-Μια φορά αναφέρει πέθανε ένα παιδάκι 7 χρονών στη Ρωσία.
Η μάνα του ήταν άθεη. Το ετοίμασε στο φέρετρο για την κηδεία Ποιά κηδεία;
Απλά να το θάψει).
.. Μα πέρασε μια γνωστή της γριούλα και είδε το παιδάκι να μη του έχουν βάλει πάνω στο στήθος του Σταυρό.
Είπε στη μάνα:
-Σταυρουλάκι, δεν του έβαλες
Της απάντησε:
-Τι είναι αυτά; Ακούς εκεί Σταυρό;..
Μα όταν η μάνα απομακρύνθηκε λίγο, η γριούλα έβγαλε τον Σταυρό που είχε στο στήθος της, τον βαπτιστικό της,
όπως κάνουν όλοι οι καλοί χριστιανοί και τον φόρεσε του παιδιού.
Τι συνέβη τότε;
Ενώ το κεκοιμημένο παιδάκι ήταν σαν πικραμένο, από τους πόνους της αρρώστιας, από την οποία είχε πεθάνει,
όταν ακούμπησε πάνω του ο Σταυρός, χαμογέλασε.
Είπε η γριούλα:
-«Δόξα σοι ο Θεός. Αυτό περίμενε..
Γυρίζει η μάνα και βλέπει το παιδί της αλλιώτικο. Χαμογελαστό! . Και φωνάζει:
-Ζει, ζει. Δεν πέθανε.
Ζει!!!
More Read
Της λέει η γριούλα:
Δεν ζει παιδί μου. Πεθαμένο είναι. Ακούμπησε το χέρι σου στο μέτωπό του να το δεις.
Είναι παγωμένο.
Τώρα όμως χαμογέλασε. Και ξέρεις γιατί; Ακούμπησα τον Σταυρό μου πάνω του.
Με την Χάρη του Σταυρού χαμογέλασε.
Ξεφώνησε τότε η πρώην άθεη:
-«Χριστέ μου, αν ο Σταυρός σου είναι χαρά και αγαλλίαση, ζωή και Ανάσταση για τους πεθαμένους,
πόσο μάλλον είναι το σώμα σου και το αίμα σου, για εκείνους που το τρώνε με πίστη».
(† Μητροπολίτης Μελέτιος)
Από Π. ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ
ΔΌΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ!
