Ὅπως ἡ ἴδια μαρτύρησε γιὰ νὰ ἔχει ἐπιτυχία ἔδωσε ὅρκο στὸν ἀρχηγὸ τῆς κολάσεως νὰ μὴν κάνει στὸν σταυρό της, νὰ μὴν ἐκκλησιάζεται καὶ νὰ μουτζώνει ὅταν συναντᾶ ἱερέα.
Ὁ μακρόθυμος Κύριος ἐπέτρεψε νὰ σκοντάψει ὁ ἡλικιωμένος πατέρας της καὶ νὰ σπάσει τὸ χέρι του.
Αὐτὴ μόλις τὸ ἔμαθε, ἀσυναίσθητα ἔκανε τὸν Σταυρό της κι ἐπικαλέστηκε τὴν Παναγία.
Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ξεράθηκε τὸ χέρι της κι ἄρχισε νὰ τραυλίζει.
Ὁ “ἀρχηγὸς” δὲν μπόρεσε νὰ τῆς προσφέρει τίποτα, ὁ δικός της ἀρχηγός.
Οἱ φυσιοθεραπεῖες δὲν ἀπέδωσαν κι ὅπως τῆς εἶχαν πεῖ οἱ γιατροὶ θὰ ἔμενε ἀνάπηρο τὸ χέρι της.
Κάποτε διαβάζοντας ἕνα δημοσίευμα ἐφημερίδας γιὰ τὸν Ἄγιο Γεώργιο Καρέα, ὅτι γίνονται θαύματα, ἦρθε στὸν π. Σάββα, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ τὴν ἐξομολόγησε, τὴν προέτρεψε νὰ φέρει τὰ ἐργαλεῖα τῆς μαγείας προκειμένου νὰ τὰ καταστρέψουμε καὶ μὲ τὶς πρεσβεῖες τῆς Παναγίας καὶ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου νὰ γινόταν καλά.
Τὴν ἄλλη μέρα ἔφερε τὰ ἐργαλεῖα αὐτὰ καὶ τὰ καταστρέψαμε.
Αὐτὰ τὰ ἐργαλεῖα “πρὶν τὰ κάψω” μοῦ εἶπε ὁ π. Σάββας “θὰ τὰ φωτογραφίσω προκειμένου νὰ συμπεριληφθοῦν σὲ βιβλίο”, τὸ ὁποῖο ἔγραφε κατὰ τῆς μαγείας (Ἄρχιμ. Σάββα Ἀχιλλέως, “Μαγεία, Δαιμονισμὸς καὶ Ἀπολύτρωσις”, Ἀθῆναι 1994).
Σημειωτέον ἡ ἴδια ἔλεγε ὅτι, ἂν ἕνας ἄνθρωπος στὸν ὁποῖο ἤθελε νὰ κάνει μάγια ἦταν τῆς Ἐκκλησίας, τότε τὸ πνεῦμα γύριζε πίσω καὶ τῆς ἔλεγε: “Γιατί μ’ ἔστειλες σ’ αὐτόν;”.
Ὁ π. Σάββας σὲ κηρύγματά του μᾶς ἔλεγε:
“Ὅταν ἐξομολογούμαστε καὶ κοινωνοῦμε, δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς κάνει κακὸ κι ὅταν μαζευτεῖ ὁλόκληρη ἡ κόλαση”.
Αὐτὴ ἡ πρώην ἀστρολόγος ἔγινε καλὰ κι ἕνα ἀπ’ τὰ πλέον πιστὰ παιδιὰ τοῦ Χριστοῦ.
Βιβλίο: “Γέρων Σάββας Ἀχιλλέως ὁ διώκτης τῶν δαιμόνων”, Ἀθανασίου Δ. Κυπραίου, φιλολόγου, ἐκδ. Ἀγαθὸς Λόγος, 2023.