστε με αν­θρώ­πους που δεν είχε κα­λη­μέ­ρα ο ετοι­μο­θά­να­τος, να τους συμ­φι­λιώ­σει.

Θα δώ­σουν μια μέρα λόγο αυ­τοί που δεν ερ­γά­ζον­ται με αυ­τόν τον τρό­πο, για­τί έχουν με­γά­λη ευ­θύ­νη!

Γι΄αυτό και λέω, ότι κατά την μέρα της κρί­σης, θα βρε­θούν να κρέ­μον­ται πολ­λά μεν­τα­γιόν στο λαι­μό μας, πέ­ραν των δι­κών μας αμαρ­τιών.

Μην ξε­χνά­με εκεί­νο που έλε­γε ο Άγιος Ιά­κω­βος ο Αδελ­φό­θε­ος: Εκεί­νος που μπο­ρεί να κά­νει το καλό και δεν το κά­νει, αμαρ­τία δια­πράτ­τει.

Δημήτριος Παναγόπουλος ο ιεροκήρυκας +

Ηλιας Καλλιωρας

add
TAGGED:
Share This Article
Δεν υπάρχουν Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση