ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΣΑΓΜΑΤΑ γιορτάζει 11 Ιουνίου
Μα όποιος στην πίστη κρατηθείς και τον Χριστό αγαπήσεις,
χαράς τονέ τον Χριστιανό όπου θα μαρτυρήσει.
Βάζω σφραγίδα ο Αρχηγός την χάρη μου απλώνω,
να δώσω λόγια Άγια τον Θεϊκό μου νόμο.
Να δώσω σου θεία τροφή πνευματική πορεία, να
γράψεις και πάλι στο χαρτί γραφή την Ουρανία.
Δίνω σου θεία έμπνευση χάρη πολύ μεγάλη, να
παίρνεις τα ευφρόσυνα και του Ουρανού λογάρι.
More Read
Ετούτες οι αναλαμπές είναι Θεού στολίδι, να
σου μιλάνε οι ψυχές από του Ουρανού την πύλη.
Και εσύ να γράφεις με στυλό την Θεία διδαχή τους, το πώς εζήσανε στην
Γης και επήρανε το ΦΩΣ ΚΥΡΙΟΥ.
Χαρά μεγάλη αιώνια τώρα τους πλημμυρίζει, γιατί
εποθούσανε το Φως του Ουρανού την πύλη.
Λίγος αγώνας μες στην γης μα αιώνια κερδίζεις,
τα άφθαρτα τα ατέλειωτα χαρά σε πλημμυρίζει
Εξ’ ουρανού κατέρχομαι να δώσω σου ομιλία
ο Άγιος Λουκάς όπου είμαι Γιατρός και δίνω θεραπεία.
Ο Κύριος με διάταξε γραφή να σου δωρίσω, να
γράψεις λόγια και από εμέν και να σε ευχαριστήσω.
Παίρνετε δύναμη πολύ και χάρη ευλογίας, διά
να προχωράτε στην ζωή σε αληθινή θρησκεία.
Την πίστη να ριζώσετε βαθειά στο καρδιακό σας,
να μην μπορέσει ο εχθρός να πάρει το μυαλό σας.
Να μην του δίνετε αφορμή διά να σας σε κερδίσει,
και αιώνια στην κόλαση παιδιά μου να σας κλείσει.
More Read
Γιατί και εμένα επολέμησε με τόση δα μανία, διά να αρνηθώ η τον Χριστό.
Πολύ με εβασάνισαν, μα ζήταγα υπομονή από το Θεό Πατέρα.
Διά να με ελεήσει διά να αρνηθώ η του εχθρού την πάλη,
όπου και συνεχώς με πάλευε μα ωσάν άγριο λιοντάρι.
Μία μεγάλη θύελλα περνούσα στην ζωή μου, μα
εγώ δεν τον αρνήθηκα τον Μέγα Λυτρωτή μου.
Εδόξαζα τον πάντοτε την ημέρα και την νύχτα,
και αφιερώθηκα σε αυτόν και μούδινε βοήθεια.
Την χάρη του αισθανόμουνα επέρναγε από την καρδιά
μου, και εγώ γλυκά του μίλαγα να σώσει τα παιδιά μου.
Και όλο τον κόσμο να φρουρεί και όλους τους πονεμένους,
τους άρρωστους και δυστυχείς και ταλαιπωρημένους.
Και όλο προσευχόμουνα φάρμακο να δωρίσει, σε
όλους όπου και υποφέρουνε διά να τους βοηθήσει.
Γιατί επονούσε και εμέν το σώμα το δικό μου,
γι’αυτό και εγνοιαζόμουνα διά τον συνάνθρωπο μου.
Να δίνω του παρηγοριά στον πόνο όπου και επονούσε,
να δίνω του Θεού χαρά την πίστη διά να αποκτούσε.
Με του Θεού το χάρισμα μού δωσε αυτήν την νίκη.
Γιατρός να γίνω άριστος, διά να θεραπεύω σώμα
Ψυχή τα δυο μαζί χωρίς του χρήματος συμφέρω.
Γιατί ήμουνα πάντα πρόθυμος σε ετούτο το καθήκον,
διά να εγχειρίζω τις πληγές του κάθε πονεμένου,
και να του δίνω την χαρά στο χείλη του το γέλιο.
Γιατί το χέρι του Θεού κρατούσε το νυστέρι το δικό
μου και εγχείριζα με επιτυχία τον κάθε πονεμένο.
