Μια πολύ άπορη γυναίκα, ζούσε σε μεγάλη φτώχεια με την πολύ άρρωστη εγγονή της.
Η υγεία του παιδιού χειροτερεύει κάθε μέρα καθώς δεν είχε φάρμακα και χρήματα για να αγοράσει άλλα.
Με πολύ πόνο ψυχής, η γιαγιά αποφασίζει να αφήσει την εγγονή της ήσυχη και να πάει στην πόλη να ζητήσει βοήθεια. Στο μοναδικό δημόσιο νοσοκομείο της περιφέρειας, της είπαν ότι οι γιατροί δεν μπορούν να ταξιδέψουν στο σπίτι και ότι έπρεπε να φέρει το κορίτσι για εξέταση. Ήταν απελπισμένη επειδή ήξερε την εγγονή της, δεν μπορούσε καν να σηκωθεί από το κρεβάτι.
Έφυγε και πέρασε απο την εκκλησία, αποφάσισε να μπει.
Κάποιες κυρίες έπεσαν στα γόνατα και προσευχήθηκαν. Πέσε στα γόνατα. Άκουσε τις προσευχές αυτών των γυναικών και όταν είχε την ευκαιρία, είπε δυνατά:
More Read
— Γεια σου Θεέ, εγώ είμαι, η Μαίρη! Θεέ μου η εγγονή μου είναι πολύ άρρωστη. Θα ήθελα να πας κοντά της και να την θεραπεύσεις. Σε παρακαλώ Θεέ μου, γράψε τη διεύθυνση!
Οι κυρίες έμειναν πολύ έκπληκτες από αυτή την προσευχή και συνέχισαν να ακούνε.
— Είναι πολύ εύκολο, είπε, απλά πρέπει να ακολουθήσεις έναν πέτρινο δρόμο και αφού διασχίσεις ένα ποτάμι με μια γέφυρα, πρέπει να περπατήσεις σε ένα χωματόδρομο. Περνώντας από το κατάστημα δώρων. Το σπίτι μου είναι η τελευταία καλύβα από αυτό, πιο σκορπισμένη.
Οι άλλες κυρίες ήταν πολύ προσεκτικές σε αυτή την προσευχή και αρνήθηκαν να γελάσουν.
Και συνεχίζει:
— Κοίτα Θεέ μου, η πόρτα είναι κλειδωμένη, αλλά το κλειδί είναι κάτω από το κόκκινο χαλί στην είσοδο. Σε παρακαλώ Θεέ μου θεράπευσε την εγγονή μου. Ευχαριστώ
More Read
Και όταν όλες εκείνες οι κυρίες νόμιζαν ότι τελείωσε, η Μαρία προσθέτει:
— Ω Θεέ μου, σε παρακαλώ μην ξεχάσεις να βάλεις το κλειδί κάτω από το χαλί αλλιώς δεν θα μπορώ να μπω στο σπίτι. Σε ευχαριστώ σε ευχαριστώ πολύ Κύριε!
Αφού έφυγε η κυρά Μαίρη, οι άλλες κυρίες άρχισαν να μουρμουρίζουν, λέγοντας:
— Πόσο αξιοθρήνητο είναι να βλέπεις ανθρώπους που δεν ξέρουν καν να προσεύχονται! ! !
Όταν η κυρία Μαρία έφτασε σπίτι, δεν μπορούσε να συγκρατήσει την χαρά της βλέποντας την εγγονή της να στέκεται στο πάτωμα και να παίζει με τις κούκλες.
— Έχεις ήδη σηκωθεί από το κρεβάτι! Μου φωνάζει
Και το παιδί, κοιτάζοντας την με γαλήνη, είπε:
Ο γιατρός ήταν εδώ γιαγιά! Μου φίλησε το μέτωπο και μου είπε ότι όλα θα πάνε καλά. Ήταν τόσο όμορφος γιαγιά. Τα ρούχα του ήταν τόσο άσπρα και φαινόταν σαν να έλαμπαν.
— Α, μου είπε και να σας πω ότι του ήταν εύκολο να βρει το σπίτι μας και ότι άφησε τα κλειδιά κάτω από το χαλί όπως ζητήσατε.
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΟΜΟΡΦΑ ΛΟΓΙΑ, ΘΕΛΕΙ ΑΛΗΘΙΝΆ ΛΟΓΙΑ.
