Στη νέα σειρά εκπομπών Καρδιακού Λόγου με τίτλο Αγιασμένων Μορφών Νοσταλγία, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος, συζητά με τον Νίκο Γκουράρο, εμπειρίες που είχε κατά την διάρκεια της ζωής του με αγιασμένες μορφές, κληρικούς και λαϊκούς.
ΤΙΤΛΟΣ 39ΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ
Πανδαισία πνευματικών φυσιογνωμιών του Αγίου Όρους
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ευγνωμοσύνη στον Γέροντα Ιωσήφ που μου έδινε ευλογία να συναντώ αυτούς τους αγιασμένους ανθρώπους. Ο Γέροντας Παϊσιος μου ξεκλείδωσε αυτά τα γεροντάκια για να καταλάβω την υπόσταση των ανθρώπων αυτών. Ο γερό-Φανούριος με τις πολλές εμπειρίες ακαθάρτων πνευμάτων. Μεγάλος νηστευτής. Πάνω από 50 χρόνια είχε να φάει λάδι. Ο γερό-Σάββας από το κελί του Αγίου Αθανασίου και Κυρίλλου. Απλός αλλά γεμάτος θεϊκές εμπειρίες. Ο γερό-Γερόντιος ο δια Χριστόν Σαλός. Ο γερό-Ενώχ ο Ρουμάνος. Το γεροντάκι που έμενε στο κελί της Παναγίας του Καζάν και δεν απομακρυνόταν από το κελί του για να μην σβήσει ποτέ ένα καντήλι της Παναγίας που κρατούσε μόνιμα αναμμένο. Ο γερό-Ηρωδίων ο δια Χριστόν Σαλός με την κάλτσα στο κεφάλι που πηγαίναν τα πουλιά και κάθονταν πάνω του. Ο Γερό-Χαράλαμπος ο κομποσχοινάς που τον εκτιμούσε πολύ ο Γερο-Παϊσιος..Ο Γερό-Δαμασκηνός ο Κρητικός στο κελί της Αναλήψεως. Μέγας νηστευτής, ασκητής αγωνιστής. Ο παπά-Νικόδημος ο ο πνευματικός που είχε χάρισμα κατά πνευμάτων ακαθάρτων. Ο γερό-Βικέντιος ο Σαλός και ο γερό-Πέτρος ο Σαλός. Ο παπά-Ιωακείμ ο Ρουμάνος που προείδε τον θάνατο του και το θάνατο του παραδελφού του. Ο Γερό-Χρυσόγονος στο Κουτλουμούσι ο έγκλειστος. Ο γέροντας Θεόκλητος ο Διονυσιάτης και ο θαυμαστός τρόπος που διοικούσε την Ιερά Κοινότητα. Ο Γερό-Ευγένιος και ο π. Λουκάς από το Φιλοθέου. Λαϊκοί, εργάτες στο Άγιον Όρος, φωτισμένοι άνθρωποι. Ο μπακάλης ο γερό-Θεόδωρος ο Ταλέας. Το γεροντάκι που πουλούσε θυμίαμα και δεν ξέραμε που έμενε στο Άγιον Όρος. Ο παπά-Χαράλαμπος στο Μπουραζέρι.
Όλοι οι πατέρες ήταν ευάρεστοι ενώπιον του Θεού, Οι περιφρονημένοι που δεν τους έδινε κανένας σημασία ήταν οι πιο πολύτιμοι όπως έλεγε και γερό-Παϊσιος. Το κοινό τους σημείο, η μεγάλη αγάπη, η ταπείνωση και η αδειάλειπτος προσευχή. Το δέος που αισθανόμουν για τα γεροντάκια και το Άγιον Όρος. Μετά από χρόνια όμως όταν πήγα στην Κύπρο και μετά από πολλές πίκρες, ανακάλυψα ότι η Εκκλησία είναι ο “ιδανικός τόπος” τελικά. Η Εκκλησία είναι αυτή που χαριτώνει και το Άγιον Όρος. Οι αόρατοι γυμνοί ασκητές αναχωρητές.
ΦΙΛΟΙ ΚΑΡΔΙΑΚΟΥ ΛΟΓΟΥ – VIBER
