Είναι το ερώτημα που δεχόμεθα οι ιερείς συνέχεια τον τελευταίο καιρό από ορθόδοξους και πνευματικά παιδιά.
Απάντηση:
Μπορείς να διασκεδάσεις όταν γύρω σου χλευάζονται σύμβολα που εσύ θεωρείς ιερά; Μπορείς να διασκεδάζεις δίπλα σε μεταμφιεσμένους ιερείς, ψεύτικες καλόγριες, κέρατα, δαιμονικές στολές και ανθρώπους που παριστάνουν τον Χριστό;
Η διασκέδαση, στην αυθεντική της μορφή, έχει σκοπό να ανυψώσει την ψυχή και να ενώσει τους ανθρώπους. Όταν όμως η ψυχαγωγία βασίζεται στον χλευασμό των αξιών του άλλου, παύει να είναι ενωτική.
Αλήθεια.
Μπορείς να γελάσεις, όταν το αντικείμενο του γέλιου είναι αυτό που εσύ θεωρείς πηγή ζωής;
Μπορείς να συνυπάρξεις, όταν η ατμόσφαιρα γύρω σου προωθεί την ισοπέδωση κάθε ηθικού φραγμού;
Και κάτι τελευταίο.
Ο «καλός Χριστιανός» δεν είναι αυτός που κρίνει τους άλλους από καθέδρας, αλλά αυτός που προστατεύει την εσωτερική του ειρήνη. Η αποχή από τέτοια δρώμενα δεν είναι δείγμα μισαλλοδοξίας ή αντικοινωνικότητας. Είναι μια πράξη αυτοσεβασμού. Είναι η συνειδητή επιλογή να μην γίνεσαι θεατής σε κάτι που τραυματίζει την αισθητική και την πίστη σου.
Όταν η «διασκέδαση» των πολλών γίνεται η «θλίψη» της δικής σου συνείδησης, τότε η σιωπή και η αποχή είναι η πιο δυνατή ομολογία
Αγαπώ τον Χριστό