Μιὰ γυναῖκα ποὺ ἦταν παντρεμένη 8 χρόνια καὶ δὲν εἶχε παιδιά, εἶχε πολλὲς φορὲς ἐπισκεφτεῖ καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸ Ρῶσσο καὶ τὸν παρακαλοῦσε γιὰ τὸ θέμα της. Μάλιστα τοῦ ἔλεγε «ὅτι θὰ περιμένει τὴν ἀπάντηση ἀπὸ τοὺς Οὐρανούς».
Εἶχε ἀποκάμει ὅμως ἀπὸ τὴν «ὑπομονή» της ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια. Ὄντας σὲ ἄσχημη ψυχολογικὴ κατάσταση βλέποντας στὸ εἰκονοστάσι της τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσσου τοῦ λέει φωναχτά:
Ἐπί τέλους, τὶ σοῦ ἔχω κάνει ἅγιε μου; Γιατί ὁ Θεὸς δὲ μοῦ δίνει παιδιά; Γιατί; Ἅγιε μου μὲ μισεῖς;
Περασμένα μεσάνυχτα, ἀφοῦ ἔπεσε νὰ κοιμηθεῖ μὲ τὸ σύζυγό της, ἄκουσαν καὶ οἱ δυὸ κάποιον νὰ ἀνεβαίνει τὰ ἐξωτερικὰ σκαλιὰ καὶ ξύπνησαν. Νόμισαν πὼς ἦταν κάποιος ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ἑταιρείας ποὺ ἔκανε λάθος τὴν ὥρα καὶ γιὰ κάποιο λόγο ἦρθε στὸ σπίτι. Ἄκουσαν νὰ χτυπᾶ ἡ πόρτα (ποὺ ἦταν κλειδωμένη) καὶ αὐτὴ ξαφνικὰ ἄνοιξε, καὶ μέσα σὲ μιὰ λάμψη ἐμφανίστηκε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος καὶ τῆς εἶπε γλυκά:
«Ἄ, τί προσευχὴ ἦταν αὐτὴ ποὺ ἔκανες ἀπόψε; Οἱ ἅγιοι παιδί μου δὲ μισοῦν κανέναν. Δὲν εἶναι θέλημα Θεοῦ νὰ κάνεις ἀκόμα παιδιά. Θὰ περάσουν ἄλλα δυὸ χρόνια καὶ τότε θὰ ἔρθει αὐτὴ ἡ χαρά!».
Πράγματι, πέρασαν τὰ δυὸ χρόνια, καὶ ἦρθαν ἀπὸ τότε τὰ παιδιὰ ποὺ τόσο λαχταροῦσε…
Ιερεας Γκελιας Αρσενιος
