Όλη η ζωή του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη κυλούσε μέσα σ΄ ένα συνεχές θαύμα. Συλλειτουργούσε με αγίους. «Σπάνια λειτουργώ μόνος μου», έλεγε ο Γέροντας.
Είχε ιδιαίτερη ευλάβεια στην Παναγία, στον Τίμιο Πρόδρομο και τον άγιο Γεώργιο! Οι εκκλησιαζόμενοι άκουγαν διαφόρους ήχους στο ιερό βήμα από ουράνιους επισκέπτες του. Γονάτιζαν κι έψαλλαν το «Κύριε ελέησον». Ο π. Γεώργιος για να δυναμώνει την πίστη του ποιμνίου του, τους έλεγε ότι αν έχουν πίστη, και στη φωτιά να πέσουν, δε θα καούν γιατί ο Θεός θα τους γλυτώσει.
Οι κακουχίες στη φυλακή της Γεωργίας τον είχαν αφήσει ημιπαράλυτο, πολύ αδύναμο και πολλές φορές δυσκολευόταν πολύ να περπατήσει, και σε αυτό τον βοηθούσε συχνά ο άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος.
O Γρηγόριος Eλευθεριάδης διηγείται μία ξεχωριστή μαρτυρία.
Κάποια φορά που είχε πάει να εξομολογηθεί περίμενε όλο σχεδόν το πρωινό μέχρι το μεσημέρι, να επιστρέψει ο Γέροντας που έλειπε.
Καθόταν κάτω από ένα δένδρο υπομένοντας την καλοκαιρινή ζέστη κι, είχε αρχίσει ν’ αδημονεί.
Ξαφνικά, τον βλέπει μπροστά του να εμφανίζεται απ’ το πουθενά κάθιδρος και κατακουρασμένος.
– Μα, πού ήσουν Γέροντα και χάθηκες;
Τον ρώτησε με απορία.
More Read
– Στην Παναγία τη Σουμελά ήμουν, γιαβρούμ, κι άναψα τα καντήλια.
Ήταν η ήρεμη απάντηση του αγίου της Σίψας…
Αυτά τα παράδοξα για μας, τους ανθρώπους της ύλης, ήταν για τον Γέροντα απολύτως φυσικά, καθώς κινούνταν καθημερινά μέσα σ’ αυτήν την ουράνια σφαίρα όπου φυσικοί περιορισμοί δεν υπάρχουν.
Η μάνα Αργυρώ, που τον διακονούσε τα τελευταία χρόνια, είχε πλέον τόσο εξοικειωθεί με την υπερφυσική του βιοτή ώστε, όταν τον έβλεπε να έρχεται πετώντας από τον Προφήτη Ηλία, με πολλή φυσικότητα τον μάλωνε, γιατί άργησε και κρύωσε το φαγητό.
Δεν της έκανε πλέον καμμία έκπληξη για ό,τι υπέρ φύσιν έβλεπε να συντελείται στο πρόσωπο του Γέροντα, που στοργικά και αφοσιωμένα διακονούσε σαν πραγματική του μητέρα…
Μία νύχτα ο Αναστάσης (ο Αναστάσης Σπυριδόπουλος φιλοξένησε για δύο χρόνια περίπου στο σπίτι του τον Όσιο Γεώργιο Καρσλίδη κατά παράκληση του Οσίου) άκουσε ποδοβολητό άλογου στην αυλή. Βγήκε στο παράθυρο και είδε έναν νεαρό αστραφτερό καβαλάρη να ξεπεζεύει και να ανεβαίνει τις σκάλες. Μπήκε στο σπίτι και ακούστηκε να ανοίγει η πόρτα του δωματίου του Γέροντα.
More Read
Όλη τη νύχτα ακούγονταν συνομιλίες.
Το πρωΐ όταν ξημέρωσε, ρώτησε τον Γέροντα:
– Γέροντα, απόψε είχες επισκέπτη;
– Ναι, του απάντησε. Ήταν ο Άγιος Γεώργιος! Λοιπόν, αφού τον είδες γιατί δεν σηκώθηκες να ανάψεις το θυμιατό, να του ζητήσεις, να τον επικαλεστείς και ό,τι θα ζητούσες να σου γινόταν;
– Δυστυχώς, λέει ο Αναστάσης, εγώ τότε δεν ήξερα τίποτε από πνευματικά…
Από το βιβλίο: ”Ο “Όσιος Γεώργιος της Δράμας, ο Άγιος των πτωχών και των πονεμένων” Έκδοση Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα).