Και έβρισκε και πάλι την υγεία του, με του Θεού την χάρη.
Με προσευχής ανάματα, όπου και έδιδα στο όνομα του.
Και ο Θεός με εχαρίτωσε με θαύματα να κάνω, και
ακόμα για να είμαι στην ζωή μα πριν εγώ πεθάνω.
Μαζί του εγώ αντάμωνα και μου έδιδε κουράγιο,
με ευλογούσε συνεχώς με το δεξί του χέρι, και
μου έδιδε την χάρη του και έπιανα το νυστέρι.
Και εγχειρίζαμε μαζί τα τραύματα του πόνου, και
οι ασθενείς εθεραπευότανε με ένα του λόγο μόνο.
Γιατί εγώ τον επαρακάλαγα το θαύμα του να κάνει,
να παίρνει τις αρρώστιες του της αμαρτίας βάρη.
Και δεν μου εχάλασε ποτές χατίρι το δικό μου, γιατί
ολοένα επροσευχόμουνα διά τον συνάνθρωπο μου.
Χαρά μεγάλη μου έστελνε μα ωσάν επικαλούσα,
το Όνομα του το γλυκύ μα όταν παρακαλούσα.
Με πίστη την ακράδαντη καλούσα το όνομα του,
το έλεος του εζήταγα για όλα τα παιδιά του.
Και ωσάν Πατέρας ευσπλαχνικός άκουγε τις δεήσεις, όπου
και εβγαίνανε από το στόμα μου, και έπαιρνα απαντήσεις.
Μαζί ελειτουργούσαμε μέσα στην εκκλησία, στο
Άγιο βήμα εσμίγαμε όπου εγινότανε η θυσία.
Και όλα ετούτα τα έζησα με τα φθαρτά μου μάτια, ακόμα
όπου και ήμουνα στην γης και μου έδιδε διαμάντια.
Ετούτα εδώ τα μυστικά κανείς δεν τα ηξέρει, τώρα όπου σου
το γράφω στην γραφή, το πώς ο Κύριος εκρατούσε το νυστέρι.
Και έβγαινα ασπροπρόσωπος σε κάθε δυσκολία,
γιατί είχα εμπρός μου θησαυρό τον ίδιο τον Σωτήρα.
Όπου είναι Θεός μα ταπεινός μα ωσάν τονέ ζητήσεις,
έρχεται πάντα πλάι σου και δίνει σου απαντήσεις.
Έζησα εις στο κόσμο αυτόν πολύ ευτυχισμένος,
γιατί είχα πλάι ΤΟΝ ΘΕΟΝ και το δικό του σκέπος.
Μα και αν περνούσα βάσανα και πόνους εις
στο σώμα, πάντοτε εγώ εδόξαζα το Άγιο όνομα
του και μούδιδε υπομονή εις στα μαρτύρια μου.
Και όταν με εκάλεσε ψηλά μέσα στην Βασιλεία,
παλάτι ωραιότατο μου εχάρισε και εμένα.
Με του Αγίου την μορφή χάρη διά να αποκτήσω.
Kαι όποιος με επικαλεστεί μα ωσάν γιατρό και εμένα
και θαύματα εξακολουθώ να κάνω στον καθένα.
Μα ωσάν την πίστη επικρατείς βαθειά στα σωθικά σου,
έχεις ευχή από τον Χριστό και από την Παναγιά σου.
Μα όσο και αν τυραννιστεί το σώμα μην σε μέλει,
γιατί εκείνο χώμα θα γενεί μέσα στης γης τα μέρη.
Και δεν αξίζει τίποτα διά να το καλλωπίζεις και
να το ντύνεις με χρυσά να δίνει σου οδύνη.
Το μόνο και μοναδικό είναι η Ψυχή παιδιά μου, όπου
αυτή θεν διά να απολογηθεί στον Ουρανό επάνω.
Σε αυτήν να δώσεις Άνθρωπε μεγάλη σημασία.
Γιατί είναι αυτή Αθάνατη πονεί και υποφέρει,
να μην της δώσεις συμφορά να ζει δυστυχισμένα.
Το μόνο χαρά Αιώνια χάρισε στην Ψυχή σου, είναι
στο χέρι σου αυτό να φθάσεις στον Κριτή σου.
Mε καθαρό το ένδυμα και όχι λερωμένη,
να ταξιδέψει η Ψυχή ψηλά διά να μένει.
