Ένα από τα πολλά θαύματα τού Ταξιάρχη στο Μανταμάδο τής Λέσβου,με προσωπική παρουσία του, είναι καί ή θεραπεία ενός παιδιού τού Βασίλη Καραστηρη από τήν Αθήνα. Ενώ έπαιζε ό μικρός, έπεσε καί κτύπησε στο κεφάλι.
Τόν μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου διαπίστωσαν πώς είχε μείνει τυφλός καί παράλυτος.
Ο διευθυντής κάλεσε τούς γονείς τού παιδιού στο γραφείο του καί τούς είπε:
Η κατάσταση είναι σοβαρή.
Χρειάζεται άμεση επέμβαση, αλλά οι ελπίδες επιτυχίας είναι σχεδόν μηδαμινές, μία ως δύο στις εκατό. Πρέπει ν, αποφασίσετε έγκαιρα, πρίν είναι αργά. Η μητέρα ένιωσε νά χάνει τόν κόσμο. Ο πατέρας ρώτησε: Δεν υπάρχει άλλη λύση, άλλη ελπίδα, γιατρέ μου;
Δυστυχώς, όχι.
Έσκυψε τότε καί υπόγραψε.
Τό παιδί οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Ενώ τό ετοίμαζαν για την εγχείρηση, καθώς διηγήθηκε αργότερα τό ίδιο, τό σκοτάδι τών ματιών του διαλύθηκε,κι ένα φωτεινό όραμα πήρε τή θέση του:
Βρέθηκε μπροστά σ’ένα ναό με καμάρες, πού ή πρόσοψη του ήταν κτισμένη με κόκκινες πέτρες. Από τήν ανοιχτή του πόρτα έβγαινε ένα εκτυφλωτικό φως.
Ο Βασιλάκης πλησίασε στήν πόρτα, καί τί νά δεί! Ένα ωραίο παλληκάρι,λουσμενο στο φώς,
είχε απλώσει τά χέρια καί τόν καλούσε: Έλα Βασίλη μη
φοβάσαι, θά γίνεις καλά.
Εγώ θά οδηγώ στην εγχείρηση τό χέρι τού γιατρού.
Τό παιδί πλησίασε , γονάτισε
μπροστά του αγκάλιασε τά πόδια τού νέου κι, ακούμπησε τό κεφάλι του στον αριστερό του μηρό. Τότε εκείνος άπλωσε τό χέρι του καί χάιδεψε τό κεφάλι τού μικρού.
Πρίν χαθεί ή οπτασία, τά παιδικά μάτια πρόλαβαν καί είδαν στο βάθος τού ναού μία εικόνα μαυριδερη με ασημένιες φτερούγες. Η εγχείρηση πέτυχε. Η όραση καί οι κινήσεις τών μελών επανήλθαν.
Οι γιατροί απέδωσαν τήν
επιτυχία σέ θαύμα.
Ήταν 8 Νοεμβρίου, εορτή τών Παμμεγίστων Ταξιαρχών.
Πέρασαν χρόνια. Έγιναν πολλές αλλ άκαρπες αναζητήσεις.
Ώσπου μία μέρα, σέ τηλεοπτική παρουσίαση, αναγνώρισε ανέλπιστα καί με συγκίνηση ό Βασίλης τό ναό τής οπτασίας του. Καί πήγε προσκυνητής στον Ταξιάρχη,για νά προσφέρει τά δάκρυα τής ευγνωμοσύνης του στο Σωτήρα τής ζωής του
Το δεξί χέρι Του Θεού