Οι άνθρωποι έχουν τον οικογενειακό τους ιατρό, τον δικηγόρο τους, τον κουρέα τους, τον μπακάλη τους, αλλά μόνο Πνευματικό δεν έχουν, για να εξομολογηθούν.
Καλά ποιός είναι ο προορισμός του ανθρώπου; Να τραφούν τα σκουλήκια όταν πεθάνει; Ή ήρθε στη γη, για να φάει τις μπάμιες και τα φασολάκια; Έχουμε ανάγκη από Πνευματικό!
Και μία αμαρτία να έχουμε διαπράξει στη ζωή μας, πρέπει να έχουμε Πνευματικό, για να την εξομολογηθούμε.
Εξάλλου ο διάβολος πόσες αμαρτίες έκανε και έπεσε από τον ουρανό και ο Αδάμ και η Έυα πόσες αμαρτίες έκαναν και υπέστησαν έξωση από τον παράδεισο;
Κάποτε βρέθηκα στην Αίγινα και πήγα να εξομολογηθώ στον γέροντα Ιερώνυμο, έναν πολύ φωτισμένο άνθρωπο. Και όταν του είπα να εξομολογηθώ με είπε: Όχι Δημήτρη, δεν θα σε εξομολογήσω!
Γιατί τον ιατρό πρέπει να τον έχεις στην γειτονιά σου. Άμα αρρωστήσεις, πώς θα έρθεις από την Αθήνα στην Αίγινα, για να εξομολογηθείς; Να εξομολογηθείς στην Αθήνα.
Βέβαια εγώ είχα εξομολόγο στην Αθήνα, αλλά σκέφτηκα ότι επειδή ήταν πνευματικός άνθρωπος κάτι παραπάνω θα με έλεγε και θα είχα κάποια ωφέλεια. Είχε δίκαιο ο γέροντας και είναι καλό ο πνευματικός μας, να είναι κοντά στην περιοχή που διαμένουμε.
Δημήτριος Παναγόπουλος ο ιεροκήρυκας +