ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΈ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΕΛΈΗΣΟΝ ΜΕ!
ΥΠΕΡΑΓΊΑ ΘΕΟΤΌΚΕ ΧΑΊΡΕ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ ΜΑΡΙΑ!
Κάποιος ενάρετος μοναχός, την ώρα που προσευχόταν, ήρθε σε έκσταση και είδε πλήθος δαιμόνων σαν την άμμο της θάλασσας.
Έμοιαζαν με στρατιώτες και ορμούσαν εναντίον του με πολλή μανία για να τον εξοντώσουν.
Φοβισμένος εκείνος έτρεξε να καταφύγει στην εκκλησία.
Μπαίνοντας μέσα βλέπει τον Κύριο και τη Θεοτόκο στις εικόνες τους σαν ζωντανούς, με βασιλική δόξα.
Το πρόσωπο του Κυρίου είχε μία ανέκφραστη ωραιότητα και άστραφτε πιο δυνατά από τον ήλιο.
More Read
Γι’ αυτό ο αδελφός δεν μπόρεσε να ξανακοιτάξει.
Προσκύνησε όμως και ασπάστηκε με φόβο και χαρά τη δεξιά Του.
Κατόπιν πλησίασε στην εικόνα της Παναγίας. Προσκύνησε, ασπάστηκε το παρθενικό της χέρι και τόλμησε να την κοιτάξει στο πρόσωπο.
More Read
Στην αγία της αγκάλη είδε καθισμένο το θείο Βρέφος, σαν σε θρόνο χερουβικό.
Κι ήταν τόσο ταιριαστό το θεϊκό αυτό σύμπλεγμα, όσο η ομορφιά και η ευωδία σ’ ένα τριαντάφυλλο.
Η Θεοτόκος κοίταζε τον μοναχό με τόση πραότητα, ώστε εκείνος πήρε το θάρρος και τη ρώτησε:
-“Παναγία μου! Γλυκιά μου Παναγία, μητέρα του Ιησού μου!
Πώς θα γλιτώσω από τους δαίμονες που με ακολουθούν;”
Και η κυρία Θεοτόκος, η σωτηρία των «επ’ αυτή πεποιθότων», αποκρίθηκε.
-“Με το όνομα του Υιού μου και με το όνομα το δικό μου θα νικάς και θα εξολοθρεύεις τους δαίμονες.”
Ο μοναχός έκανε βαθιά υπόκλιση, βγήκε από την εκκλησία και φώναξε από την καρδιά του.
«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με!»
«Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία!»
Αμέσως οι ανίσχυροι δαίμονες εξαφανίστηκαν από μπροστά του.
(Ιερον Πηδάλιον)
“Ή αυγή της φέρνει κρίνο από δροσιά, “Χαίρε “, της λέει, “Κεχαριτωμένη”.!
More Read
Χαίρε, των δέντρων ομορφιά, του κόσμου αγαπημένη!”.!!
(Ρένα Καρθαίου)
“Ποιά έρχεται; Ποιά έρχεται, κρατώντας δροσερό κλωνάρι;
Ή πολυαγαπημένη μου έρχεται…
Δεν ξέρω τι να κάνω.Μέσα μου σαλεύουν δύσκολες φωνές…
Θα σε κρατήσω με δύναμη ,όπως τα πλευρά του ποταμού κρατάνε το ποτάμι.
Μέσα στη δίψα μου θα κοιμηθείς, όπως η στάμνα που βυθίστηκε στον άμμο.
Αγαπημένη μου , τα φορέματά σου μυρίζουνε σα δέντρα που γεννήθηκαν στη θάλασσα…
Στα μισά της νύχτας μ’ εξύπνησε η φωνή της νύχτας…
Πού είσαι αγαπημένη μου, παρούσα εδώ κι όμως απούσα,
ανύποπτη την πόρτα του θανάτου αγγίζοντας;
Πού είσαι η άσπιλη, ολοκάθαρη, γεμάτη χώρες άγνωστες, εσύ αναδυόμενη;..:-:-*
Θάμαι ένας ουρανός και θάσαι μιά σιωπή στον ουρανό…:-:-
Αγαπημένη μου επικίνδυνη…
.. ωραία γυναίκα ριζωμένη μέσα μου…”
(ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
Τάκης Σινόπουλος
Ερμηνεία)
” Δύναμη δώστε στα εξαντλημένα χέρια,
Τα γόνατα στεριώστε που κλονίζονται.
Πέστε στους φοβισμένους
κάντε καρδιά και μη φοβάστε!
Να ο Θεός σας .
Η εκδίκηση και η ανταπόδοση έρχονται από Αυτόν.
Αυτός θάρθει για να σας φέρει Λύτρωση.
Τότε τα μάτια θα ανοιχτούν τών
τυφλών και των κουφών τ’αυτιά θ’ακούσουν.
Τότε ο χωλός καθώς το ελάφι θα πηδά κι η γλώσσα του κωφάλαλου θα τραγουδάει. ”
(Ησαΐας 3-6 κεφ.3)
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ.!
Η Αγάπη είναι παντού Πολυξ.Ρέρρα
