Ο ΦΊΛΙΠΠΟΣ ΤΣΑΝΗΣ
δεν ήταν μοναχός, δεν ήταν ιερέας, δεν ήταν Άγιος σε εικόνα.
Στη μακρινή Γερμανία, μακριά από την πατρίδα του, βρέθηκε σε τελετή βράβευσης της αδελφής του.
Πάντα φορούσε τον Σταυρό του εξωτερικά, φανερά, με περηφάνεια.
Δεν τον έβγαλε ποτέ.
Ήταν το σημάδι του Χριστού, το βάπτισμά του, το καύχημά του.
Μα κάποιοι δεν άντεχαν αυτό το φως.
Ένας Σύριος και δύο Γερμανοί, νεαροί και εκείνοι, τον περικύκλωσαν.
Του ζήτησαν να αφαιρέσει τον σταυρό.
More Read
Ο Φίλιππος, με ήρεμη δύναμη, απάντησε: «Αυτός είναι η ζωή μου. Ούτε τον αρνούμαι, ούτε τον βγάζω.»
Τον έριξαν κάτω.
Άρχισαν να τον κλοτσούν στο κεφάλι, να τον χτυπούν.
Εκείνος δε φώναξε, δεν έβρισε, δεν αντέδρασε.
Έκλεισε τα μάτια και προσευχόταν.
«Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ, ἐλέησόν με…
More Read
Μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῇ Βασιλείᾳ σου…»
Και ο Χριστός τον θυμηθηκε.
Το αίμα του αγίασε το ψυχρό πεζοδρόμιο της πόλης.
Κανείς δεν ήξερε τότε πως γεννήθηκε άλλος ένας μάρτυρας.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Νεομάρτυρος Φιλίππου τοῦ λακτίσμασι τελειωθέντος
+25/6/2024
Ἦχος α’ (Τῆς Συνόδου τῆς πρώτης)
Ὀρθοδόξων ἐδείχθης, νέον κλέος μακάριε, καὶ ἐν τοὶς ἐσχάτοις τοὶς χρόνοις, τὸ σὸν αἷμα ἐξέχεας, ἀθλήσας ὑπὲρ δόξης τοῦ σταυροῦ, λακτίσμασιν ἐτρώθης κεφαλὴ*οθεν πάντες συνελθόντες ἐπι τὴ σὴ, ἐξόδῳ σοὶ προσάδωμεν, Χαίροις ὁ τῶν πιστῶν ὑπογραμμὸς, χαίροις μαρτύρων καυχημα, χαίροις ὁ πρὸς Θεὸν χειραγωγῶν, τοὺς σὲ τιμῶντας Φίλιππε.
Viber
Φίλοι Αγίου Παϊσίου