Ζήλεψε ετούτα τα άφθαρτα όπου και σου περιγράφω,
και ακολούθα τον Χριστόν και το δικό του πάθος.
Γιατί και αυτός επόνεσε μες στο φθαρτό τον
κόσμο, όπου ήτανε Θεός και αναμάρτητος,
και εσήκωσε Σταυρό εις στον δικό του ώμο.
Και όλα τα βάρη εσήκωσε διά χάρη των παιδιών του.
Διά να τα πάρει δεξιά στα κάλλη Παραδείσου, και Αιώνια
να βλέπουνε το Φως, μα χωρίς πόνους και πίκρες.
Μα εσύ ετούτο το ξεχνάς το δώρο όπου και σου κάνει,
διά να σε βγάλει μες στο Φως, και στην δικιά του στάνη.
Και πέφτεις όλο χαμηλά χωρίς να λογαριάζεις, την
πτώση της Ψυχούλας σου, μην κλείσει στην στον Άδη.
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΣ ΑΓΑΠΗ,
ΓΙ’ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΔΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΛΑΘΗ.
Την περιμένει πάντοτε μετάνοια δική σου, να
πείς του εσύ το ήμαρτον μέσα από την Ψυχή σου.
Ετούτο κράζε πάντοτε με ταπεινοφροσύνη, να
παίρνεις Θεία έμπνευση να κόβεται η οδύνη.
Την προσευχή σου καρτερεί το δάκρυ μετανοίας,
διά να σου δώσει άφεση συγχώρεση τελεία.
Σε περιμένει μην αργείς διά να τονέ ζητήσεις, μα
ότι δράμα και αν περνάς αυτός θα σου το λύσει.
Μα αρκεί την πίστη νάχεις την βαθιά στα σωθικά
σου, και ζήτα του Αιτήματα μέσα από την καρδιά σου.
Γιατί δεν είναι μακριά δίπλα σου αυτός βαδίζει,
στο κάθε σου εμπόδιο διά να σε ανακουφίζει.
Γιατί είναι η γλυκιά μορφή το κέντρο της Αγάπης, όπου
και σε ανακουφίζει συνεχώς και σου αφαιρεί τα λάθη.
Ακτίνα φέγγει δίπλα σου το Φως σου μεταδίδει, των
πονεμένων την κραυγή το κλάμα σου να σβήνει.
Μετάδοση Ουράνια και λόγια σου προσφέρω ο Άγιος Λουκάς,
όπου είμαι Γιατρός, και όπου κοντά του μένω.
Γι’αυτό και εμένα με έστειλε να δώσω σου οδηγία,
το πώς έζησα επί της γης και επήρα χάρη Θεία.
Το καθαρό το βίος μου στην κόλα να συντάξω.
Το θέλησε Ο ΚΥΡΙΟΣ ετούτο διά να γίνει, Γραφή
να δώσω σας και εγώ να λάβετε σαγήνη
Διά να ακολουθήσετε πιστά τα Θείας εντολάς του,
διά να λάβετε και εσείς την χάρη τη δικιά του,
διά να αξιωθείτε στα Ψηλά να ζήσετε μαζί του.
Αυτό εγώ σας εύχομαι διά να μην καταστραφείτε.
Γιατί έχετε και εσείς σωσίβιο την Μάνα Παναγία,
όπου εκ μέσον των Σχολείων της, δίνει σας χάρη θεία.
Σας σε εμάζεψε μέσα στην στάνη της, διά να σας διδάξει
τα ευφρόσυνα του Ουρανού στην σκέψη σας να βάζει.
Σε ετούτην εδώ την εποχή στου Αντίχριστού την πάλη,
όπου και σας σε μισεί και σας σε τυραννά,
και σας σε πολεμά μα ωσάν άγριο λιοντάρι.
Διά να σφραγίσει τους πιστούς και να τους καταχτήσει,
να βάλει τους στην σκοτεινιά στο χάος να τους κλείσει.
Αυτός είναι ο στόχος του παιδιά μου αγαπημένα,
και σας το γράφω υπεύθυνα και ακούσετε και εμένα.
Όπου είμαι ο νέος Άγιος και του Χριστού ποιμένας.
Και ότι και εγώ προσεύχομαι να βρείτε Σωτηρία,
και όλος ο κόσμος και λαός να βρείτε ηρεμία.
