1. «Θέλει πολλή προσοχή, όταν πας να βοηθήσης κάποιον που έχει μάθη να δικαιολογήται, διότι μερικές φορές γίνεται το εξής:
Αφού δικαιολογείται, σημαίνει ότι, έχει πολύ εγωϊσμό,
οπότε, όταν του πής ότι αυτό που έκανε,
δεν είναι σωστό,
θα πή και άλλα ψέμματα και άλλες δικαιολογίες,
ώσπου να σου αποδείξη και εκείνο και το άλλο, γιά να μην θιχθή..
Έτσι όμως, εσύ, γίνεσαι αιτία, που επήγες να του αποδείξης ότι σφάλλει, να γίνη πιό εγωϊστής, πιό ψεύτης.
Από την στιγμή που θα δής, ότι συνεχίζει τις δικαιολογίες, δεν χρειάζεται να του αποδείξης τίποτε!
Κάνε προσευχή να τον φωτίση ο Θεός»!.
—
2. «Η δικαιολογία οφείλεται στον εγωϊσμό…
Η δικαιολογία είναι πτώσις και διώχνει την Χάρι του Θεού…
Ισχυρότερο μονωτικό από την δικαιολογία δεν υπάρχει, γιά την Θεία Χάρι..
Πρέπει όχι μόνο να μην δικαιολογήται κανείς, αλλά και να αγαπήση την αδικία που γίνεται εις βάρος του. Αυτή η δικαιολογία μας έβγαλε από τον Παράδεισο…
More Read
Έτσι δεν το έπαθε ο Αδάμ;
Όταν τον ερώτησε ο Θεός:
«Μήπως έφαγες από το δένδρο που σου είπα να μην φας;», εκείνος δεν είπε
«ήμαρτον, Θεέ μου, ναι, έσφαλα», αλλά δικαιολογήθηκε…
«Η γυναίκα που μου έδωσες…», είπε, «αυτή μού έδωσε και έφαγα».
Σαν να έλεγε:
«Εσύ φταίς που έπλασες την Εύα…».
More Read
Μήπως ήταν υποχρεωμένος ο Αδάμ σ’ αυτό το θέμα να ακούση την Εύα;
Ερωτάει ο Θεός και την Εύα, και εκείνη απαντάει:
«Το φίδι με απάτησε».
Εάν έλεγε ο Αδάμ:
«Ήμαρτον, Θεέ μου, έσφαλα!»
Εάν έλεγε και η Εύα:
«Εγώ έσφαλα!», όλα θα τακτοποιούνταν.
Αλλά αμέσως δικαιολογία-δικαιολογία».
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)
