Ο κ. Ανδρέας Βοσκού από την Κύπρο, πρώην αστυνομικός, κατέθεσε τα εξής:
«… Είχα βγάλει υποδερμικά στο μέτωπο ένα πολύ μεγάλο σπυρί, το οποίο στην Κύπρο αποκαλούμε «γαιματά». Ήταν σχεδόν στο κέντρο του μετώπου μου, πάνω από την άκρη του αριστερού μου φρυδιού. Ήταν τόσο μεγάλο που από το πρήξιμο είχε σχεδόν κλείσει το αριστερό μου μάτι. Πήγα σε δυό γιατρούς, οι οποίοι μου έδωσαν φαρμακευτική αγωγή και μου είπαν ότι σε περίπτωση που η μόλυνση δεν υποχωρούσε, θα χρειαζόταν εγχείρηση. Τότε προφανώς από Θεία Πρόνοια, ήρθε στα χέρια μου ένα βιβλίο με τον βίο του μακαριστού Γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη. Όταν το τελείωσα, ασπάστηκα κάποιες φωτογραφίες του και τον παρακάλεσα να έρθει με την Κάρα του Οσίου Δαυίδ να μου διαβάσει ευχή για να γιατρευτώ. Αμέσως μετά ξάπλωσα «μπρούμυτα» στο κρεββάτι μου και ενώ βρισκόμουν σε μία κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου παρουσιάστηκε ο μακαριστός Γέροντας.
Μόλις ακούμπησε το πετραχήλι στο κεφάλι μου παρουσιάστηκε ένας ολόμαυρος σατανάς, φρικτός στην όψη και άρχισε να φωνάζει:
-Μην τον αγγίζεις, είναι δικός μου.
Ο σατανάς άρχισε να λέει διάφορες αμαρτίες που έκαμα. Ο πάτερ Ιάκωβος του ανταπάντησε ότι οι αμαρτίες που ανέφερε συγχωρέθηκαν με την εξομολόγηση. Ο σατανάς συνέχισε να φωνάζει ότι ήμουν δικός του και ότι είχα και αμαρτίες που δεν εξομολογήθηκα. Ο πάτερ Ιάκωβος του απάντησε ότι αυτές εξαργυρώθηκαν με καλές πράξεις και ελεημοσύνες, ακουμπώντας δε την παλάμη του στη ράχη μου με πρόσταξε να ειπώ ότι είμαι σεσωσμένος. Εγώ από τον φόβο μου δεν μπορούσα να μιλήσω και ο πάτερ Ιάκωβος με πρόσταξε για δεύτερη φορά να ειπώ ότι είμαι σεσωσμένος πιέζοντας την παλάμη του στην ράχη μου. Προσπάθησα να ειπώ ότι είμαι σεσωσμένος, όμως ο φόβος δεν με άφηνε. Ο πάτερ Ιάκωβος με πρόσταξε για τρίτη φορά επιτακτικά να πω ότι είμαι σεσωσμένος πιέζοντας δυνατά την παλάμη του στην ράχη μου. Εγώ με δυσκολία και συλλαβιστά είπα· «είμαι σωσμένος» και τότε ο σατανάς βγάζοντας μία κραυγή εξαφανίστηκε. Τότε ο πατήρ Ιάκωβος μου διάβασε ευχή, με ευλόγησε με το σημείο του Σταυρού και έφυγε.
Όταν ξύπνησα το πρωί αισθανόμουν ακόμα το άγγιγμα της παλάμης του μακαριστού π. Ιακώβου στην ράχη μου. Πήγα στον νιπτήρα και κοίταξα το πρόσωπό μου στον καθρέπτη. Μόλις άγγιξα ελαφρά το σπυρί αυτό έσπασε και βγήκε άσπρο πύο που έμοιαζε σε σχήμα και μέγεθος με τσιγάρο. Το φούσκωμα είχε υποχωρήσει τελείως. Πίεσα ξανά ελαφρά, για να βγάλω τυχόν υπολείμματα πύου, όμως έτρεξαν μόνο 2- 3 σταγόνες υγρού που έμοιαζε με νερό. Ακολούθως, πήγα στην κουζίνα όπου βρισκόταν η σύζυγός μου και έπλενε πιάτα. Της διηγήθηκα το θαύμα και της ανέφερα ότι νοιώθω ακόμα το άγγιγμα του Οσίου πατρός Ιακώβου στην ράχη μου. Ανασήκωσα την φανέλα που φορούσα και μόλις της έδειξα την ράχη μου, έβγαλε μία κραυγή από έκπληξη και αναφώνησε:
-Παναγία μου, φαίνονται ολοκάθαρα η παλάμη και τα δάκτυλα στη ράχη σου.