Το Όχι να φωνάξετε στου Αντίχριστου την
βία, μην σας θολώσει το μυαλό και σας
σε καταφέρει και πάρετε την σφραγίδα
του, στο μέτωπο και στο δεξί σας χέρι.
Γιατί ευθείς θα σκοτεινιάσουνε τα Φώτα τα δικά
σας, και ο ΧΡΙΣΤΟΣ αποχωρεί από κοντά σας.
Και από εκείνη την στιγμή μένετε στο σκοτάδι,
υποταγή στον Σατανά και το δικό του χάδι.
Και αν έζησες Χριστιανικά με του Χριστού τον νόμο,
ευθείς όλα διαλύονται και μένεις με τον τρόμο.
Μα αυτός είναι ο Αντίχριστος, και αυτά είναι τα καλά του.
Θα δώσει σας λίγη τροφή διά να σας καταφέρει,
διά να σας πάρει άνετα στο μαύρο του λημέρι.
Διά ετούτο εγώ σας εξηγώ λάβετε θεία γνώση, και να
μην του δωρίσεις την Ψυχή διά να σου την σκοτώσει.
Διά να την πάει σκοτεινιά για λίγα μόνο γρόσια, όπου
εσταυρώσανε τον Χριστό και όπου τονέ προδώσαν.
Και πάλι έρχονται οι καιροί τους Χριστιανούς ζητούνε,
για να τους βάζουν μάστιγα και να τους τυραννούνε.
Μα όποιος στην πίστη κρατηθείς και τον Χριστό αγαπήσεις,
χαράς τονέ τον Χριστιανό όπου θα μαρτυρήσει.
Πείνασε και πολέμησε για του Χριστού την χάρη,
αξίζει διά λίγο διάστημα να λάβεις το στεφάνι.
Που θα θάνε αυτό αμάραντο όπου θα ευωδιάζει,
αρκεί το Όχι για να πεις στου Αντίχριστου την πάλη.
Έφθασε ετούτος ο καιρός όπου και θα δοκιμαστείτε,
είναι τα χρόνια χαλεπά και μην το λησμονείτε.
Μα ζει και υπάρχει Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, αυτόν ακολουθήστε.
Και οι μπόρες θα περάσουνε και ετούτο το χαλάζι,
και θάρθει πάλι η ξαστεργιά να βάλει σας σε τάξη.
Το μόνο όπου και σας ζητώ εγώ ο Άγιος σας, να
κάνετε υπομονή προς στου ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΑ ΦΩΤΑ.
Διά να λάβετε στα χέρια σας ύλη της αφθαρσίας,
διά να ζήσετε Αιώνια εις στου Ουρανού την βίλα.
Και εμείς οι Άγιοι όπου και ζούμε στα Ουράνια,
γιατί την αγαπήσαμε ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΜΑΝΑ.
Και στον ΧΡΙΣΤΟ ΕΔΩΣΑΜΕ ΠΙΣΤΗ ΒΑΘΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ,
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΑΣ ΣΕ ΕΧΑΡΙΣΕ ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ.
Να ζούμε μέσα εις στο Φως Αιώνες των Αιώνων,
χωρίς την πίκρα του εχθρού και τον δικό του πόνο.
Αυτήν την ύλη διάλεξε και εσύ διά να αποκτήσεις, μα
τώρα όπου και ζεις στα χαμηλά και μην το λησμονήσεις.
Διά να ζήσεις στον μπαξέ και στης Εδέμ τα ύψη.
Και κλείνω σου διάλογο και ετούτην την ομιλία,
όπου και σου έφερα και έγραψες στο χαρτί σου
ευθεία, και διάβαζε τα λόγια μου να παίρνεις ευλογία.
ΙΑΤΡΟΝ ΚΑΙ ΠΟΙΜΕΝΑ ΛΟΥΚΑ ΤΙΜΗΣΩΜΕΝ, ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΠΟΙΜΝΗΣ, ΑΡΧΙΕΡΕΑ ΛΑΜΠΡΟΝ, ΤΟΝ ΒΑΣΤΑΣΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΑ ΘΕΙΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ˙ ΤΑΣ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥΣ ΕΝ ΦΥΛΑΚΑΙΣ, ΤΑΣ ΘΛΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΔΗ, ΤΟΝ ΕΠΙ ΕΣΧΑΤΩΝ ΦΑΝΕΝΤΑ, ΕΝ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΝΕΟΝ ΑΓΙΟΝ.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ !!!