Το αποτύπωμα αυτό παρέμενε στην ράχη μου για τρεις ημέρες».
Αστρομερίτης Κύπρος, 20 φεβρουαρίου 2015
***
Θαυμαστή διάσωση αεροπλάνου από τον Άγιο Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη
Το 2002, με μια πτήση της Ολυμπιακής, πηγαίνοντας από Ελλάδα για Αμερική
“Πριν αρχίσουμε να διασχίζουμε τον ατλαντικό ωκεανό πέσαμε σε καταιγίδα.
Κεραυνός χτύπησε το τζάμι του πιλοτηρίου και το ράγισε.
Χτύπησε αμέσως το σήμα “προσδεθείτε” και έγινε συμπίεση. Δηλαδή πέφταμε, χάναμε ύψος και φτάσαμε γύρω στα 18000 πόδια. Πολύ χαμηλά για την πτήση μας.
Το πλήρωμα έβαζε χαρτόνια στο τζάμι, για να κρατά αντίσταση για να μην φύγει τελείως το τζάμι.
Όταν άναψε “προσδεθείτε”, έκανα την προσευχή μου και επικαλέστηκα τον πατήρ Ιάκωβο και τον Όσιο Δαυίδ…
Είχα τις εικονίτσες τους πάντα μαζί μου και τις κράταγα στα χέρια μου εκείνες τις δύσκολες στιγμές και τους παρακαλούσα πολύ έντονα.
Ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω. Καθόμουν στην τρίτη σειρά στην business class στο παράθυρο στην αριστερή μεριά του αεροπλάνου.
Και βλέπω ξαφνικά μέσα από τα σύννεφα να βγαίνει πετώντας ο πατήρ Ιάκωβος!!!
Τα ράσα του είχαν φουσκώσει από τον αέρα σαν ομπρέλα και είχε το δεξί του χέρι ψηλά με ανοιχτή παλάμη ερχόμενος προς στο αεροπλάνο…
Τις στιγμές της πτώσεως έβαλε το χέρι του στην κοιλιά του αεροπλάνου και το κράτησε στη χούφτα του μέχρι που τον σταθεροποίησε. Αφού το σταθεροποίησε στην πορεία του, χάθηκε μέσα στα σύννεφα από την ίδια μεριά πού ήρθε….
Ήταν κάτι το συγκλονιστικό!!!
Μοναδική εμπειρία και χαρά που βλέπεις το πόσο ζωντανή είναι η πίστη σου και πόσο κοντά μας είναι οι άγιοι μας! Πόσο ζωντανοί είναι! Δοξάζω τον Θεό αν και δεν είχα την ευτυχία να τον γνωρίσω και τον είδα τόσο θαυμαστά αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές της πτώσεως.
Χανόμασταν γύρω στους διακόσιους πενήντα ανθρώπους. Ήμασταν στο έλεος του Θεού. Ο Γέροντας έκανε το θαύμα του…”
Δημήτριος Δραγάτσικας, από την Κοζάνη, κάτοικος ΗΠΑ.”…)
https://amfoterodexios.blogspot.gr/2017/02/superman-250-18000.html
*Ἡ εἰκόνα, ἁγιογραφήθηκε ἀπὸ τὸν ἁγιογράφο Κωνσταντίνο Λυτρίδη τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2024 σύμφωνα μὲ τὶς ὑποδείξεις τοῦ πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.
***
